جشنواره یخ نوردی و ورزش های زمستانی نمایشگاه جهانی کتاب کوهستان آبشار سنگان دره ای زیبا در استان لرستان قله ها و یخچال های منطقه علم کوه دماوند کوه را بشناسیم!

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش         کی روی ؟ ره ز که پرسی ؟ چه کنی ؟ چون باشی ؟

 
 در این بیت ، حافظ مهم ترین نکته هایی را که یک ره نورد باید بداند ، گوشزد کرده است . به زبان کوه نوردی ، هر « برنامه » ای را باید صبح زود شروع کرد ( خواب نماند ) ، چرا که فقط در این صورت می توان استفاده ی مناسب را از طول روز برد و مسیر ( بیابان ) پیش روی را درنوردید . عقب ماندن از هیات یا گروه ( کاروان ) ، هم زمینه ساز خطر است و هم پیمودن راه را کسل کننده و دشوار می سازد .

در مصراع دوم ، پیش نیازهای یک عزیمت کوه نوردی فهرست می شود :
1- زمان بندی ( کی روی؟ ) ؛ بدون تعیین تاریخ برنامه ، هیچ سازمان دهی و کاری صورت نمی گیرد . به علاوه ، در هر روز از برنامه نیز ساعت شروع حرکت و زمان بندی استراحت ها ، بسیار اهمیت دارد .
2- به دست آوردن اطلاعات مسیر (ره ز که پرسی؟) ؛ اگر اطلاعات منطقه را نداشته باشیم ، پیمودن مسیر بسیار پرخطر و زمان بر خواهد بود .
3- تعیین هدف برنامه (چه کنی؟) ؛ هنگامی که وارد یک منطقه می شویم باید دقیقا بدانیم چه کاری می خواهیم انجام دهیم . برای مثال ، آیا می خواهیم قله را از مسیر دیواره ای صعود کنیم ، یا از مسیر عادی ؟ آیا می خواهیم مسیر را با یک « حمله » پشت سر گذاریم یا با نصب طناب ثابت ؟ و ... .
4- داشتن توانایی مناسب (چون باشی؟) ؛ بدون کسب آمادگی های لازم و بدون داشتن تمرین ، پا گذاردن به کوه; به ویژه برای کار جدی کوه نوردی خطرناک و حتی مرگ آور خواهد بود .

در چگونگی گام برداری نیز حافظ در چند جا ، یک اصل اساسی را گوشزد می کند، این که نباید شتاب کرد : تیز می روی جانا ترسمت فرو مانی .  یا : بیفتد آن که در این راه با شتاب رود .

 


آن چه که در زیر می خوانید ، بخشی از « یادداشت » گاهنامه ی شماره ی 10 انجمن ( شهریور 1383 ) است که در ارتباط با برگزاری نخستین جشنواره ی گزارش های کوه نوردی نوشته شده است .

گزارش برنامه ها ، بخش مهمی از فرهنگ نوشتاری کوه نوردی ( یا کوه نوشته ها ) هستند که در آن ها بیش از هرچیز به شرح یک سفر کوه نوردی می پردازند و اجرای برنامه ای را اعلام می کنند . هدف از این « اعلام » معمولا آگاه ساختن دوستان و دیگر کوه نوردان یا افکار عمومی از انجام یافتن برنامه است .


بخش اصلی این شماره اختصاص به کندوکاو در حادثه های کوه نوردی دارد ودر این زمینه علاوه بر" یادداشت" تحلیلی ، گزارش 16 مورد حادثه ی کوه نوردی با بررسی علل حادثه آمده است .
همچنین ، مقاله هایی در زمینه ی کار با جی پی اس ، میگرن و ارتفاع ، جهت یابی در هوای خراب ، نکته هایی دباره ی جستجو و نجات ، و اخبار چندین حادثه ی سال های 86-85 را نیز می توان در این شماره خواند . در مقاله ای دیگر ، فهرستی از کتاب ها و مقاله های مربوط به حادثه ، جستجو و نجات در کوهستان آمده است که می تواند مورد استفاده ی علاقمندان و پژوهشگران قرار گیرد . بخش دیگری از گاهنامه ، به گزارش و خلاصه مقاله های دریافتی "همایش زن و کوه" اختصاص دارد که در روزهای 18 و 19 آبان 1385 برگزار شد ؛ این همایش ، بزرگ ترین گردهمایی زنان کوه نورد ایرانی بود .
گزارش کوه نوردی این شماره ، گزارش نخستین پیمایش کامل زمستانی ستیغ سرکچال – آزادکوه است که در زمستان 1385 به انجام رسید .

برای تهیه ی گاهنامه ، اعضا می توانند با دفتر انجمن و دیگران با گروه فرهنگی ققنوس پارس (تهران ، تلفن 22817290) تماس بگیرند .


همزمانی محتوا