جشنواره یخ نوردی و ورزش های زمستانی نمایشگاه جهانی کتاب کوهستان آبشار سنگان دره ای زیبا در استان لرستان قله ها و یخچال های منطقه علم کوه دماوند کوه را بشناسیم!

مطلبی که از پی می آید، از محمد حسن نجاریان است. او از برجسته ترین کوه نوردان ایران است که کارنامه ای سی ساله و غنی، شامل همه جور کوه پیمایی، سنگ نوردی های دشوار، صعود دیواره های بلند، و صعود قله های بلند هفت و هشت هزار متری دارد. نجاریان همچنین در مربی گری، اداره ی گروه های کوه نوردی، عکاسی و فیلم برداری از کوهستان، فعال است. وبلاگ او با نام کوه از تارنوشت های خوب کوه نوردی است.

 


مدیریت بلایا در کوهستان - ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹

دوستان عزیز
روز جهانی کوهستان فرصتی را برای ما پدید می‌اورد تا به دوستان و هم‌کاران خود در هیمالایای هندوکش و در سایر نقاط جهان برای هشدار دادن نسبت به اهمیت پایداری محیط‌های کوهستانی بپیوندیم، و فرصت‌های توسعه کوه‌ها را برجسته کنیم و مشارکتی را سازمان‌دهی کنیم که امکان تغییرهای مثبت در کوه‌ها و سرزمین‌های بلند را فراهم می‌کند. 
تم امسال (۲۰۰۹) روز جهانی کوهستان «مدیریت بلایا در کوهستان» است، هدف از انتخاب این تم، بالا بردن آگاهی عمومی از خطرهای رو به افزایش طبیعی در مناطق کوهستانی و آسیب پذیری کوه‌نشینان در برابر این بلایاست.


محمد تهامی نژاد بررسی و نقد مفصلی در مورد قیلم های کوتاه ایرانی با موضوع کوه، غار و بیابان انجام داده است. مطالعه ی این مقاله ی خواندنی را به دوستان توصیه می کنیم.

فيلم های كوه، غارها وكويرهای ايران
                                                                   محمد تهامی نژاد

 مقدمه
 گفته مي شود مستند ها آثاري هستند كه در بارة آنها علاقه و مباحثه اجتماعي وجود دارد و حامل یک نظرگاه اند . فيلم هاي كوهنوردي ، كدام مباحث و علائق را بر مي انگيزند  وکدام نظرگاه را منتقل می سازند و  با چه اهدافی ساخته می شوند ؟
به ياد ماندني ترين لحظات  فيلم علف( ساختة كوپر ، شودزاك ومارگرت هريسون -1303) از كوچ ايل بختياري  ، عبور مردان وزنان  طایفه بابا احمدی از زرد كوه است .اين فيلم يك مردمنگاري نجات نامیده می شود که به صحنه های مبارزه انسان با طبیعت سخت در جهان شهره است . همچنين در فيلم بلوط نادر افشارنادري( 1346)  صحنة صعود از كوه ويا رفتن به درون دره ای صخره اي براي آوردن آب( همچنان که در بچه گرگ های بام گیلان ساخته فرهاد مهرانفر برای آوردن برف  به غار دلفک)درفک) می روند) ، از لحظات حساس زندگي ايلي است كه به خاطر ادامة زندگي صورت می گیرد ولی این آثار حتی تاراز فرهاد ورهرام  هیچگاه فیلم های کوهنوردی ، شناخته نشده اند  در صورتی که می دانیم این آثار نیز از جنبه فیلمبرداری و حرکت و پیش رویِ سازندگان اش در کوه مبتنی بر ویژگی های کار در قلمرو کوهستانی بوده است اما از جنبه موضو عی با امری متفاوت روبروئیم .
 در کوهنوردی ، صعود و فرود  امري انتخابي است . چنين انتخابی ، حتی اگر جسارت آمیز  نباشد  اصولی را می طلبد .


 

 

گزارش این صعود که به وسیله‌ی عباس محمدی ترجمه شده است را در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

این گزارش در ویکی پاکوب در بخش کوه‌پیمایی و در دو قسمت منتشر شده است.

قسمت اول

قسمت دوم


 

 

 

مقاله ی عباس مجمدی، رییس انجمن که در سبزپرس، دیده بان کوهستان و آرامکوه منتشر شده است.


كتاب كوه‌های اصفهان

در ادوار پيشين، اصفهان نقش پلی را داشت كه قسمتهای كمارتفاع شرق فلات ايران را با سرزمين‌های كوهستانی غرب مرتبط می‌ساخت و برای اتراق سرمازدگان كوهستان غرب و گرمازدگان و خستگان هوای خشک شرق، محل مناسب و مطلوبی بود.

كتاب راهنمای ايرانگردی اصفهان

كتاب كوه‌های اصفهان كه به قلم آقايان هادی فوقانی و محمد رضا مؤمنی چندی پيش راهی بازار كتاب شد، در هشت فصل ضمن بررسی جغرافيای طبيعی استان اصفهان اقدام به معرفی كوههای اين استان کرده است .

هم‌چنين كوههای شهر اصفهان، جان‌پناه‌ها و پناهگاه‌های استان اصفهان، مختصری از تاريخ كوه نوردی استان اصفهان، اطلاعاتی از گروه‌ها و باشگاه‌های كوه‌نوردی اصفهان و مهم‌ترين مناطق سنگ‌نوردی شهر اصفهان از ديگر بخش‌های اين كتاب جامع به‌شمار می‌آيد.


عباس محمدی رییس انجمن کوه‌نوردان ایران و مدیر کمیته دیده‌بان کوهستان انجمن در گفتگویی با جام جم آن‌لاین در مورد ساخت و سازهای غیر اصولی و تجاوز به حریم کوه‌ها صحبت کرده است.
این مصاحبه را در ادامه‌ی مطلب بخوانید:

 

جام جم آنلاين: عكس‌ها آنقدر گوياست كه نياز به توضيح ندارد. برخی آمده‌اند و بي‌محابا در سراشيبی كوه ساختمان‌های مدل به مدل ساخته‌اند و با مصالح گران‌قيمت ويلاهايی را علم كرده‌اند كه به جان طبيعت افتاده است. بعضی‌ها هم كه انگار دستشان تنگ بوده، ولی جسارت داشته‌اند چند آجر بدقواره روی هم چيده‌اند و چهار دیواری‌ای درست كرده‌اند تا به همه بگويند كه اختيارش را دارند.


نشان، مربوط به سال گذشته است

 

برای روز جهانی کوهستان چه کنیم؟

۲۰آذر (۱۱دسامبر)، از سال ۲۰۰۳«روز جهانی کوهستان» نامیده شده است. دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، از سال ۱۳۸۴هر سال به این مناسبت، همایش هایی برگزار کرده و با کارهایی مانند انتشار مقاله و اجرای برنامه های پاک سازی کوهستان، کوشیده است توجه همگان را به مسایل کوهستان و ضرورت حفاظت از این محیط های باارزش، جلب کند.

همایش های تهران، با همکاری باشگاه فرهنگی ورزشی آرارات ، و با عنوان «جشن کوهستان» برگزار می شود که به فرصتی برای دیدار پیش کسوتان، اعضای گروه های کوه نوردی، و دیگر دوستداران کوهستان بدل شده است.
بیستم آذر امسال، مصادف با جمعه است؛ ضمن دعوت از دفترهای نمایندگی انجمن در شهرهای گوناگون برای اجرای برنامه هایی به مناسبت روز جهانی کوهستان در روز یاد شده ( یا روزهایی نزدیک به آن)، از همه ی اعضای انجمن درخواست می کنیم پیشنهادهای خود را به منظور برگزاری هرچه بهتر مراسم این روز با ما در میان بگذارند.

لطفا با ما تماس بگیرید. 


 

آن چه كه در زير می‌خوانيد، نخستين بار در گاهنامه‌ی شماره‌ی ۲ انجمن کوه‌نوردان ایران ( بهار ۱۳۸۰) چاپ شده است. از آن‌جا كه مطلب هنوز هم می‌تواند برای كوه‌نوردان مفيد باشد،‌ به انتشار دوباره‌ی آن می‌پردازيم. از همه‌ی دوستان درخواست داريم اگر نكته‌ای برای تكميل و اصلاح اين نوشته به نظرشان می‌رسد، با ما تماس بگيرند.

جمله‌های انگليسی در كوه نوردی

هر فعاليت تخصصی،‌ زبان فنی ( jargon ) ويژه‌ی خود را دارد. بدون آگاهی به اين زبان فنی،‌ مكالمه، صورتی ابتدايی و گاه اشتباه آميز به خود می‌گيرد، يا به كلی نا ممكن می‌شود. چند جمله‌ی انگليسی كه در اين جا ملاحظه می‌كنيد،‌ با هدف ارايه‌ی اصطلاحات پركاربرد كوه نوردی تنظيم شده است. در عين حال فرض شده است كه در چنته داشتن چند جمله‌ی الگو می‌تواند به كسانی كه مايل به مراوده با ديگران هستند، ‌كمك كند. روشن است كه هر كس می‌تواند با استفاده از اين جمله‌ها و دانشی متوسط از زبان انگليسی،‌ تركيبات بی‌شمار ديگری بسازد .


 

ترکیب ذوب شدن یخچال‌ها و رانش زمین سبب ایجاد دریاچه‌های مرتفع در هیمالایا می‌شود که قادر هستند آب را به روی میلیون‌ها انسان ببندند و سپس هنگامی که فرو می‌ریزند، شهرها و آبادی‌های پایین دست خود را بروبند.
زمین لرزه‌ها، فوران آتش‌فشان‌ها، رانش‌ها و سونامی‌ها با پدیده گرم شدن جهانی بیشتر و بیشتر رخ خواهند داد.
چیزی که خیلی زود شاهد آن خواهیم بود، رانش های عظیم و روز افزون خاک در مناطق کوهستانی است. متلاشی شدن و فروریختن میلیون‌ها متر مکعب از سنگ‌ها و صخره‌ها.
«پروفسور بیل مک‌گوییر، مدیر مرکز بررسی خطر‌ها در کالج دانشگاه لندن» می‌گوید که این اتفاق قبلا و در سال‌های اخیر در آلاسگا و در قفقاز رخ داده است و اینکه رانش زمین به همراه ذوب یخچال‌ها در عظیم‌ترین رشته کوه‌های آسیا، یک تهدید جدی و مرگ‌آور است!
در هیمالایا، نه تنها رانش‌های بزرگ بیشتری وجود دارند، بلکه این رانش‌ها می‌توانند سد‌هایی را در برابر یخچال‌های در حال آب شدن ایجاد کنند، بنابراین دریاچه‌های یخچالی عظیمی در پشت این زمین رانه‌ها تشکیل می‌شوند که سرانجام سدهای پیش روی خود را به‌طور فاجعه باری خواهند شکست و به سوی سرزمین‌ها و شهرهای پایین دست فرو خواهند ریخت.

 

سرزمین‌هایی مانند نپال و بوتان، قبل از بقیه آسیب می‌بینند، ولی بسیاری از شهرهای پرجمعیت در هندوستان و چین که برای زندگی خود به آب این یخچال‌ها وابسته‌اند نیز در معرض این آسیب قرار دارند.
این اولین مرحله بحران در هیمالایاست

چهل سال پیش، در مهر ماه ۱۳۴۸، "گروه کوه نوردان آرش" که اینک تبدیل به باشگاه کوه نوردان آرش شده، تاسیس شد . ابراهیم نوتاش، نخستین دبیر این گروه کوه نوردی بود و گذشته از نقش قابل توجهی که در "آرش" داشته ، از حدود چهار سال پیش همکاری بسیار ارزنده ای را با انجمن کوه نوردان ایران آغاز کرده که منشا تحول چشم گیری در این انجمن بوده است . در زیر ، مطلبی را در مورد فعالیت های ایشان می خوانید .

عکس از محمد صبوری

ابراهیم نوتاش در دهم دی ماه سال ۱۳۲۱ در تهران چشم به جهان گشود . پدرش نظامی بود و در نیروی زمینی خدمت می کرد و هنگامی که در فرانسه درس می خواند ، دوره ی «مدرسه ی نظامی کوه های بلند» (EMHM)را گذراند.


با تلاش گروهی از کوهنوردان باشگاه آرش به سرپرستی کیومرث بابازاده و پشتیبانی تعداد زیادی از افراد بخصوص آقای همایون بختیاری، چندین شرکت تجاری و چند تشکل کوهنوردی از جمله فدراسیون کوهنوردی و انجمن کوه‌نوردان ایران، تابستان امسال مسیری جدید در برودپیک به نام کشورمان صعود شد. این مسیر از بارگاه اصلی در ارتفاع ۴۸۰۰متر شروع شده و تا ارتفاع ۶۷۰۰ متر که به مسیر عادی متصل می شود ادامه می یابد. برای صعود این مسیر در مدت ۴۵روز در حدود ۲۰۵۰متر طناب ثابت نصب شد و سه بارگاه ثابت و دو بارگاه موقت بر پا گردید."" (با احتساب ۴روزی که در انتهای برنامه برای رسیدن باربران به انتظار نشستیم مجموعا ۴۹روز در بارگاه اصلی اقامت داشتیم.) صعود این مسیر چندین سال مد نظر قرار داشت و کروکی مسیر احتمالی صعود از چند ماه قبل از برنامه مورد بررسی تعدادی از کوهنوردان کشورمان قرار گرفته بود.

اصل این کروکی توسط تیم فرانسوی تهیه شده است. برای مقایسه بهتر، مسیر ایرانی ها را با رنگ سبز در همین کروکی نشان داده ام. چنانچه مشاهده می کنید، مسیر فرانسوی‌ها که با رنگ قرمز مشخص شده در وسط خط الراس به پایان رسیده است.

در سومین روز راه پیمایی به سمت بارگاه اصلی به طور کاملا اتفاقی با یک کوهنورد فرانسوی برخورد کردیم


 تلاش‌های متعدد برای صعود بلندترين قله‌ی جهان، سر انجام در ساعت يازده و نيم ۲۹ مه ۱۹۵۳  به نتيجه رسيد و ادموند هيلاری ۳۳ ساله اهل نيوزيلند ( از كشورهای مشترک المنافع انگليس ) و شرپا تنسينگ ۳۹ ساله بر فراز اورست ايستادند . سرپرست اين هيات انگليسی، ژنرال جان هونت بعدها نوشت : « من در موقعی كه برنامه  طرح می‌كردم اورست را مثل يک ميدان جنگ فرض كرده بودم » . هيات با استفاده از تجربيات ۱۱ گروه قبلی، با تقريباً ۸ تن بار و نيروی ۳۵۰ باربر، ۳۴ شرپا ، ۱۱ کوه‌نورد (شامل یک پزشک، یک زیست شناس و يک فيلم بردار) توانست اين دو نفر را به قله برساند. تا امروز صعودهای بسياری روی اورست صورت گرفته كه در سال ۱۹۵۳ انجام پاره ای از آن ها به تصور هم نمی آمد ؛ صعود های بدون اكسيژن ، بدون شرپا ، تک نفره ، يک روزه ( از بارگاه اصلی )  ، زمستانی و ... با وجود اين، صعود سال ۱۹۵۳ يک دستاورد بزرگ تاريخ كوه نوردی بود. تا پيش از اين تاريخ تلاش‌های زير برای دستيابی به اورست بی‌نتيجه مانده بود


  رخ جنوب غربی اورست يك جبهه‌ی مهيب از يخ و برف و سنگ است كه تا سال ۱۹۷۵، پنج بار برای صعود آن تلاش شده بود . كريس بونينگتون ، سرپرست هيات پاييز ۱۹۷۲ ، پس از ناكامی در اتمام كار ، گفته بود كه صعود جبهه‌ی جنوب غربی اورست در فصل پس از « موسم » نا ممكن است . اما وی پس از صعود پاييز ۱۹۷۵ با اشاره به گفته‌ی قبلی خود ، نوشت كه در كوه‌نوردی چيز ناممكن وجود ندارد .
صعود جبهه‌ی جنوب غربی ، به روش محاصره ، با صرف هزينه‌ای بسيار سنگين ( كه توسط بركليز بانك پرداخت شد ) و با حدود ۳۰ تُن بار و استفاده از كپسول اكسيژن به انجام رسيد . اما ، اين صعود همچنان يك كار بزرگ در تاريخ كوه‌نوردی به شمار می‌رود . كاری كه فصل نويی را در صعودهای بزرگ گشود و یکی دیگر از « ناممکن » ها را ممکن ساخت : صعودهای ديواره‌ای روی قله‌های هشت هزار متری !
در مقاله‌ی زير ، دوگ اسكات گزارش كوتاهی از اين برنامه ارايه می‌دهد .


اقدام ناگهانی شهرداری رینه برای آسفالت کردن مسیر گوسفندسرا در دامنه قله دماوند، موج بزرگی از اعتراض ها را در مخالفت با این تعرض بزرگ به حریم کوه دماوند به دنبال آورد و فدراسیون کوه نوردی ایران هم نامه ای اعتراضی به وزارت کشور فرستاد که عینا نقل میشود.

جناب آقای صادق محصولی
وزیر محترم کشور

با سلام و احترام
با ابراز تاسف فراوان به استحضار می‌رساند ضایعه‌ای غیرقابل جبران در دامنه‌ی قله‌ی دماوند ـ‌ مسیر گوسفندسراـ در حال وقوع است.‌
آسفالت یک مسیر هفت کیلومتری در دامنه‌ی کوهستان؟ اقدامات نسنجیده، غیر‌ضروری و غیر‌کارشناسی تنها به بهانه‌ی جذب گردشگر توسط مقامات محلی بخش لاریجان جراحتی عمیق بر پیکر کوه دماوند این موهبت الهی و میراث گران‌بهای طبیعی وارد خواهد کرد.


همزمانی محتوا