اکسپدیشن کوهنوردی به “پاتاگونیا آسیای مرکزی” » Explorersweb

ترکیبی از 9 کوهنورد جوان و کهنه کار کروات، ماه اوت را در یکی از برترین مقاصد دیوار بزرگ جهان – رشته کوه کاراوشین قرقیزستان در کوه های پامیر-آلای – گذراندند. صخرههای گرانیتی ناشناخته با رسیدن به ارتفاع 5509 متر، اکنون هر تابستان دهها کوهنورد بینالمللی را به خود جذب میکنند. دو دره اصلی آک سو و کارا سو به پاتاگونیای آسیای مرکزی معروف شدند.
معاون رهبر Lukas Grbac Lackovic با ExplorersWeb در مورد مکان و اکسپدیشن آنها صحبت کرد. اول، خلاصه ای از چهار هفته آنها.
تیم کرواسی
گرفتار بیماری
علیرغم اینکه در بیشتر ماه از مشکلات معده رنج می برد (در ادامه در مورد آن بیشتر خواهد شد)، تیم چند کلاسیک گرانیتی را تکرار کرد، مسیر 4430 متری Pik Breeze را تغییر داد و خط جدیدی را امتحان کرد.
سه کوهنورد – برونو کرلنیک، اوا پژیک و لاکوویچ – یک خط بالقوه جدید را در زیر خط الراس غربی قله بریز شناسایی کردند. آنها فقط از یک مسیر قبلی در کوه می دانستند که توسط روس ها مارینا پوپووا و دنیس پروکوفیف پوشش داده شده بود.
عبور از اسکری در پیک نسیم.
از ساعت 5 صبح، این سه نفر از یک باریکه عریض عبور کردند، سپس صعودی را از زیر خط الراس غربی قله بریز آغاز کردند. آنها بر صخره های سست غلبه کردند، برای مدت کوتاهی یک خط موجود را دنبال کردند، سپس به سمت چپ به سمت سیستم های ترک حرکت کردند.

اسب کنسرو شده 6c A0 بالا. در زیر تلاش های قبلی و سایر خطوط صورت ممکن است.
آنها تا ساعت 9:00 بعد از ظهر صعود کردند، زمانی که آنها روی یک طاقچه کوچک با اتاقی برای نشستن و یک نفر دراز کشیده دویدند. از سرگیری در ساعت 8:30 صبح، آنها پس از سه زمین مسابقه به یک سرنخ رسیدند و مستقیماً روی تخته ها و ترک ها حرکت کردند. آنها در زمین های IV/V آسان تر به پایان رسیدند و یک یال 200 متری را تا قله دنبال کردند.
“اسب در قوطی”
نام خط جدیدشان را گذاشتند غذاهای کنسرو شده Con، 930 متر، 23 زمین، 6c A0. هشت ساعت دیگر طول کشید تا به کمپ اصلی برگردند. در طول صعود، گوه هایی را روی دو طناب پیدا کردند. آنها معتقدند که متعلق به مسیر دیگری در امتداد یال غربی بوده است، اما تاریخچه این خط و تکمیل آن مشخص نیست.
پژیچ، گرباچ لاکوویچ و کرلنیک در بالای قله بریز.
در اواخر ماه، یکی از این کوهنوردان، اوا پیچ، کاملاً بیمار شد و نتوانست به تنهایی کمپ اصلی را ترک کند. پنج هم تیمی به تخلیه او کمک کردند و او را با کمک سایر کوهنوردان منطقه 11 کیلومتر حمل کردند. او بعداً در شهر اوش قرقیزستان بهبود یافت.
درباره اولین ذات “ترک Perestroika”.
سه تیم کوچک از کوهنوردان کروات نیز تکرار کردند بازسازی کرک، یکی از معروف ترین مسیرهای گرانیتی طولانی در آسیای مرکزی است. حدود 900 متر از جبهه شمالی پیک اسلسوا 4240 متری بالا می رود و دارای رتبه 7a است. گزارش شده است که سه عضو این مسیر را به صورت رایگان صعود کرده اند. یک زوج خط را در یک روز ماراتن تکمیل کردند، از ساعت 5:45 صبح شروع کردند، در ساعت 5:40 بعد از ظهر به قله رسیدند و در ساعت 11 شب به کمپ اصلی بازگشتند.
دو نفر از کوهنوردان، سینیشا اسکالتز و ایوان ویتز نیز خط الراس فرانسوی را در 4510 متر کیرکچیلتا، 2000 متر، 6b تا 6b+ تکرار کردند. آنها به یک بیواک نیاز داشتند. در اواخر ماه اوت، همین جفت برای اولین بار از هرم مرکزی Ortotubek، مشرف به کمپ اصلی، صعود کردند. مسیری که آنها تلاش کردهاند، تختهها و شکافهایی را در سمت چپ مسیر ایجاد شده نصب میکند راحت باش خطی که دیگر کروات ها در این ماه تکرار کرده بودند. این دو در 26 آگوست به دلیل بیماری تلاش خود را رها کردند.
کمپ پایه با Ortotubek و Slesova در پس زمینه.
در اینجا مصاحبه ما با لوکاس گرباچ لاکوویچ در مورد قرقیزستان و دره آک سو است.
Lukas Grbac Lackovic مسیری به نام برج کوچک روسیه را تکرار می کند.
آیا مشکل سلامتی ایوا پیچ مربوط به ارتفاع است یا چیز دیگری؟ بیماری که در اورتوتوبک تجربه کردید چه بود؟
مشکل سلامتی ایوا به قرار گرفتن در ارتفاع یا محیط اکسپدیشن مربوط نمی شد. با این حال، بسیاری از ما عفونت های گوارشی با علائمی مانند اسهال، نفخ، تب و ضعف عمومی داشته ایم.
این امر پیشرفت صعودی ما را به شدت مختل کرد زیرا همه اعضای تیم حداقل یک بار و برخی دو بار بیمار شدند. بهبودی آهسته بود و هرگز کاملاً – ما در بیشتر زمان سفر احساس ضعف می کردیم.
یکی از چیزهایی که به بهبودی ما کمک کرد برنج ساده همراه با برخی از وعده های غذاییمان بود که اگر مهربانانه بخواهیم می توانستیم از آشپز تهیه کنیم. اگر قرار بود دوباره برویم حتما غذا و وسایل آشپزی خودمان را می آوردیم. این ممکن است ناخوشایند باشد، اما به طور بالقوه می تواند حداقل یک هفته شما را از بیماری و ناتوانی در صعود نجات دهد.
نمای دیگری از کمپ اصلی و قله های Ortotubek و Slesova.
کوه کاراوشین
می توانید دره کاراوشین را توصیف کنید؟ چقدر بزرگ است؟ آیا دره های فرعی زیاد است؟
دو دره اصلی آک سو و کارا سو هستند. در مجاورت این دره جاوپایا قرار دارد که مسیر فرود از پیک بریز را فراهم می کند و قله های متعددی به ارتفاع حدود 5000 متر را در خود جای داده است. کیفیت سنگ در آنجا ضعیف به نظر می رسد و ما هیچ مسیر صخره ای در دره نمی شناسیم.
یکی دیگر از مناطق دیدنی، در غرب کارا سو، تنگه اورتو-چشمان است. یک تیم ایتالیایی اولین صعود خود را در آنجا انجام داد.
اینجا در غرب، اولین بار پس از ربوده شدن چهار کوهنورد آمریکایی در Kara-Su در سال 2000، در مورد این منطقه شنیدیم. از آن زمان به نظر می رسد که آرام شده و به یک مقصد محبوب برای کوهنوردی تبدیل شده است. آیا امروز منطقه امن در نظر گرفته می شود یا هنوز چیزهایی وجود دارد که کوهنوردان باید بدانند؟
در حال حاضر وضعیت امنیتی دره خوب است. البته همیشه احتمال تنش وجود دارد، زیرا دره ها در نزدیکی مرز با تاجیکستان قرار دارند. با این حال، در سالهای اخیر تعداد کوهنوردانی که از این منطقه بازدید میکنند به طور تصاعدی افزایش یافته است و امسال به حدود 100 کوهنورد رسیده است.

در زمان حضور شما چند تیم سنگ نوردی دیگر در آک سو و کارا سو همسایه وجود داشت؟ عموما اهل کجا بودند؟
در طول سه هفته ای که ما در دره گذراندیم، در هر زمان تا 50 کوهنورد در بریتیش کلمبیا بودند. کوهنوردان از سراسر جهان آمده بودند – شیلی، ایالات متحده آمریکا، اسپانیا، اسلواکی، لهستان، بلژیک، اسلوونی، فرانسه، ایتالیا، آلمان، ژاپن، روسیه…
چرا گروه شما تصمیم گرفتند به آنجا بروند؟
ما در ابتدا برای سفر دیگری برنامه ریزی کرده بودیم، اما مجبور شدیم مقصد خود را تنها چند ماه قبل از حرکت تغییر دهیم. برخی از دوستان از کرواسی و اسلوونی این منطقه را به دلیل تدارکات ساده و امنیت نسبتا خوب آن توصیه کردند، در حالی که دیوارهای بزرگ چشمگیر و صخره نوردی مناسب را ارائه می دهند. متقاعد کردن ما زیاد طول نکشید!
پست های بازرسی نظامی
آیا پست های بازرسی نظامی وجود دارد؟ آیا برای ورود به دره ها به مجوز خاصی نیاز دارید؟
بله، هنگام ورود به منطقه باید از پاسگاه نظامی عبور کنید. با این حال، سازنده درخواست را برای مجوزهای لازم پردازش می کند و اطمینان می دهد که همه چیز به خوبی اجرا می شود.

برخی دره کاراوشین را پاتاگونیای آسیای مرکزی می نامند زیرا دیوارهای گرانیتی زیبایی دارد. به نظر شما این توصیف منصفانه است؟
پاتاگونیا قطعا دیدنی تر است، اما شما هزینه آن را با آب و هوای بد می پردازید. اگر هدف شما صعود تقریبا هر روزه است، دره کاراوشین انتخاب بهتری است.
صعود در پاتاگونیا به برنامه ریزی و آمادگی لجستیکی بیشتری نیاز دارد و خود رویکردها داستان کاملاً متفاوتی دارند. از طرفی در دره کاراوشین در فصلی که بازدید کردیم (مرداد) حداقل بر روی دیواره هایی که بالا رفتیم هیچ برف و یخی وجود ندارد. برخی از دیوارها تنها 15 دقیقه پیاده تا بریتیش کلمبیا فاصله دارند و با کفش های نزدیک می توان به آنها رسید.
بازسازی کرک و برخی از مسیرهای کلاسیک در منطقه کاراوشین شاید به خوبی بهترین مسیرهای صخره ای در پاتاگونیا باشند.
نوعی گرانیت
گرانیت چگونه با یوسمیت و پاتاگونیا مقایسه می شود؟
گرانیت از نظر بافت بیشتر شبیه بافت پاتاگونیا است. به نرمی یوسمیتی نیست. به طور کلی، کیفیت سنگ ها به طور کلی خوب است، اگرچه، مانند همه جا، برخی از بخش ها کیفیت پایین تری دارند. یکی از ایرادات آب و هوای معتدل دره کاراوشین، خاک و چمن انباشته شده در شکاف هاست که گاهی اوقات زیبایی مسیرها را از بین می برد. مسیرهای محبوب تر و مکرر صعود شده در حال حاضر تمیز شده اند و صعود به آنها لذت بخش است.

شما 4-1/2 زمین مسیر را صعود کرده اید اورتوتوب. چقدر برای تکمیل آن فرصت دارید؟
هنوز دو زمین و نیم برای تکمیل مسیر تا تقاطع باقی مانده بود راحت باش. ما نیمه دوم دوره پنجم را متصور بودیم که خط را تا نقطه ای درست در زیر برآمدگی که به صورت مورب به سمت چپ می رود دنبال کند.
از آنجا پله ششم یک ترک نازک را دنبال می کند که از آن باید به چپ رفته و به سیستم دیگری از ترک های نازک که از پشت بام می گذرد و به پله Take It Easy (پله هفتم) می پیوندد. آخرین مرحله Take It Easy یک راه منطقی برای خروج ارائه می دهد، و ما فکر نمی کنیم نیازی به ارائه جایگزینی وجود داشته باشد.
در نقطه ای که توقف کردیم (نیمه اول مرحله پنجم) دو گوه گذاشتیم که به عنوان لنگر موقت راپل استفاده می کردیم. مهمانهای تکراری میتوانند آنها را حذف کنند زیرا فقط برای استفاده موقت باقی ماندهاند. ما فکر می کنیم ممکن است چند پیچ در نیمه دوم مرحله پنجم مورد نیاز باشد، اما این بدیهی است که به توانایی کسانی که قصد دارند مسیر را تکمیل کنند بستگی دارد.
تمام فیوزها کامل هستند (فیوزهای اول و چهارم هر کدام دو پیچ 8 میلی متری دارند و فیوز دوم و سوم هر کدام دو پیتون دارند). دو یا سه مار پیتون را هم در زمین اول و دو مار پیتون در زمین دوم گذاشتیم.
تمیز کردن ترک مورد نیاز است
مانند بقیه دره، برخی از قسمت های مسیر پر از خاک و چمن است. تلاشهایی برای تمیز کردن ترکهای چهار طناب اول انجام دادهایم، اما هنوز کار زیادی برای انجام دادن وجود دارد، مخصوصاً روی طناب ششم که بالا نرفتیم، جایی که یک شکاف نازک کاملاً پر از خاک است.
چقدر صخره صعود نشده باقی مانده است؟ آیا خطوط آشکار از قبل ایجاد شده اند یا هنوز مسیرهای امیدوارکننده زیادی وجود دارد؟
واضحترین و در دسترسترین خطوط ممکن است در حال حاضر ساخته شده باشند، اما هنوز پتانسیل زیادی وجود دارد. هر کسی که مایل به تلاش باشد می تواند مسیر جدیدی را ایجاد کند. منطقه بسیار بزرگ است و هنوز فضای زیادی برای مسیرهای جدید وجود دارد.
وب سایت شما اشاره می کند که راهنماهایی برای مسیرهای خاصی در این منطقه وجود دارد. آنها کجا هستند؟
بیشتر کتابچه های راهنما که استفاده می کنیم به صورت آنلاین در دسترس هستند. ما از دوستان کوهنوردی کتاب های راهنمای روسی گرفتیم، اما زیاد از آنها استفاده نکردیم. ما مطمئن نیستیم که چگونه به راحتی می توان آنها را آنلاین پیدا کرد. کوهنوردان از سراسر جهان مواد مختلفی را به کمپ می آورند، بنابراین بیشتر اطلاعات توپو و مسیر را می توان در آنجا به دست آورد.
یک سورپرایز دلپذیر
غیرمنتظره ترین تجربه در سفر شما چه بود – چیزی که ممکن است کوهنوردانی را که با سایر مناطق دیواره بزرگ آشنا هستند شگفت زده کند؟
ما از مهربانی و صداقت مردم قرقیز شگفت زده شدیم. وقتی به نقاط دورافتاده جهان سفر می کنیم، بسیاری از ما انتظار داریم که کسی سعی کند ما را از بین ببرد و ما مجبور باشیم برای همه چیز چانه بزنیم، اما در اینجا اینطور نبود.
اگرچه برخی چیزها بیش از حد انتظار طول کشید، اما همه چیزهایی که از قبل روی آن توافق کرده بودیم برآورده شد و همه تدارکات برای حمل و نقل و اقامت بسیار خوب کار کرد.
همانطور که قبلا ذکر شد، تنها شکایت ما مربوط به شرایط غذایی و بهداشتی در کمپ است که به احتمال زیاد مسئول مشکلات گوارشی تقریباً همه کوهنوردانی است که در آنجا اقامت دارند.




