کاناپه آدری پلوسی “همیشه در معرض فاجعه بود”

کوهنوردی که گم کردیم: آدری پلوسی در 30 می 2026 درگذشت
(عکس: با اجازه مایکل هال)
ارسال شده در 16 نوامبر 2026 ساعت 5:33 بعد از ظهر
آدری پلوسی، 30، 30 مه
آدری پلوسی پس از نقل مکان به بارابو، ویسکانسین، کوهنوردی را آغاز کرد. طولی نکشید که سنگ های کوارتزیتی دریاچه شیطان سنگ بنای زندگی او شد. او به آنجا صعود کرد، در آنجا کار کرد و در نهایت به عنوان یک راهنمای با Apex Adventure Alliance (AAA) مباشر آن شد و کوهنوردان جدیدی را به همان عرصه ای که در آن شروع کرده بود آورد.
Apex Adventure Alliance در بیانیه ای نوشت: “او یک راهنمای سنگنوردی و یک انسان برجسته بود.” بیرون. او نیرویی در جامعه و خدمات راهنمای تور ما بود. همه ما سخت دلتنگ او خواهیم شد.”

پلوسی که اصالتاً اهل دولوث، مینهسوتا است، مدتهاست که زندگی خود را حول علاقههای مختلف خود ساخته است: اسنوبورد، دوچرخهسواری و در نهایت، عشق فراگیر به کوهنوردی و جامعه اطراف آن. اشتیاق او به بیرون تابید: او به صورت محلی داوطلب شد و در سال 2026 برای عضویت در هیئت مدیره انجمن کوهنوردان ویسکانسین نامزد شد، به این امید که در مدیریت و ساختمان جامعه مشارکت بیشتری داشته باشد. پلوسی در بیانیه نامزد خود نوشت: «من به حضور، انجام کار و گوش دادن به جامعه اعتقاد دارم.
گرت هاپکینز، مالک AAA، گفت: “آدری با دوستان و جامعه خود بسیار سخاوتمند بود.” “این سخاوت به کوهنوردی، دوچرخه سواری و اسنوبورد او سرایت می کند. زمانی که در جاده زندگی می کردم، می دانستم که کاناپه او همیشه برای تصادف در صورت تعمیر ون من باز است. او ساعت های بی شماری را با کوهنوردان جوان سپری کرد تا ایمنی نسل بعدی را افزایش دهد.”
پلوسی با همسرش، جیمی «روباه» رابینسون، در یک رویداد اسنوبورد در ولچ ویلج، مینهسوتا آشنا شد و در سال 2023، این دو بر فراز کوه بوهمیا (1465 فوت) در دریاچه سوپریور ازدواج کردند. پلوسی از آن زمان لقب «خانم روباه» را به خود اختصاص داده است. یکی از دوستان او، آناستازیا اکستروویچ، یک GoFundMe راه اندازی کرد تا پس از مرگ پلوسی برای خانواده او پول جمع کند. او این جفت را “خوشبخت ترین زوج” نامید.

اکسترویچ نوشت: “در آخرین گفتگوی من با آدری، او به شوخی گفت که گوشواره های زنجیری دوچرخه دست ساز خود را به هر کسی که آن را “رایگان” می خواهد می فروشد. “این جمله ساده ای بود که گذرا بیان شد، اما کاملاً نشان می دهد که او چه کسی است. حتی وقتی چیز زیادی نداشت، بدون تردید چیزهایی را آزادانه می داد، خواه گوشواره، لبخند، خنده، تنظیم سریع دوچرخه یا بیمه.”
پلوسی در 30 می 2026 در حالی که به عنوان راهنما در پارک ایالتی دریاچه شیطان کار می کرد و یک دوره کوهنوردی در نزدیکی ایست بلوف پارک تدریس می کرد، درگذشت. در طول دوره، پلوسی از بلوف خارج شد و آسیب مهلکی دید. او از شوهر، خانواده و جامعه سنگنوردی بزرگتر ویسکانسین به جای مانده است.




