The Line – اولین انفرادی رایگان در قله خیو، یوتا – باشگاه آلپاین آمریکایی

لینکلن نولز – یا حداقل شخصیت آنلاین او – ممکن است فنجان چای همه نباشد. این کوهنورد مستقر در یوتا چند سال پیش مشهور/بدنام شد یوتیوب و اینستاگرام بهخاطر شیطنتهای بیاحترامیاش، از جمله انفرادی رایگان (بسیاری از آنها) و حتی «بولدرینگ مست» که در آن هنگام کیلتر شبانهروزی و بولدرینگ در ورزشگاه محلی آبجو میپاشید و در نهایت از این مرکز محروم شد. در واقع، نولز، حداقل در ابتدا، آنقدر مغرور بود که AAC این کار را کرد پادکست بحث در مورد “رژیم خواری” که نولز مظهر آن است با نویسنده و AAJ سردبیر اوون کلارک، که مقاله ای در مورد روند مجله کوهنوردی نوشته بود.
با این حال، انکار رشته های شمایل شکن، فاسق و ضدفرهنگی ورزش ما آسان و غیرتاریخی خواهد بود – به آن شخصیت های خطرناک و خطرناک عصر طلایی مانند دان ویلانز، وارن ‘باتسو’ هاردینگ، جان باچار و جیم بریدول فکر کنید. شاید رفتار گستاخانه آنها برای شما نباشد که در آن شرکت کنید یا شاهد آن باشید، بلکه باعث می شود ورزش سرزنده و غیرقابل پیش بینی باشد.
محتوای Knowles این روزها به چیزهای انفرادی رایگان بسیار استاندارد تبدیل شده است. او حتی با سیدر رایت و الکس هانولد بدون طناب با هم صعود کنیم البته، انفرادی رایگان برای همه مشکلی نیست، زیرا سقوط میتواند کشنده باشد، اما این نیز درست است که کوهنوردان همیشه این کار را انجام دادهاند و همیشه انجام خواهند داد – قبل از اینکه طنابها و وسایل قابل اعتماد باشند، شما اساساً به هر حال تنها میرفتید.
در سال 2025، ناولز یک انفرادی جسورانه رایگان یکی از طولانی ترین صعودهای ورزشی آمریکا را بدون پشتیبانی و با حداقل تمرین انجام داد. درجه قله 22 زمینی Khvy در راک کانیون، یوتا، ممکن است “فقط” 5.11b باشد—بیش از چند درجه کمتر از انفرادی رایگان هانولد Free Rider (IV 5.13a) در سال 2017—اما مسیر ناهموار است، بیشتر روز در زیر نور خورشید قرار می گیرد و دارای انبوهی از 5.10+5.10. سنگ آهک در زیر، نولز سفر خود را به بالا و برخورد غافلگیرکنندهای را که در مسیر پایین آمدن داشت، شرح میدهد.
– مت سامت، سردبیر مجله سنگنوردی آمریکا
اولین صبح سال 2025 بود که بیرون رفتم و به صخره نوردی فکر کردم. هوای فوریه گرم بود. من به دوستم الی خارج از کتابخانه دانشگاه یوتا ماریوت نزدیک شدم، اما او روز بعد امتحان داشت. بسیاری از روزهای بزرگ انفرادی من اینگونه آغاز شد: با دوستانی تماس گرفتم که همیشه به کلاس می رفتند و روش لینکلن را تایید نمی کردند – مدرسه را رها می کردند و مسئولیت ها را به نفع کوهنوردی نادیده می گرفتند.
اما اخیراً یک عادت زیبا را نیز شروع کردهام: از ۱۵ سالگی به تنهایی روی ساختمانها و دیوارهای کوتاه و آسان انفرادی میکردم، اما اکنون، در ۲۱ سالگی، این تمرکز جدید من است. آزادی اینکه به تنهایی بروید، به چیزی نگاه کنید و از آن بالا بروید، جذاب بود.
من سه سال قبل با الی به Squawstruck صعود کرده بودم و 13 ساعت طول کشید. [Editor’s Note: Squawstruck is the route’s original name, taken from the 7,876-foot mountain’s former appellation of Squaw Peak, which was changed by a 2022 federal order that removed the word “squaw” from hundreds of geographic features. Today, Mountain Project lists the climb as Khyv Peak, though its first ascensionist, Tristan Higbee, still lists it as Squawstruck at his blog.] امروز، در مهار و زنجیر، مسیر ورزشی 5.11b 22 زمینی، 1900 فوتی را که یکی از طولانیترین مسیرها در آمریکا است، طی کردم و روی مهار و تسمههای اطراف زمینهای اصلی قرار گرفتم.
صعود ظاهری و بلندترین دیوار در دهانه راک کانیون توسط تریستان هیگبی و توماس گپمایر در سپتامبر 2010 و با کمک کریستین بورل انجام شد. اگرچه Squawstruck سرگردان است و تکیهگاهها را با تراورسهای پیادهروی یا کوهنوردی به هم متصل میکند، اما هنوز هم شیبدار، انعطافپذیر است و اغلب بر روی سنگآهک متغیر Wasatch قرار میگیرد.
همان طور که کارابین هایم را روی کانکس ها می کشیدم، خوشحال بودم که آزادانه انفرادی نبودم. بعداً در سال 2025 – این تابستان – چندین هفته انفرادی پربار را در کلرادو تجربه کردم، از جمله صعود بدون طناب از Curvaceous، لغزنده 5.11b در Clear Creek Canyon. آن جولای دوباره به Squawstruck فکر کردم. احساس هیجان در شکمم بالا گرفت – احساس کردم آماده ام.




