سه نفر آمریکایی اولین اسنوبرد و اسکی فرود نزدیک به 7000 دقیقه را در Langtang انجام می دهند » Explorersweb
نیک راسل اسنوبورد سوار آمریکایی و آدام فابریکانت و بیلی هاس اسکی بازان به تازگی از لنگتانگ با اولین اسنوبرد و نزول اسکی از سمت جنوب مهیب دورجه لاکپا (6966 متر) بازگشته اند.
این تیم قله را که معمولاً به عنوان هرم لانگ‌تانگ شناخته می‌شود، در دو روز به سبک آلپاین طی کردند. آنها در 20 اکتبر به قله رسیدند و در همان خط در جبهه جنوبی اسکی کردند در حالی که عکاس آمریکایی بلیک گوردون و فیلمبردار کانادایی لئو هورن از کمپ بالا فیلمبرداری می کردند.
بر فراز دورژ لاکپا، 30 اکتبر 2026. عکس: نیک راسل
یک رویای دیرینه
نیک راسل در حالی که در مسیر فرودگاه بود به ExplorersWeb گفت: «نمای جنوبی دورجه همیشه هدف بوده است و من بیش از دو سال در مورد آن برنامه ریزی/رویایی داشتم.
اکسپدیشن در 6 اکتبر، اندکی پس از طوفانی شدید که کوه های نپال را با برف سنگین پوشانده بود، به کمپ اصلی رسید. با این حال، برف برای آنها بیشتر یک نعمت است تا یک نفرین.
راسل گفت: “طوفان به منطقه ما برف بسیار مورد نیاز را در آنجا داد، و از نظر ظاهری امکان فرود تمیز (بدون صعود به پایین، بدون شناور شدن) را فراهم کرد.”
بیماری شروع سفر را به تاخیر انداخت. راسل گفت: از هر پنج نفر ما سه نفر، از جمله من، مبتلا به کووید شدیم. خوشبختانه کوهنوردان درست با روشن شدن هوا و کاهش بادها و به دنبال آن یک رشته روزهای عالی بهبود یافتند.
پس از فرود. عکس: نیک راسل/اینستگرام
سبک آلپاین
نیک راسل گفت: «آدام، بیلی و من همه وسایل خود را آوردیم، مسیرها را راه‌اندازی کردیم و از سبک آلپاین دیواری بالا رفتیم. این تیم سه کوهنورد شرپا (داوا گلجی شرپا، کامی شرپا و نوری شرپا) را استخدام کرده بود که به گروه فیلمبرداری کمک کردند تا تجهیزات خود را به کمپ بالا ببرند، به علاوه یک تیم کمپ پایه مجهز به Shangri-La Nepal Trek.
کمپ بلند در 6000 متر در جبهه جنوبی دورجه لکپا. عکس: نیک راسل/اینستاگرام
خط صعود/ فرود برف را از ارتفاع زیر 4500 متری تا کمپ 1 (4900 متر) با عبور از یک آبشار یخی دنبال کرد. به گفته تیم، این تنها ماهیت واقعی صعود به دلیل خطر سراک بالای سر است. حداقل بخش در معرض کوتاه بود – کمتر از یک ساعت.
در روز اول قله، تیم به سمت کمپ بلند خود در ارتفاع 6000 متری، زیر زین و در پایه دیوار برفی حرکت کرد. راسل جزئیات این صعود را به شرح زیر یادآور می شود:
طبق برآوردهای ما، جبهه جنوبی کاملاً شیب دار و هوازده بالای برگشروند است، با هوازدگی 45-50 درجه و ارتفاعات 55 درجه. صورتش خیلی آفتاب دیده بود [over] در دو هفته گذشته که شرایط رو به افزایش، بزرگترین ناشناخته برای کل پروژه بود.
ما نمی دانستیم که آیا برای سواری/اسکی خیلی یخبندان خواهد بود تا زمانی که روی صورتمان نرسیدیم. برف بیشتر سخت بود، تقریباً در لبه لبه. کوهنوردی در تمام طول مسیر دو ابزار و گرفتگی بود، بدون تکیه گاه مناسب برای برداشتن بسته.
حدود 7.5 ساعت طول کشید تا از دیوار بالا رفتیم و حدود ساعت 13:30 به قله رسیدیم. فرود حدود 1.5 ساعت طول کشید، با استراحت برای تنظیم مجدد دوربین ها.
یک کوهنورد تقریباً هیچ ردی در برف سخت دورجه لاکپا باقی نمی گذارد. عکس: نیک راسل/اینستاگرام
هیچ سقوطی مجاز نیست
سه قله صعود کننده همزمان از قله شروع کردند، راسل سوار بر اسنوبرد و شرکای او روی اسکی. هر چیزی جز آسان بود.
راسل به یاد می‌آورد: «برف سخت‌تر از آن چیزی بود که من دوست داشتم، اما آنقدر برآمدگی داشت که لبه را نگه دارد. بین ارتفاع، نوردهی زیر، شیب زیاد و سختی آن، سخت‌ترین خطی بود که تا به حال سوار شدم.» وی افزود: اگر برف کمی سخت‌تر بود، ناگزیر به فرود آمدن برف می‌شدند.
برف سخت در قسمت های بالا. عکس: نیک راسل/اینستاگرام
راسل توضیح داد: “شما همیشه به پودر ثابت برای بالای کفش خود امیدوار هستید، اما این اتفاق به ندرت در ارتفاعات بالا می افتد.” در عوض، از شرایط ارائه شده نهایت استفاده را می‌کنید و سعی می‌کنید تا آنجا که ممکن است با خیال راحت این کار را انجام دهید.»
وی افزود: کل خط یک منطقه ممنوعه سقوط بود؛ یک لبه گم شده بود و همه چیز تمام شده بود، بدون توجه به شرایط، سوار شدن از بالای کوهی در نپال برای همه ما یک رویا بود.
پس از یک فرود جزئی، تیم شب را در کمپ بالا گذراند، به این امید که برخی از شیب‌های جالبی را که قبلاً دیده بودند، سوار شوند، اما سرانجام تصمیم گرفتند صبح روز بعد از آن خارج شوند. راسل گفت: ما راضی بودیم. آنها به اسکی/اسنوبورد در تمام مسیر تا مورن های زیر کمپ 1 در حدود 4500 متر ادامه دادند.
تیم
دوستان دوران کودکی فابریکانت و هاس اغلب در سفرهای اسکی بزرگ، عمدتاً در آلاسکا و همچنین در هیمالیا، با هم همکاری می کردند. آنها از گاشربروم‌های ۱ و ۲ بدون اکسیژن بالا رفتند و اسکی کردند و در سال ۲۰۲۴ به همراه برندان اونیل به همین سبک از آنها صعود کردند.
راسل که همچنین دو بار در هیمالیاهای هند و دو بار در نپال صعود کرده و اسنوبرد سواری کرده است، می‌گوید: «آنها قوی‌ترین شرکای هستند که من با آنها در کوه بوده‌ام.
من در سال 2022 با بلیک گوردون و دن کورن دائولاگیری را امتحان کردم، اما شرایط سخت آن سال با از دست دادن هیلاری نلسون همراه شد. [who fell to her death while trying to ski down Manaslu] راسل گفت که به ما اجازه پیشرفت زیادی نداد.
او در پایان گفت: “من همیشه رویای زیپلینگ در هیمالیا را داشتم و این به نظر یک گام بزرگ به جلو در سفر شخصی من بود.”
پیشگامان در اسنوبورد و اهداف آینده
اگرچه این اولین فرود اسکی و اسنوبرد در جبهه جنوبی دورجه لاکپا است، مارکو سیفردی افسانه ای در سال 1999 با برتراند دلاپیر بر روی خط الراس غربی کوه اسنوبرد سواری کرد. سیفردی اندکی پس از آن در کوه اورست هورنبین درگذشت. سوار به یاد می آورد: «دورجه لاکپا ابتدا از تبار مارکو و برتراند وارد روان من شد.
جبهه جنوبی Dorje Lhakpa تنها برای اولین بار در سال 2021 توسط اسپانیایی ها Mikel Inoriza، Iker Madoz و Mikel Zabalza صعود شد.
راسل گفت: «به عکسی از چهره جنوبی و مقاله ای در مجله آمریکایی آلپاین از اولین صعود تیم اسپانیایی در سال 2021 برخوردم. “صورت بزرگ جنوبی از دره کاتماندو در یک روز صاف قابل مشاهده است و برای من واقعاً دیوانه کننده است که هیچ کس قبلاً آن را اسکی نکرده است.”
او ادامه داد: “امروزه مردم بر روی قله های 8000 متری متمرکز شده اند (من متوجه شدم که دلیل خوبی دارد) اما هنوز خطوط بکری وجود دارد که در محدوده 6000 تا 7000 متری در انتظار اسنوبرد/اسکی هستند. فقط برای تحقق این امر کار زیادی لازم است.”
