Trans Catalina Day 2: Days views

چهارشنبه 11 مارس 2026
کمپ بلک جک به کمپ بندر کوچک
با وجود اینکه در خانه دیر می خوابم، به نظر می رسد همیشه در مسیر پیاده روی زود از خواب بیدار می شوم. امروز قبل از ساعت 6 بیدار می شوم اما خودم را مجبور می کنم تا ساعت 6:30 بخوابم. محل کمپینگ من کمتر از 2 مایلی از فرودگاه در آسمان، فرودگاه کوچک کاتالینا، فاصله دارد. یه مغازه کوچیک هست و صبحانه میده ولی تا ساعت 8:30 صبح باز نمیشه.
وقتم را صرف بسته بندی، لذت بردن از دمای خنک صبح می کنم و در نهایت حدود ساعت 8:15 صبح آنجا را ترک می کنم. من اولین نفری هستم که در کمپ ترک می کنم.
تقریباً بلافاصله با اولین مشاهده تایید شده بلدرچین کاتالینا مواجه شدم. در حالی که از بلک جک از جاده بالا می روم، دو نفر از جلوی من در جاده راه می روند. من بلدرچین های بی شماری را در بقیه راهپیمایی می بینم، تقریباً همیشه جفت. به نظر می رسد ممکن است فصل جفت گیری باشد!
نگاهی به کوه بلک جک.
این مسیر قبل از رفتن به سراشیبی شدید در تک مسیر، جاده ای را دنبال می کند. به نظر نمی رسد کسی دیگر از ساعات خنک صبح برای پیاده روی لذت ببرد. زیباست، خورشید از اقیانوس و شبنم می درخشد.
نکته حرفه ای شماره 5: ساعاتی قبل از افزایش دما از پیاده روی صبحگاهی استفاده کنید. سایه بسیار کمی روی TCT وجود دارد.
بسیاری از مناظر اقیانوس در آینده.
این مسیر قبل از صعود به فرودگاه در دره فرو می رود. دره سرسبز و سرسبز است و من حتی با یک نهر کوچک و راکد در پایین روبرو می شوم – با توجه به شهرت خشک مسیر قابل توجه است.
با این حال، آنچه پایین می آید باید بالا رود. پس از رسیدن به پایین دره، مسیر بلافاصله به سمت فرودگاه منحنی می شود. قبل از اینکه پایین بیایم می توانستم فرودگاه را از بالای دره ببینم و به سختی نزدیکتر به نظر می رسد. خورشید بیرون آمده و گرم است، حتی این اوایل. این سمت از دره بیشتر در معرض دید، بی درخت و با حداقل سرسبزی است. فرود در واقع چند درخت داشت، اما واضح است که این صعود به آنچه در بقیه روز خواهد بود نزدیکتر است.
فرودگاهی در آسمان وقتی به سمت آن بالا می روم مرا مسخره می کند.
از گیت های فرودگاه که می گذرم، عرق کرده و تشنه ام. من بلافاصله قبل از کاوش در اطراف، برای یک یخچال کوچک Gatorade تماس میگیرم. یک فروشگاه و کباب پز کوچک اما جذاب وجود دارد. من ساندویچ صبحانه آووکادو را با Gatorade خود سفارش می دهم. بعداً برای Gatorade بیشتر، آب و کیلر معروف آنها برمی گردم.
صبحانه “شنی” – تخم مرغ، بیکن، چدار، آووکادو روی خمیر ترش.
در ایوان می نشینم و از فرصت خنک شدن، آبرسانی و شارژ مجدد لذت می برم. هرچه صبح میگذرد، تعداد بیشتری از مردم با هواپیما و مسیر میرسند. اگر برای صبحانه وارد شوید کمتر از ناهار شلوغ به نظر می رسد. وقتی یک ساعت و نیم بعد از رسیدن من را ترک می کنم، خط خیلی طولانی تر است.
نکته حرفه ای شماره 6: فرودگاه در آسمان یک توقف ضروری است. منوی کامل، آب، توالت و سایه – چه چیزی را دوست ندارید؟
تنها تاسف من این است که هرگز نتوانستم گربه سیاهی را که در فرودگاه زندگی می کند ملاقات کنم.
وقتی بیرون راه می روم، خورشید در وسط آسمان می درخشد، نه ابری در چشم. پیادهروی امروز بسیار کوتاهتر و آسانتر از دیروز است، اما دما بسیار گرمتر است. همانطور که به سمت جلو نگاه می کنم، چند درخت و تعداد زیادی مسیر پیاده روی را می بینم. بعدازظهر گرمی خواهد بود.
مسیر متناوب بین تک مسیر و جاده خاکی است. قبل از اینکه دوباره در مناظر غوطه ور شوم، چند مایل را در جاده عریض و بی سایه پرسه می زنم، اما پیاده روی در امتداد جاده ناخوشایند نیست. مناظر بیانتها هستند و مسیر نسبتاً ساکت است. با این حال، من به سرعت متوجه شدم که با حداقل پوشش درخت، استراحت در حمام نیاز به خلاقیت یا عدم تواضع دارد – یا هر دو. شیب اغلب با شیب تند به کنار جاده بالا می رود و آن را دشوارتر می کند.
گل کاکتوس شکفته زیبا در کنار مسیر.
همانطور که از جاده تک مسیر خارج می شوم، متوجه حرکت در کنار مسیر می شوم. وقتی نزدیک می شوم مارمولک کوچکی یخ می زند. من دو نوع مختلف مارمولک کوچک را دیدم، اما این یکی مورد علاقه من است. رنگین کمانی است و تقریباً زیر نور خورشید می درخشد. من معتقدم این مارمولک معمولی خالدار کناری است. من قبلاً تعداد زیادی از آنها را دیدهام و قبل از پایان پیادهرویام بسیاری دیگر را خواهم دید.
مارمولک خالدار کناری که به خاطر رنگهای گلوی نرها که نشاندهنده سبک جفتگیری آنها است، شهرت دارد.
همچنان که از یال بالا می روم به مارمولک های بیشتری زیر پایم طفره می روم و بلافاصله چشمانم به سمت جلو کشیده می شود. این مسیر قبل از شروع فرود به بندر کوچک در امتداد بالای خط الراس می پیچد. به ندرت پیش می آید که چنین مسیر یال را تجربه کنم و نفسم را بند بیاورد.
Kryvolichie به سمت بندر کوچک.
نکته حرفه ای شماره 7: ضد آفتاب و محافظت در برابر آفتاب از هر نوعی کاملاً ضروری است. من یک کلاه آفتابگیر، کلاه، عینک آفتابی، دستکش و کرم ضد آفتاب پوشیدم و همچنان توانستم کمی در معرض نور خورشید قرار بگیرم. از طریق هود خورشیدی من
پیاده روی روی خط الراس فوق العاده است، اما خورشید دائمی شروع به خسته کردن من کرده است. دما همچنان در حال افزایش است، ابر و سایه وجود ندارد. من مصرف الکترولیت هایم را متوقف می کنم و دوباره ضد آفتاب می زنم. درست جلوتر، در پای آن تپه، نیمکتی نیمه سایه را در محل تلاقی مسیر می بینم. تمام آن چیزی است که من روی آن تمرکز می کنم، تمام انگیزه من برای راه رفتن و فرود بقیه خط الراس است. آن را بگیرید. به سایه.
تمام نیمکتهای کاتالینا به یک سبک هستند، با پرتوهای باز در بالا که فقط مقداری از نور خورشید را مسدود میکنند. با این حال، این یک پیشرفت قابل توجه نسبت به نوردهی کامل است. می نشینم، نفس می کشم، آب می نوشم و نصف کلوچه فرودگاهی ام را می خورم. این ایستگاه استراحت تنها 1.5 مایل از کمپینگ رزرو شده من در بندر کوچک فاصله دارد. میتوانستم نشانهای از بندر را از خط الراس بالای سرم ببینم، اما همچنان که مسیر را ادامه میدادم، مناظر بسیار بیشتر باز میشد.
اردوگاه بندر کوچک از بالا.
نخل ها ظاهر می شوند و باعث می شوند هم لبخند بزنم (اردوگاه نزدیک است!) و هم بخندم (کف دست ها بومی نیستند). من بیشتر از منظره درختان هیجان زده هستم. درخت به معنای سایه است. سایه به معنای تسکین است.
با این حال می ایستم و از منظره لذت می برم. واقعاً منظره ای زیباست.
هنگامی که به محل کمپینگ رسیدم، به کمپ شماره 10 می روم، که اتفاقاً در جلو است – درست در کنار ساحل. در مورد شانس باورنکردنی صحبت کنید. وقتی آن را رزرو کردم مطمئن نبودم چه چیزی دریافت می کنم. یک درخت نخل غول پیکر سایه مورد نیاز را بر روی حلقه آتش و میز پیک نیک فراهم می کند. یک جویبار از کنار آن می گذرد، در حالی که مستقیماً خود بندر است.
کمپینگ 10. این کار را انجام خواهد داد.
نکته حرفه ای شماره 8: کمپینگ های 10، 11 و 12 با دسترسی مستقیم به ساحل به آب نزدیک تر هستند. شماره 8 و 9 دقیقاً پشت سر هستند و دسترسی آسان تر به آب و حمام دارند. برای یک کمپ خصوصیتر، به بندر کوسه همسایه بروید – فقط سه کمپ و اسکله خودش، اما دورتر از مسیر.
بقیه بعد از ظهر را به کاوش در کمپ و ساحل می گذرانم. اردوگاه بعدی مانند دیشب یک شیر آب دارد – اگرچه این معمولی نیست. تعدادی از ظروف پورتا در جاده درست بیرون کمپینگ به عنوان سرویس بهداشتی عمل می کنند. مورد علاقه من نیست، اما حداقل یک ایستگاه شستشوی دست وجود دارد!
من با کوهنوردان دیگری برخورد می کنم که قبلاً روی نیمکت سایه دیده بودم. یکی با چشمان گشاد شده از من می پرسد: “آیا گاومیش کوهان دار را در راه رفتن به کمپ دیدی؟” با تعجب جواب می دهم که نیستم. ظاهراً او زیر درختی کنار مسیر کمپ لم داده بود و من راه افتادم درست در کنار آن. باید با خاکی که در سایه ها پنهان شده بود، ترکیب شده باشد.
اگرچه دلم برای دیدن گاومیش کوهان دار تنگ شده بود، اما هنوز هم در طول بعدازظهر و عصر چند موجود جدید را می بینم. وقتی در اطراف قدم می زنم با بلدرچین کاتالینا بیشتری روبرو می شوم – برای ویدیو اینجا را کلیک کنید: Catalina Quail Waggle. من چندین پلیکان قهوه ای را می بینم که برای غذا در نزدیکی ساحل غواصی می کنند.
چیزی که من فکر می کنم پلیکان قهوه ای است در مرداب کنار کمپ من شکار می کند.
با این حال، گوهر حیات وحش واقعی عصر، روباه کاتالینا است. من به خانواده ایزابلا در محل کمپ آنها سلام می کنم و همانطور که با هم گپ می زنیم، روباهی درست پشت کمپ می دود. او درنگ می کند و با حسرت به میز پیک نیک نگاه می کند، به وضوح با غذای انسان آشناست، قبل از اینکه سرانجام در بوته ها ناپدید شود.
کاتالینا روباه با حسرت به غذای ما خیره شده است. کمی شبیه سگ ولگرد است.
نکته حرفه ای شماره 9: در برابر میل به غذا دادن به روباه ها مقاومت کنید. آنها کوچک و ناز هستند و التماس خواهند کرد. فقط بگو نه
بندر کوچک کاملاً زرق و برق دار است. بعد از شام در کنار ساحل قدم می زنم تا از غروب آفتاب لذت ببرم. دمای هوا در نهایت به دلیل نسیم خنک اقیانوس کاهش یافت. تا می توانم از آن لذت می برم.

فردا روزی است که بیش از همه در مورد آن عصبی هستم. انتظار میرود فردا دمای هوا به اوج خود برسد و مسیر رسمی یک صعود و فرود بیرحمانه تند و بدون سایه دارد که در آفتاب کامل بعدازظهر با آن برخورد خواهم کرد. هر چند به نوعی، من خیلی احساس ترس نمی کنم. من احساس نشاط می کنم، از شب فوق العاده ام دوباره جوان شده ام. می دانستم مسیر کوتاه است، اما فردا آخرین روز کامل من در مسیر است. باورم نمیشه چقدر سریع گذشت
من زود به داخل چادرم خزیدم، آماده برای شروع زودهنگام برای شکست دادن گرما فردا. شاید فردا روز رؤیت گاومیش کوهان دار من باشد!
آمار روزانه
مایل عابر پیاده: 8.5
افزایش/از دست دادن ارتفاع: 1125 فوت به دست آمده / 2600 فوت از دست رفته
شروع/پایان: کمپ بلک جک به کمپ بندر کوچک
نور کم: گرما
علامت گذاری کنید: اردوگاه شگفت انگیز ساحل بندر کوچک
تعداد گاومیش کوهان دار امریکایی: 0 (تقریبا از دست رفته!)
شمردن روباه ها: 1
اردوگاه بندر کوچک من.




