AZT روز 1 یکشنبه:
“احساس می کنم برای همیشه، حتی اگر ابدیت امشب باشد” –بزی (از مال من)
امروز صبح ساعت 6 صبح، گابریل، فرشته دنباله دار، ما را از مسافرخانه Days در توسان برای شروع روز 18 مایلی غار عظیم برد. اگر در گذشته وبلاگ من را نخوانده باشید، نمی دانید که این سومین روز اول ما در AZT است. در 25 اکتبر 380 مایل در مسیری از حاشیه جنوبی گرند کانیون تا سوپریور پیاده‌روی کردیم. ما زود بیرون نرفتیم، اما تا جایی که می توانستیم در سه هفته ای که در آن زمان داشتیم جا افتادیم. 26 مارس 185 مایل را طی کردیم. اون موقع تموم میکردیم ولی خیلی گرم بود. (دمای بالا در دهه 90 می باشد در حالی که پیاده روی در بیابان بی سایه شدید است.) بنابراین در اینجا 115 مایلی را که برای رسیدن به انتهای جنوبی نیاز داریم به پایان می رسانیم.
ساگوارو در نور صبح بسیار زیبا بود. بعد از حدود 5 مایل برای صرف صبحانه استراحت کردیم. کوله پشتی ام را برداشتم و قبل از اینکه برای ادرار کردن چمباتمه بزنم به اطراف نگاه کردم. مردی از بالای تپه آمد و من در چشم بودم. رفلکس‌هایم شلوارم را بالا می‌کشید، اما او هنوز اعضای خانمم را دیده بود. با ناراحتی سلام کرد و به راهش ادامه داد. من یک بار ترووانی داشتم تا به من انرژی بدهد.
Under Sunscreen با نام My Real Feels
راستش را بخواهید، صحرا نوردی واقعاً نقطه قوت من نیست، اما متعلق به مادرم است (مارمولک رانش زمین). هیچوقت مجبورم نمیکنه بیام من قبول کردم که با او به آریزونا بیایم زیرا …
الف. من نمی خواهم سفر انفرادی او به سرزمین خارها و هیولاهای گیلا را داشته باشد.
ب. فکر می کنم در یک برنامه کالج خوب به نظر برسد. “من AZT را در 11 انجام دادم.” خیلی خوب به نظر می رسد. 😃
ج. راهپیمایی عالی است و من نمی‌خواهم وقفه‌های طولانی در وبلاگ‌نویسی داشته باشم، بنابراین به بهانه‌ای برای پیاده‌روی نیاز داشتم. 
همانطور که راه می رفتیم به گربه ام و کاری که او انجام می داد فکر کردم. به توسان فکر کردم و اینکه چه شهر فوق العاده ای است. من آن را 100 برابر بهتر از فینیکس دوست دارم. فکر کردم چقدر غم انگیز بود که داجرز به سری جهانی نرفت.
ساگواروها به کاکتوس های بشکه ای محو شدند (مورد علاقه من در تمام دوران). خیلی شیب نداشت، اما من مدام انگشتان پایم را روی سنگ می‌کوبیدم.
برای ناهار ماهی تن و نان خوردم. در مسیری که من ماهی می خورم، گاهی اوقات باید استثنا قائل شوید. دیگر اینکه من در بیابان ترقه می خورم. نه در خانه فراموش کردم چقدر می توانند خوشمزه باشند. NutThins اینجا آمدم!
آب انبار ذخیره کردیم و کیفم سنگین بود. خیلی سنگین سعی کردم الکترولیت هایم را کاهش دهم اما بارم را زیاد بهبود نداد.
من و مادرم در مورد آنچه که قرار است مردم را برای تعطیلات بیاوریم صحبت کردیم. کاش می‌توانستم بگویم، اما فکر نمی‌کنم این ایده خوبی باشد.
یک خوراکی در پایان روز
وقتی به محل کمپینگ رسیدیم متوجه شدیم که 20 مایل فاصله دارد! روز اول در مسیر معمولا آنقدر بالا نیست پس باید جشن بگیریم! من مکم را خوردم. خوشمزه است اما در عین حال سنگین است. پس برنده برنده
همانطور که چادر دورستون خود را برپا کردیم، صداهایی شنیدیم. یک شخص به دنبال آن یک خانم رفت.*لطفاً درام رول کنید!* PegLeg بود!!!🥳 من خیلی هیجان زده بودم که در روز اول مسیر با یک کوهنورد مشهور آشنا شدم. 3 دقیقه با هم صحبت کردیم تا او و دوستش ادامه دهند. مرز سال تقویمی تا مرز سه گانه (CYB2BTC). به عبارت دیگر، PegLeg به عنوان اولین زنی که در یک سال گذشته 10000 مایل را رکاب زد رکورد زد. او فوق العاده باحال است و این بهترین بخش روز من بود! PegLeg همچنین یک وبلاگ نویس Trek است، آن را اینجا ببینید. 
🦊خاطرات کرکی: 🦊
سلام، من Fluff the Hiking Fox هستم. من تمام پیاده روی هایی را که پی جی انجام داده است انجام داده ام. من قصد لاف زدن ندارم، اما من به کوه ویتنی رفته ام! روباه زیاد نیست، اگر وجود داشته باشد. من آن را به راحتی دریافت می کنم، فقط روی بسته می افتم. امروز با یک کوزه آب نزدیک شدم. کش واقعا عالی بود. فردا
AZT روز 2 دوشنبه
دیشب باد می آمد و من نمی توانستم راحت باشم. شب های زیادی در تشک تافت و سوزن در خانه. 11 بود که از حال رفتم. فقط ساعت 3 صبح از خواب بیدار می شوی و مدتی بیدار می شوی. 🙄 ساعت من نشان می دهد که دیشب 2 ساعت و 45 دقیقه خوابیده ام، بدون REM یا عمیق. من دارم شروع به شکایت میکنم حدس میزنم.😉
ساعت 6:36 به مسیر رسیدیم. 4 دقیقه کامل زودتر از دیروز. همانطور که راه می رفتیم به چیزهای مختلفی فکر می کردم. انگار پاهایم در ساق های کهلم می سوخت. بنابراین ما متوقف شدیم و من آنها را خیلی سریع رها کردم تا بتوانیم مسیر را به سمت کمپ کنتاکی ادامه دهیم. (مثل روز اول 20 مایل جامد خواهد بود.)
درست قبل از اینکه برای ناهار توقف کنیم، هدفونم را گذاشتم و به آنا از شمال گوش دادم، اما بعد متوجه شدم که به یک آهنگ راک اند رول بیشتر نیاز دارم. من بازی Bazzi Mix را گذاشتم! سپس تصمیم گرفتم مجات نقل قول مناسبی برای این پست داشته باشد.
ناهار آب را صاف کردیم و ماهی تن و نان خوردیم. 🥖 🍣! من دوباره تن ماهی را انتخاب کردم چون مربای ناهار زیاد خوب نیست، یاد گرفتم. غذای شیرین در وسط روز خوش طعم نیست، زیرا اگر در حال سوزاندن کالری هستید، مانند رودخانه آتش گرفته، به نمک نیاز دارید.
بعد از ناهار به یک صعود کوچک برای چند مایل رسیدیم. محوطه دوست داشتنی بود. 😍 تا تعطیلات بعدازظهر قایقرانی کردیم. بعد 30 دقیقه مثل .7 میرفتیم. ما معمولاً به طور متوسط حدود 1 مایل را در 24 دقیقه طی می کنیم.
کمپ کنتاکی
هنگام غروب به کمپ کنتاکی رسیدیم. مهماندار و مهماندار خیلی خوش صحبت و مهربان بودند. بعدها حتی برای ما شکلات لیندر آوردند. ما یک سینک با صابون، یک ساختمان بیرونی، یک توستر و یک مایکروویو داریم. پس این رفتار سلطنتی است. 👑 یک بنای تاریخی بزرگ وجود دارد. ما وارد شدیم و تخته‌های زمین به صدا در آمد و حدود 1000 در وجود داشت. من فیلم های ترسناک نگاه نمی کنم، اما به نظر می رسد درست است. من آماده بودم که عصبانی شوم، اما خوشبختانه این کار را نکردم.
سپس برای چیزی که امیدوارم یک خواب آرام بود، در آغوش گرفتم.
🦊خاطرات کرکی: 🦊
در حالی که لیزارد و پی در اطراف راه می رفتند، چرت طولانی زدم. مکالمات آنها برای یک روباه 2 اینچی خسته کننده است. هنگام ناهار، مارمولک به من اجازه داد که کلاه یوسمیتی خود را خنک کنم. منو یاد پارک انداخت GTG. 😘
این وب سایت حاوی پیوندهای وابسته است، به این معنی که The Trek ممکن است درصدی از هر محصول یا خدماتی را که خریداری می کنید از طریق پیوندهای موجود در مقالات یا تبلیغات دریافت کند. خریدار همان قیمتی را می پردازد که در غیر این صورت می پردازد، و خرید شما به حمایت از هدف دائمی The Trek برای ارائه مشاوره و اطلاعات با کیفیت کوله پشتی به شما کمک می کند. با تشکر از حمایت!
برای کسب اطلاعات بیشتر، لطفا به صفحه درباره این سایت مراجعه کنید.
