برف شش فوتی 29 نفر را در هیمالیا گرفتار کرد. بقای آنها به جزئیات ختم شد

کوه‌های اطراف کول آودن، گذرگاه ۱۸۰۱۰ فوتی در گرهوال هیمالیا هند، به طرز فریبنده‌ای آرام به نظر می‌رسند. بعدازظهر 25 سپتامبر 2026 بود. آسمان صاف بود و تیم اعزامی 29 نفره در ارتفاع تقریباً 16400 فوتی به کمپ اصلی رسیده بودند و صبح روز بعد خود را برای عبور از یکی از چالش برانگیزترین گذرگاه های منطقه آماده می کردند.

اما بعد از ساعت ها هوا شروع به تغییر کرد. یک گذرگاه سریع از خلیج بنگال در سراسر شبه قاره هند به سمت هیمالیا رفت. دولت هند فقط پس از رسیدن اکسپدیشن به کمپ اصلی هشدار قرمز صادر کرد. بیش از شش فوت برف از غروب 25 سپتامبر تا 27 سپتامبر بارید.

Vaibhav Kala، بنیانگذار Aquaterra Adventures، سازنده ماجراجویی هندی که این اکسپدیشن را سازماندهی کرد، گفت: “هیچ هشدار قبلی وجود نداشت و خدمات پیش بینی نتوانستند قدرت طوفان را پیش بینی کنند.” کوله گرد. “تیم در یک رویداد آب و هوایی بسیار نادر گرفتار شد.”

این گروه شامل شش مشتری، سه راهنما و 20 باربر بود. هدایت آن توسط جیتندرا سینگ رانا، یک راهنمای کوهستانی انجام شد که در طول 22 سال زندگی حرفه ای خود، 9 بار از گردنه عبور کرده است. نزدیک به دو دهه پیش، Aquaterra Adventures به پیشگامی در این برنامه سفر تجاری 10 روزه کمک کرد.

کالا می‌افزاید: «این یک پیاده‌گردی غیرمنتظره نیست، زیرا مسیر از شیب‌های تند، زمین‌های یخبندان و مورن عبور می‌کند تا بر روی یخچال طبیعی هتلینگ فرود آید».

درک شرایط

رعنا در نیمه شب بیست و پنجم از چادر بیرون آمد و ابرهایی را دید که روی ستون جمع شده بودند که قبلاً آنجا نبوده بود.

او می‌گوید: «فقط چیزی درست نبود. در ساعت 2 بامداد روز 26 سپتامبر، آسمان هنوز بهبود نیافته بود، بنابراین او اولین تصمیم مهم را برای لغو صعود برنامه ریزی شده صبح روز بعد از سرهنگ اودن گرفت تا ساعت 3:30 بامداد، برف شروع به باریدن کرد.

“کسی نپرسید [Rana’s] پریتی و راج چاوهان، بازدیدکنندگانی از بنگلور، هند، می‌گویند و این مهم‌ترین لحظه در طول کل مسیر بود که جان ما را نجات داد. اگر گروه طبق برنامه پیش می‌رفتند، هنگام رسیدن برف در کنار زین بودند. در پایان روز، سرعت باد به حدود 62 مایل در ساعت رسیده بود و دما به حدود -4 درجه سانتیگراد کاهش یافته بود.

انتخاب رعنا با آگاهی از دو دهه تجربه راهنمایی، امروز صبح از نقطه‌ای پراگماتیسم بود: «در کوهستان، اعتماد به نفس به معنای نادیده گرفتن خطر نیست. این به معنای درک موقعیت، اعتماد به آمادگی و تصمیم گیری مسئولانه است.”

یک چادر، 29 گردشگر

تا بعدازظهر 5 شهریور، چادرهای کوچک خواب این گروه به دلیل ادامه بارش برف دیگر امن نبود. حوالی ساعت 4 بعد از ظهر، رعنا همه را به یک چادر گنبدی 2 متری The North Face منتقل کرد که به عنوان چادر غذاخوری گروه عمل می کرد.

در طول شب، باد تقریباً به سطح کولاک افزایش یافت و تیم احساس کردند تیرهای فلزی چادر فشار می‌آورند. حدود دو ساعت همه به نوبت میله های چادر را از داخل هل می دادند تا برف جمع نشود.

چاوهان می‌گوید: «ما مطمئن نیستیم که کمکی کرده باشد. اما باعث شد احساس مفید بودن کنیم و وحشت نکنیم.»

یکی دیگر از مهمانان، ویکرام بدوار، ترسی آرام‌تر را توصیف می‌کند.

او می‌گوید: «سخت است 48 ساعت در چادر حبس شوی، اما هیچ‌کس سر خود را از دست نداده است. شوخی کردیم، خندیدیم، صحبت کردیم و البته در سکوت برای بازگشت سالم به خانه دعا کردیم.

در بیرون، باربرها و کارکنان در طول شب با تجهیزات کمی کار می‌کردند، برف را از چادر پاک می‌کردند و محیط اطراف پایه را برش می‌دادند تا از له شدن دیواره برف جلوگیری شود.

ارتباط تلفنی ماهواره ای

تنها ارتباطی که برای تیم در دسترس بود از طریق تلفن ماهواره‌ای بود که Aquaterra به همه راهنماهای خود برای حمل آن نیاز دارد. رعنا از آن برای گزارش برف و انتقال تصمیم خود برای لغو صعود استفاده کرد. تا 26 سپتامبر، آنها هر چند ساعت یک بار تماس های به روز رسانی وضعیت را از قبل برنامه ریزی کرده بودند.

سپس ستاد به این نتیجه رسید که گروه نمی تواند به عقب برگردد. کالا با وزیر گردشگری اوتاراکند تماس گرفت که به اداره مدیریت بلایای اوتاراکند رفت. قاضی منطقه اضافی و افسر جنگل بخش نیز همراه با اداره هوانوردی غیرنظامی و ارتش هند درگیر شدند. هر شش آژانس برای درخواست 9 هلیکوپتر برای نجات 136 گردشگر سرگردان در دره، از جمله تیم آکواترا، همکاری کردند.

صبح روز 27 سپتامبر، کالا طی یک تماس تلفنی 8 دقیقه ای، طرحی را برای انتقال کل تیم ارائه کرد. به رعنا و تیمش دستور داده شد که یک منطقه 10 در 10 متری را برای سکوی فرود پاک کنند. نجات برای طلوع آفتاب صبح روز بعد برنامه ریزی شده بود.

پنجره چهار ساعته

در 28 سپتامبر، هوا برای یک پنجره کوتاه چهار ساعته روشن شد. خدمه گنبد ایمنی را جدا کردند و از سطح صاف زیر به عنوان سکوی فرود استفاده کردند. به دلیل طوفان ادامه دار، کالا با استفاده از تصاویر Google Earth از دفتر خود در دهلی، خلبانان را در کمپ اصلی هدایت کرد.

اولین هواپیما حدود ساعت 8:45 صبح با دو سرنشین به پرواز درآمد. رعنا می‌گوید: «دستور حرکت از قبل با مهمانان هماهنگ شده بود، بنابراین برای هواپیما هیچ سر و صدایی در کار نبود. Aquaterra Adventures تنها گروهی بود که مختصات دقیق و منطقه فرود آماده شده را به خلبانان داد تا آنها را در مسیر نگه دارد. تا ساعت 11 صبح، همه 29 کوهنورد سالم بودند.

پنجره روز اول در مجموع 38 نفر را قبل از بسته شدن مجدد هوا از دره تخلیه کرد. خوشبختانه، گردشگران سرگردان باقی مانده طی چند روز آینده بدون تلفات تخلیه شدند.

“ایمنی حرف اول را می زند”

به گزارش کالا و رانا، این امداد و نجات یکی از موفق ترین عملیات کوهستانی در سال های اخیر در اوتاراکند است که به لطف هماهنگی بی سابقه بین دولت های ایالتی، شهرداری های منطقه و سازمان های خصوصی صورت گرفته است.

کالا متعاقباً گزارش مفصلی را به دولت اوتاراکند ارائه کرد که در آن اقدامات تیم خود، رانا و سایر راهنماها و ذینفعان به همراه درس‌هایی برای اکسپدیشن‌های آینده مستند بود. نکات کلیدی او شامل تمرکز بر جزئیات کوچک مانند بسته بندی یک پناهگاه مرکزی، بیل ها، پاوربانک های قابل حمل، کابل های یدکی برای شارژ تلفن های ماهواره ای و اطمینان از اینکه کوهنوردان همیشه آماده نجات هستند، است.

رعنا می گوید: «هدف ما عبور از کول اودن بود، اما مسئولیت ما بسیار بزرگتر از رسیدن به یک گردنه کوهستانی بود. “کوه ها همیشه آنجا خواهند بود و همیشه فرصت دیگری برای تلاش مجدد وجود خواهد داشت. اما ایمنی هر فرد در یک سفر در اولویت است.”