با ویرایش خودکار ویدیو و فناوریهای تشخیص چهره در افق، طرفداران حریم خصوصی به طور فزایندهای نگران عینکهای هوشمند مجهز به دوربین هستند. اکنون، یک پتنت جدید از متا، آینده ای را برای آنها در مسیر متصور است.
زنی در یک عینک فروشی یک جفت عینک هوشمند Ray-Ban Meta در دست دارد. از آنجایی که این عینکها به کاربران امکان عکسبرداری و فیلمبرداری را میدهند، برخی از استخرهای سرپوشیده و روباز به فکر ممنوعیت آن هستند. (عکس: کریستوف اشمیت/تصویر اتحاد از طریق گتی ایماژ)
ارسال شده در 6 نوامبر 2026 ساعت 5:05 ق.ظ
در تاریخچه لوازم جانبی غیرمعمول – محافظ های جیب، قفسه تلفن همراه، شورت باری – عینک های هوشمند قبلاً محل تحقیر خاصی را به خود اختصاص داده اند. برخلاف این تکههای سودمند، واکنش منفی به عینکهای پیشرفته مربوط به ظاهر آنها نیست، اگرچه شقیقههای بزرگ و قابهای درشت آنها روحیه هالووین مشخصی را به آنها میدهد. کاری که آنها انجام می دهند این است: توانایی آنها در ضبط هر کسی که کاربر به او نگاه می کند باعث شده است که دولت ها از نروژ تا نیویورک محدودیت هایی را در نظر بگیرند و مشاغلی مانند تئاترها و بارها آنها را ممنوع کنند. پس از چندین مورد تبلیغاتی که کاربران از عینکهای هوشمند برای فیلمبرداری مخفیانه از زنان در خیابان استفاده میکردند، برخی مخالفان این پوشیدنیها را «عینک منحرف» نامیدند.
علیرغم این انگ، متا، شرکت سازنده فیس بوک و محبوب ترین عینک هوشمند، طبق گزارش ها، تنها در سال 2025 7 میلیون جفت از آنها را فروخته است و این عینک به یک چشم انداز معمولی در همه جا از مسیرهای دوچرخه سواری گرفته تا رستوران ها تبدیل شده است. اکنون متا از شما میخواهد که آنها را در راهپیمایی بعدی خود ببرید.
در یک ثبت اختراع که در 15 اکتبر منتشر شد، متا بهروزرسانی نرمافزاری را برای محصول خود معرفی کرد که از سرنخهای متنی مانند صدا، گفتار و دادههای دستگاههای پوشیدنی برای ویرایش خودکار ویدیوهای ضبطشده توسط عینک استفاده میکند. اولین مورد استفاده پیشنهادی توسط این شرکت: ایجاد یک نوار برجسته از ضبط پیاده روی. به عنوان مثال، اگر عینک صدای آبشار را ضبط کند یا کاربر بگوید «به این پرنده نگاه کن»، میتواند فیلم آن لحظه را بهعنوان مهم علامتگذاری کند. به همین ترتیب، برای مثال، اگر یک ساعت هوشمند متصل افزایش شدید ضربان قلب شما را ثبت کند. در حالی که این ویژگیهای خودکار هنوز در حالت تعلیق هستند، YouTube مملو از فیلمهای پیادهگردی است که با عینک متا گرفته شده است.
برای برخی از کوهنوردانی که آنها را دارند، عینک می تواند یک اسباب بازی سرگرم کننده باشد. برای بقیه، آنها یک کابوس حریم خصوصی هستند. در حالی که ایده دوربینی که کلمات و ضربان قلب شما را ساعتها ردیابی میکند به اندازه کافی وحشتناک است، این تنها ترفند Meta Glasses نیست: تابستان امسال، با کابل کدی را برای سیستم تشخیص چهره در نرم افزار عینک کشف کرد، ایده ای که متا قبلاً در سال 2021 به دلیل نگرانی های اخلاقی آن را کنار گذاشته بود. را نیویورک تایمز اعلام کرد که ویژگی پیشنهادی که Name Tag نام دارد، افرادی را که کاربر با آنها روبرو می شود شناسایی می کند و از طریق Muse، دستیار هوش مصنوعی این شرکت، اطلاعات مربوط به آنها را جستجو می کند.
اینکه این جستوجو دقیقاً چه مقدار از اینترنت را پوشش میدهد یک سوال باز است: طبق گزارشها، این شرکت در نظر دارد آن را به دوستان کاربر محدود کند و به آن اجازه دهد هر کسی را که پروفایلی در پلتفرمهای متا مانند اینستاگرام، فیسبوک و Threads دارد جستجو کند. در حالی که متا بعد از آن بی سر و صدا نرم افزار را حذف کرد سیمیاین گزارش در مورد برنامههای آتی آن برای این فناوری ساکت است و محققان شخص ثالث نشان دادهاند که چقدر آسان است که فیلمهای زنده از عینک را به دستگاههای تشخیص چهره موجود وارد کنید. تصور بدترین سناریویی که در آن یک غریبه رهگذر می تواند بدون گفتن کلمه ای چیزهای شرم آور در مورد زندگی شما بیاموزد، آسان است. (اگرچه یک LED داخلی هنگام ضبط عینک سیگنال می دهد، برخی از بازبینان خاطرنشان کرده اند که در نور شدید خورشید به راحتی قابل مشاهده نیست و مدل های تولید کنندگان کمتر شناخته شده اصلاً نشانگر ندارند.)
مشکلات فقط از آنجا چند برابر می شوند. تحقیقاتی که توسط دو روزنامه سوئدی انجام شد نشان داد که پیمانکاران فرعی که متا برای کمک به آموزش هوش مصنوعی آن استخدام کرده بود، به طور منظم ویدیوهای حساسی را از عینک هوشمند تماشا میکردند، از جمله کلیپهایی که برهنگی و رفتن کاربران به توالت را نشان میداد. و مانند تمام دادههای ذخیرهشده در ابر، فیلمهای عینک هوشمند در دسترس هر سازمان مجری قانون است که بتواند حکم دریافت کند. در حالی که متا سابقه مناسبی در حفاظت از حریم خصوصی کاربر هنگام رسیدگی به این الزامات دارد، سابقه کاملی ندارد. بر اساس گزارش های شفافیت خود این شرکت، 88.8 درصد از درخواست های رسمی داده های دولتی را در یک دوره شش ماهه در سال گذشته انجام داده است.
ممکن است کسی بپرسد: آیا هیچ کدام از اینها ارزشش را دارد؟ متا ده ها میلیون دلار برای لابی کردن دولت برای عدم تنظیم آن هزینه کرده است. آیا این ایده خوبی است که به او اجازه دهید در حین انتقال شما مانند یک قسمت واقعی Black Mirror سوار تفنگ شود؟ آیا کسی واقعاً به صدها هزار ساعت ویدیوی ضبط شده توسط این عینک نگاه خواهد کرد یا فقط گرد و غبار را در یک مرکز داده در جایی مانند بسیاری از فیلم هایی که مردم با تلفن خود می گیرند جمع می کند؟ (برای منصفانه بودن، من همچنین در اینجا متذکر می شوم که عینک هوشمند ابزاری است که بازی را برای جمعیت کوچک کاربران نابینا و کم بینا تغییر می دهد – طبق گزارش Security.org حدود 8 درصد از خریداران دسترسی را به عنوان دلیل اصلی خود ذکر می کنند – اگرچه به نظر نمی رسد که متا جمعیتی باشد که با این به روز رسانی های نرم افزاری پیشنهادی ارائه می شود.) اما من برای قضاوت درباره نحوه استفاده از فناوری دیگر اینجا نیستم. من بیشتر نگران این هستم که چگونه بر دیگران تأثیر بگذارد.
بک کانتری برای هر توریستی معنای متفاوتی دارد، اما برای بسیاری از ما فرار از مسئولیت ها، سر و صدای شهر و به طور فزاینده ای از تماشا شدن است. امروزه، ما در دنیایی زندگی میکنیم که بیش از هر زمان دیگری تحت نظارت و ضبط قرار میگیرد: بین پلاکخوانهای خودکار، زنگهای زنگ در، دوربینهای داشبورد و سیستمهای امنیتی تجاری، یک شهروند متوسط میتواند تمام روز خود را در حال پریدن از میدان دید یک دوربین به میدان دید دیگر بگذراند. بک کانتری یکی از آخرین محیط های تماشا نشده در آمریکای شمالی است. متا با قابلیت های جدید این عینک، چیزی را که به سرعت تبدیل به یک دوربین چهره Flock می شود را معرفی می کند.
خواه در مورد عینک هوشمند صحبت می کنیم، کمپینگ مخفیانه یا پیاده روی با سگ های بی بند، بحث در مورد نحوه رفتار در روستا اغلب به بحث هایی در مورد آزادی و مسئولیت شخصی تبدیل می شود. این نکته را از دست می دهد: برخی رفتارها وجود دارد که بر تجربه همه اطرافیان ما تأثیر می گذارد. شخصی که تصمیم می گیرد از پیاده روی خود با یک دستگاه پوشیدنی فیلمبرداری کند که همه چیزهایی را که می بیند و می شنود نظارت می کند، تمام مزایای این تصمیم را درو می کند. من پیش بینی می کنم که سایر گردشگران هزینه ها را بر عهده بگیرند. این هزینهها نیز به طور مساوی توزیع نمیشود: یک نظرسنجی YouGov نشان داد که تقریباً دو سوم افراد علاقهمند به خرید عینکهای هوشمند، مردان هستند، در حالی که نظرسنجی امنیتی نشان داد که زنان به طور مداوم نگرانیهای خود را در مورد دوربین عینک و فناوری تشخیص چهره احتمالی گزارش میکنند.
احتمالاً کسی این را خواهد خواند و می پرسد که موضوع مهم چیست. هر کس که تلفن داشته باشد، اکنون می تواند هر کسی را که می خواهد ضبط کند. اما تفاوت بزرگی بین نشان دادن دوربین به سمت شخص دیگر و توانایی ضبط هر کسی که به او نگاه می کنید وجود دارد، چه رسد به اینکه اجازه دهید آنها از طریق تشخیص چهره استفاده کنند. مسیر جایی است که کولهپشتیها بیش از همه احساس بیتوجهی میکنند – کمترین تعهد را نسبت به نقشهایی که در زندگی روزمره خود داریم. وقتی شخصی با یک جفت سایه میتواند شما را ضبط کند، زندگی آزادانه میتواند بسیار کمتر احساس شود.
