چگونه اسپنسر وایتینگ، با نام مستعار گیمبالگود، همه چیز را به خطر می اندازد تا فیلم سازی اسنوبرد را دوباره تعریف کند.

بر فراز کف یخی دره انگادین در سنت موریتز، سوئیس، اسپنسر “اسپنی” وایتینگ – که در دنیای اسنوبورد با نام گیمبالگود شناخته می شود – در مقابل یک صفحه نمایش لپ تاپ درخشان نشسته بود و پس از یک ماراتن ویرایشی شیدایی و 62 ساعته، چهار ساعت خوابیده بود. این فیلمبردار 31 ساله هفته گذشته در یک مصاحبه تلفنی با صراحت خام و بدون فیلتر مردی صحبت کرد که هرگونه توهم را در مورد آنچه که برای ثبت حرکت انسان در لبه کنترل لازم است را سوزانده است. او مسلماً بهترین اپراتور دوربین ردیابی اسنوبرد روی زمین است، رویایی که شیوه تجربه مخاطبان از سرعت، گرانش و زمین کوهستانی را دوباره تعریف کرد. با این حال، مسیر او به قله سینمای کوهستان، آنقدر یک صعود آرام نیست، بلکه آزمایشی طاقت فرسا از وسواس، بدهی، روابط شکسته و اختراع مجدد رادیکال خود است.

شیفتگی وایتینگ به ورزش های تخته ای در سن دیگو، کالیفرنیا پس از نقل مکان با خانواده اش از نیویورک زمانی که او تنها سه سال داشت، آغاز شد. “شروع شد با قدرت موشکوایتینگ در طول مصاحبه تلفنی ما به یاد آورد، نمایش قدیمی نیکلودئون. زمانی که سه ساله بودم و اولین اسنوبردم را گرفتم، فوق العاده به آن علاقه داشتم.» در طول هفده سال بعد، او خود را در مسیر نبردی یکدست قرار داد تا تبدیل به یک اسنوبردکار حرفه ای شود. اما در 20 سالگی مجبور شد با حقیقتی آرام و دردناک روبرو شود. او گفت: “من تسلیم واقعیت شدم که قرار نیست به اهدافی که در اسنوبورد حرفه ای داشتم برسم.” “و من با این موضوع کاملاً مشکلی نداشتم.”

او به تولید روی آورد، در مدرسه ثبت نام کرد و شغلی در نیویورک پیدا کرد. سپس یک تماس تلفنی در سال 2017 سرنوشت او را تغییر داد. در آخرین کنسرت اسنوبورد پولی خود، او با استاد نروژی استول ساندبچ ملاقات کرد. ساندبچ دید جسورانه‌ای برای پروژه‌های ویدیویی خود داشت و روز جمعه از وایتینگ پرسید که آیا می‌خواهد سه‌شنبه آینده برای عکاسی از دوربین‌های بعدی به اروپا پرواز کند. وایتینگ آن هفته کالج را رها کرد و هر چیزی را که به او پیشنهاد شد قمار کرد.

آنچه به دنبال داشت یک مسیر انفجاری یازده ساله بود. وایتینگ دوربین ردیابی فروتن را از یک ترفند لرزان دستی به یک منظره بصری بسیار هنری تبدیل کرد. مجهز به تنظیمات تثبیت شده گیمبال و کنترل لبه های بی عیب و نقص، با ورزشکاران کلاس جهانی به صورت گام به گام، هوا به هوا مطابقت داشت. وایتینگ در طول یک دهه تصدی خود، تقریباً بیش از هر رقیبی در فینال‌های زنده X Games شرکت کرد، و اغلب در هر رویداد دوازده بار دور مسیر می‌چرخید تا از سبک اسلوپ استایل مردان و زنان و دویدن‌های هوایی بزرگ فیلمبرداری کند. وایتینگ توضیح داد: «یک رقیب حرفه‌ای در فینال بازی‌های X چهار دوش را انجام می‌دهد – من دوازده بار را انجام دادم زیرا می‌خواستم تا حد امکان از افراد عکس بگیرم.

تکنیک اولیه او در زمین آراسته کوه ماموت با سوار براندون دیویس اصلاح شد، و الهامات خلاقانه عمیقی را از یک شات دنباله‌دار قوی که از بن فرگوسن در سوپرپارک مانت هود میدوز در سال 2017 دید، گرفت. وایتینگ گفت: “من همیشه می خواستم به مردم این دیدگاه را بدهم که اسنوبورد چه حسی دارد.” “این فقط یک سه جلو از پرش فاصله داشت، اما خیلی عالی بود، زیرا من می‌گفتم، “لعنتی! این چیزی است که احساس می‌کنم.”

https://www.youtube.com/watch?v=LlmBnDTgAiY

با این حال، سواری های پارک و خطوط پرش آراسته در نهایت درخشش خود را از دست دادند. وایتینگ به سمت طبیعت کوهستانی بزرگ کشیده شد و تلاشی چند ساله برای ترجمه تکنیک‌های ردیابی دوربین به افراد با نوردهی بالا در مناطق پشتی انجام داد. او می‌گوید: «فکر می‌کنم از دوربین‌های تریل در پارک کمی خسته شدم و همیشه دوست داشتم در حومه شهر دوربین‌های پیاده‌روی کار کنم». اما این سفر بسیار طولانی‌تر و سخت‌تر از آن چیزی بود که انتظارش را داشتم. متغیرهای بسیار بیشتری برای تیراندازی در حومه شهر نسبت به پارک وجود دارد.

در حومه شهر، فیلمبرداری بدون هلیکوپتر به معنای کار بر روی یک شیب با صمیمیت شدید، پیمایش در زمین های پیچیده بهمن، مدیریت سایه و مسیرهای خروج در کنار ورزشکاران نخبه کوهستانی مانند نیک راسل، دنی دیویس، النا هایت و جان جکسون بود. وایتینگ گفت: “شما همیشه می خواهید سوار شوید با این درک که چیزی در حال شکستن است و به کجا می خواهید بروید.” “این در مورد نزدیک شدن و شخصی شدن در کوه ها و عکسبرداری در دامنه ها است؛ به دست آوردن چشم اندازهایی که بدون نزدیک بودن به کوه ها کاملاً غیرممکن است.”

این پیگیری بی وقفه آزادی خلاق در نهایت به اصطکاک جدی منجر شد. وایتینگ در طی همکاری با Monster Energy تولید کرد پروژه گرین هورن با سوار جود هنکس – که وایتینگ او را “مانند یک برادر کوچک” می داند – برای به نمایش گذاشتن استعدادهای چند رشته ای هنکس در برف، موج سواری و اسکیت. اما در سال‌های 2024 و 2025، این فشار تلفات زیادی را به همراه داشت. وایتینگ توضیح داد که در آن زمان فعالیت‌های خلاقانه زیادی را به عهده گرفته بود، و سوء تفاهم، منیت و عدم شفافیت روابط حرفه‌ای او را تیره کرد و منجر به قطع رابطه با Monster Energy و چندین شریک قدیمی سوارکاری شد.

وایتینگ در خلال مکالمه ما با صراحت اعتراف کرد: «فکر می‌کنم در سال 2024 برای مدتی نقشه را از دست دادم. “من فکر می کنم سوء تفاهم و نفس، مانند بسیاری از چیزها، منجر به روابط بسیار ناقص شد. سال 2025 سالی بود که من می توانستم همه چیز را انجام دهم، به هیچ چیز متعهد نبودم – من واقعاً احساس می کردم که در بین برندها و تیم هایی که با آنها کار می کردم یک طرد شده هستم.”

به جای عقب نشینی، وایتینگ با سطح تعهد مالی و فیزیکی که در حد وسواس بود، دو برابر شد. برای چهارمین فصل حضورش در آند شیلی در پایان سال 2026، او که قبلاً در سال‌های 2022، 2024 و 2025 به آنجا سفر کرده بود، تصمیم گرفت خودش هزینه کل اکسپدیشن را تامین کند. در اوایل اکتبر 2025، او ارسال یک محموله کامل از ماشین های برفی و تجهیزات را به جنوب در نظر گرفت. تا مارس 2026، او کاملا متعهد بود و دو وام شخصی برای پوشش 116000 دلار از جیب خود گرفت.

وایتینگ با کمی خنده گفت: “من قطعاً کمی متوهم هستم و می دانم که در مورد تحقق رویاهایم کمی روانی هستم.” “این سفر به شیلی برای من 116000 دلار هزینه داشت که برای آن دو وام گرفتم. من فقط به عشق آن این کار را انجام می دهم.”

سرمایه گذاری شیلیایی او را تا حد مطلق جسمی و ذهنی خود آزمایش کرد. اگرچه تیم شش نفره برنامه ریزی شده شکست خوردند و فقط میسون ماشون عکاس کوهستانی وایتینگ باقی ماندند تا در زمین های متروک و دورافتاده حرکت کنند، اما این قمار با طلای ناب سینمایی نتیجه داد. وایتینگ گفت: «ژوئیه و آگوست احتمالاً دو ماه سخت زندگی من بودند. و سپس دو هفته اول سپتامبر احتمالاً بهترین دو هفته اسنوبوردی بود که تا به حال داشته‌ام. فکر می‌کنم آن سفر را در جایی به پایان رساندم که اگر بعد از 19 سپتامبر دیگر هرگز اسنوبرد نرفتم، خوب می‌شدم.

این پیشرفت در شیلی آغاز یک تولد دوباره شخصی و حرفه ای عمیق بود. وایتینگ با بازگشت از آمریکای جنوبی شروع به تغییر روش تفکر و ساختار تجاری خود کرد. در 7 آگوست 2026، او جلسات هفتگی مشاوره تجاری را با تروی اکرت، اولین کارمند ولکام و بنیانگذار رادیکال وویج آغاز کرد. تماس های هفتگی چهارشنبه ها دیدگاه عملیاتی وایتینگ را تغییر داد و نیروی محرکه او را از انتظارات بالا به وضوح، شفقت و جهت خلاق تغییر داد.

در همان زمان، وایتینگ یک تیم خلاق اختصاصی در کنار شریک قدیمی دیمیتری زرووس ایجاد کرد – که در سال 2020 کارآموزی وایتینگ را شروع کرد و به شریک تمام وقت رسید. وایتینگ به همراه یک سردبیر خارجی، مدیر هنری، مشاور تجاری و مدیران رسانه های اجتماعی، آکادمی گیمبالگود را راه اندازی کرد. آکادمی که به عنوان یک پلتفرم آموزشی و مرکز اجتماعی ایجاد شده است، به فیلمبرداران و سازندگان مشتاق ابزارها، بینش مجلات دیجیتال و راهنمایی های تجاری را ارائه می دهد که وایتینگ در طول کار اولیه خود فاقد آن بود.

وایتینگ خاطرنشان کرد: “کلید ساختن هر چیزی این است که به سادگی خود را با تیمی احاطه کنید که در آن همه با شفافیت و ارتباطات واضح بر روی یک دیدگاه متمرکز هستند.” “شما میانگین پنج نفری هستید که بیشتر خود را با آنها احاطه کرده اید.”

وایتینگ در حال حاضر این چشم انداز جدید را به جاه طلبانه ترین پروژه خود تا به امروز هدایت می کند: یک فیلم بلند با تمرکز بر اسطوره سواری آزاد جان جکسون. این فیلم که برگرفته از سه سال فیلم خام بود – که وایتینگ در طول 62 ساعت شیدایی خود در سنت موریتز تدوین را شروع کرد – از اولین برش 38 دقیقه ای به یک تجربه سینمایی 50 دقیقه ای جذاب تبدیل شده است که قرار است قبل از شکرگزاری 2026 اکران شود. “این اولین فیلم من خواهد بود – و فکر می کنم بهترین چیزی است که تا به حال ساخته ام.”

از طریق هر خط پرسرعت و ویرایش طاقت فرسا، وایتینگ به شریک ده ساله خود، آلیسا، اعتبار می دهد که به عنوان پایه و اساس او خدمت کرده است. این زوج اخیراً در ماه می 2026 از خانه هفت ساله خود در سن دیگو نقل مکان کردند و شش هفته را در مائوئی گذراندند و سپس وارد یک ماجراجویی اروپایی شدند که آنها را به سوئیس برد. با نگاهی به آینده، برنامه زمستانی Whiting شامل شرکت در دوره بلوغ خطر Baldface در کانادا، سخنرانی در Lucas Beaufort است. خط عمومی رویدادی در Whistler، پوشش Rockstar Open در Breckenridge و سواری 40 روزه در ریشه های خود در Mammoth، که او شخصاً در مورد آن بسیار هیجان زده است.

وقتی از وی پرسیده شد که چه توصیه‌ای به نسل بعدی فیلم‌سازانی که می‌خواهند راه او را دنبال کنند، خواهد کرد، پاسخ وایتینگ فوری و ساده بود:

“فقط نترسید که از آن رویای جهنم را ببینید و از درخواست کمک نترسید.”

تصاویری از ماجراجویی شیلی در سال 2026