روز 21، پذیرایی از My Sweet
امروز یکی از بهترین روزهایی بود که در هر مسیری داشتم! شوهرم امروز تصمیم گرفت از پیاده روی با من صرف نظر کند و تصمیم گرفت به چند ایمیل پاسخ دهد. به هر حال، قرار بود بعداً هوا تغییر کند، تا بتوانم سرم را پایین بیاندازم و پرواز کنم. اما به این دلیل نیست که امروز شگفت انگیز بود. بگذارید به شما بگویم چرا.
امروز را زود شروع کردیم تا بارانی که امروز بعدازظهر انتظار می رفت را شکست دهیم. بیل مرا به این نقطه در خیابان قدیمی اسکی رها کرد. از نظر فنی در اینجا هیچ مسیری وجود ندارد و منطقه روستایی به نظر می رسد، اما یک نقطه عریض در جاده سنگ ریزه نزدیک محل عبور مسیر وجود دارد که می توان برای مدت کوتاهی پارک کرد. من SOBO را در یک مسیر آسان ماشین برفی برای چند مایل اول ادامه دادم تا اینکه مسیر از جاده کوک کانتی 6 عبور کرد. بیل را در کامیونش اینجا پیدا کردم، در کنار جاده پارک شده بود و با یک لاته داغ و یک کروسان شکلاتی منتظر من بود! به Grand Marais برخورد کرده بود و به این چهارراه بازگشت. چقدر شیرین!
از کافئین و شکرم لذت بردم و ادامه دادم. مسیر از میان منطقه باتلاقی و مرطوب نهر ساندلینگ در امتداد یک مسیر طولانی از پیاده‌روی مرتفع در اینجا می‌گذرد. زمانی که این کار را انجام دادند، برای سازندگان مسیرها چه سختی بود! من کار آنها را تحسین کردم و چند عکس قبل و بعد از عبور گرفتم و خدا را شکر که هنوز باران شروع نشده بود. می‌توانستم وحشت لیز خوردن روی تخته‌های خیس و افتادن کامل در حوض آب گرفتگی را تصور کنم.
عبور از نهر سیل‌زده ساندلینگ در امتداد یک پیاده‌روی طولانی.
من به موقع از کمپینگ‌های Bally Creek Pond گذشتم و باید حداقل یکی از L&Lهای خود را (به لطف لاته فوق الذکر) قبل از عبور از Bally Creek Road و مسیر مسیر تمام کنم. چه کسی را اینجا پیدا کنم؟ البته هیچکس جز بیل دوباره! این بار احمقانه بود سرخ کن کوچک ما را از کمپر آورده بود و برای ناهار چند بوریتو یخ زده پخته بود! چه پسر بزرگی! در این نقطه باران ملایم شروع به باریدن کرده بود، بنابراین خوب بود که در یک وسیله نقلیه خشک بنشینم و از غذای خود در گرما لذت ببرم.
مه شدید امروز بعدازظهر چشم انداز را پوشانده است.
می‌توانستم آن را یک روز اینجا بگذارم، اما واقعاً می‌خواستم فردا، آخرین روز برنامه‌ریزی شده من برای پیاده‌روی، کوتاه و آسان باشد. با میزان بارش باران که برای امشب پیش بینی شده بود، نگران وضعیت مسیر نیز بودم. بنابراین، یک بار دیگر با بیل خداحافظی کردم و ادامه دادم.
پنج و نیم مایل بعدی را فقط می توان به عنوان یک پیاده روی بسیار دلپذیر در جنگل توصیف کرد. زمین بسیار زیبا و شیب و نزول آسان بود. یک تکه تصادفی دیگر از کاج های بزرگ و زیبا وجود داشت. من فقط عاشق قدم زدن در اطراف این غول ها هستم. بوی خوبی می دهد، سوزن های کاج دنباله را نرم می کند و همین الان از نم نم نم نم باران خفیف مرا پوشانده بودند.
با نزدیک شدن به Cty Rd 45 و نگاهی گذرا به رودخانه که فردا دنبال خواهیم کرد.
من در نهایت به کمپ رودخانه کاسکید شمالی رسیدم و در اینجا وارد رجیستری تریل شدم. باران در حال حاضر بیش از یک باران خفیف شروع شده بود که من رودخانه کاسکید را در آخرین مایل 12 کیلومتری پایین رفتم تا جاده کوک کانتی 45 جایی که برای آخرین بار بیل را ملاقات کردم. قمقمه ای از سوپ گوشت گاو داغ سبزی آماده بود تا مرا گرم کند. من می توانستم به آن عادت کنم! شریک زندگی و بهترین دوستم امروز در هر گذر از مسیر با لبخند و خوش آمدگویی از من استقبال کردند. بنابراین، دوستان من، امروز بسیار لذت بخش بود!
روز 22 با نت بالا به پایان می رسد
دیشب باران سگ و گربه می بارید. منظورم این است که فقط ساعت ها و ساعت ها باران می بارید. ما فقط یک کمپر قطره اشک کوچک داریم، حمام نداریم، و غذاخوری بیرون است. حتی با وجود اینکه ما یک سیستم تاپ زیبا داشتیم، باران راهی برای ورود و خیس کردن همه چیز پیدا کرد.
خانه شیرین خانه!
دیروز که از مسیر برگشتیم، چند ساعتی در کمپر گیر کرده بودیم، اما داشتیم برای شام گرسنه می شدیم. مطمئناً راهی برای یافتن چیزی برای خوردن نداشتیم، بنابراین تصمیم گرفتیم غذاهای شهری را ولخرجی کنیم. ما به سرعت داخل کامیون پریدیم و برای صرف شام جاده را به سمت رستوران Cascade Lodge طی کردیم. مکان به اندازه ظرفیت پر شده بود. همه برای فرار از زمان دوباره همین ایده را داشتند.
امروز صبح خوابیدیم می دانستیم وقتی از اتاق خواب کوچک خود خارج شویم، دنیا خیس می شود، بنابراین از آن اجتناب کردیم، حداقل تا زمانی که کمی گرم شود. در نهایت دریچه را باز کردیم و آفتاب به استقبالمان آمد، هرچند سرد و خیس. یک صبحانه سریع خوردیم و به خیابان کوک کانتی 45 برگشتیم.
بیل قرار بود امروز این کار را با من تمام کند. ما حدود 4 مایل راه داشتیم و امیدوار بودیم که مناظری زیبا در امتداد رودخانه آبشار داشته باشیم. قبل از ورود به جنگل در یک مسیر، یک صعود کوتاه در جاده وجود داشت که از مسیر خارج می شد. شروع روز سرد و مرطوب بود، اما خورشید امیدوار کننده بود.
منحنی طبیعی این درخت مکان مناسبی برای استراحت است!
مسیر برای چند مایل اول بیشتر آسان بود، به جز جایی که از چندین جریان عبور می کرد که محل کمپ کات لاگ و Boreal قرار داشت. کمپ داران فقیری که یکی از این مکان ها را انتخاب کرده اند، پیاده روی های بسیار شیب دار از کمپ تا فیلتر آب خواهند داشت.
اولین آبشار و آبشار بسیاری که امروز خواهیم دید.
مدت کوتاهی پس از عبور از اردوگاه Boreal، مسیر رودخانه Cascade را در آغوش می گیرد. مسیر باقی مانده برای بازگشت به کمپ ما خیره کننده بود. رودخانه Cascade کاملاً زیبا است و دائماً آبشارهای باشکوه و آبشارهای چاه را به نمایش می گذارد. ما نتوانستیم به اندازه کافی عکس بگیریم. چه راهی برای پایان دادن به مسیر امسال! یک روز آفتابی زیبا در حال پیاده روی بود که باید یکی از شگفت انگیزترین بخش های مسیر پیاده روی عالی باشد.
وقتی به انتهای رودخانه نزدیک می شدیم، جایی که به دریاچه سوپریور می ریزد، به مسیر کوتاهی پریدیم که به پارک ایالتی رودخانه کاسکید منتهی می شود. مسیر تقریباً درست در کنار کمپ ما دوباره وارد پارک شد. این پایانی فوق‌العاده راحت برای نه تنها پیاده‌روی امروز، بلکه برای ماجراجویی SHT من در سال 2026 بود. SHT هر آنچه را که از یک سفر کوله‌پشتی انتظار داشتم به من داد – آب و هوای بسیار متغیر، زمین چالش‌برانگیز و مناظر ارزشمند. من از آنچه امسال به دست آوردم احساس غرور می کنم و از انجام آن لذت زیادی بردم. همانطور که بیل و من کمپینگمان را جمع کردیم تا به خانه برگردیم، از قبل برای بازگشت 80 مایلی باقیمانده هیجان زده بودم.
این وب سایت حاوی پیوندهای وابسته است، به این معنی که The Trek ممکن است درصدی از هر محصول یا خدماتی را که خریداری می کنید از طریق پیوندهای موجود در مقالات یا تبلیغات دریافت کند. خریدار همان قیمتی را می پردازد که در غیر این صورت می پردازد، و خرید شما به حمایت از هدف دائمی The Trek برای ارائه مشاوره و اطلاعات با کیفیت کوله پشتی به شما کمک می کند. با تشکر از حمایت!
برای کسب اطلاعات بیشتر، لطفا به صفحه درباره این سایت مراجعه کنید.
