مایکل ریس رکورد سرعت Half Dome دین پاتر را شکست

در 28 اکتبر، مایکل ریس، کوهنورد 32 ساله آمریکایی، سریعترین زمان شناخته شده جدیدی را در نیمه گنبد یوسمیتی ثبت کرد و رکورد 11 ساله ای را که متعلق به دین پاتر فقید بود، شکست. ریس حمام سنگی 2000 فوتی را از میست تریل هد تا قله آن در 1 ساعت و 12 دقیقه و 58 ثانیه طی کرد، پیرو خط اصلی گریزلی گالی پاتر و انفرادی آزاد. دایک مار (5.7 R؛ 800 فوت). رکورد قبلی پاتر از 3 می 2015 را حدود 6 دقیقه شکست.

پاتر که با هانس فلورین مسابقه داد تا رکورد سرعت را ثبت کند بینی (5.9 C2؛ 3000 فوت)، Grizzly Gully را دید دایک مار خط به عنوان پله ای برای اختلاط مسیر دویدن و صعود. او یک زمان زیر دو ساعته را از یک مسیر به سمت دیگر هدف می گرفت. او 13 روز پس از ثبت این رکورد در یک تصادف wingsuit در تافت پوینت درگذشت.

ریس در بولدر بزرگ شد و از دویدن و ورزش های سه گانه وارد کوهنوردی شد. در ماه سپتامبر، او رکورد جدید سرعت First Flatiron را با 7 دقیقه و 51 ثانیه ثبت کرد. پس از اینکه هفته گذشته در بولدر با او مصاحبه کردم تا در فرهنگ صخره نوردی آزاد و انفرادی به صورت رایگان بپردازم، ریس به من گفت که روز بعد به یوسمیتی می رود. برایش آرزوی موفقیت کردم. همچنین با صعود به اولین فلاتایرون، و دایک مار، می دانستم که آخرین بازی یک بازی متفاوت خواهد بود. ماسه سنگ خشن و چسبنده Flatirons با گرانیت صاف و صیقلی یوسمیتی فاصله زیادی دارد.

چند روز پس از تور Half Dome او، با ریس صحبت کردم تا در مورد تمرینات گسترده‌اش، خود روز، حواشی ایمنی او در مسیر، چرایی احتکار کفش‌های مشابه پاتر از سال 2021 و اینکه چرا او فکر می‌کند رکورد پاتر بیش از یک دهه است که پابرجاست صحبت کنم.

گفتگو با مایکل ریس

موارد زیر برای اختصار و وضوح کمی ویرایش شده است.

هالی چن: شما به آموزش عمیق در این نوشته اشاره کرده اید. من را در طول فرآیند راهنمایی کنید. پنج سال منتهی به آن روز

مایکل ریس: از زمانی که در سال 2014 کوهنوردی را شروع کردم، دین پاتر یکی از بت های من بوده است، احتمالاً بت هایی که بیشتر به آن نگاه کردم. دلیل آن این است که او یک ورزشکار ترکیبی است، می دانید؟ من از یک پیشینه ورزش سه گانه آمده ام. من واقعا دوست دارم کاردیو و قدرت را با هم ترکیب کنم. بنابراین، دین پاتر بسیار شگفت‌انگیز بود، زیرا او از آمادگی جسمانی حرفه‌ای در ایروبیک و دویدن برخوردار بود، علاوه بر این که یکی از بهترین تکنوازان آزاد، یکی از بهترین کوهنوردان سرعت، و یکی از بهترین بیس جامپرها و هایلاینرها در جهان بود. بنابراین من گفتم: “وای، چقدر شگفت‌انگیز است که این مرد رشته‌هایی را در قلمرویی که هیچ‌کس تا به حال ندیده است مخلوط می‌کند؟”

در سال 2021، یکی از دوستان خوب دین پاتر به من گفت که این یک رکورد بالقوه برای امتحان کردن است. او یکی از شرکای اصلی من در کوهنوردی شد. البته، می دانید، سال 2021 است. دین پاتر سال ها پیش مرده بود. من در سال 2021 رفتم. من کاملاً نابود شدم زیرا رویکرد بیش از حد فنی بود. گم شدم، به گریزلی گالی تبدیل شدم. این فقط یک زمین فنی است. گاهی اوقات به عقب برمی‌گشتم و شروع به یادگیری رویکرد بسیار پیچیده گریزلی گالی در متناوب تخته‌ها، پیچ و خم‌ها و درختان می‌کردم.

هر سال کم کم یاد گرفتم. من اولین بار در سال 2023 به یک آزمایش سرعت رفتم. در سال 2024 دوباره رفتم، اما واقعاً دور بودم. من 1 ساعت 37 انجام دادم [minutes] هر دو بار چون واقعا سخت بود که کجا بریم. من به اندازه الان مناسب نبودم، بنابراین به تناسب اندام بیشتری نیاز داشتم. به تمرین بیشتری نیاز داشتم.

من بالاخره امسال با وضعیت بسیار بهتری برگشتم، دو هفته را صرف تمرین مسیر کردم، سپس آن را آزاد کردم.

چن: در طول پنج سال، چند بار آن را تمرین کردید؟

ریس: شانزده بار قبل از اینکه برای ضبط بروم. هشت تک نفره رایگان. هشت بار با طناب و تمرین حرکات.  من 10 بار متوالی در هر دور، اسانس را تمرین کردم و از طریق حفظ نگه‌داری به جلو و عقب رفتم.  من واقعا چیزی یادداشت نکردم  بالا و پایین پریدم تا اینکه عمدا لیز خوردم [while being clipped in]. من عمداً می لغزیدم و متوجه می شدم: “خوب، اشتباهات زیادی طول کشید تا باعث سقوط شود.”

چن: این یک تاکتیک واقعا عالی است. به جز اصل مطلب، آیا بخش دیگری هم شما را نگران کرده بود؟

ریس: به [complexity] در رویکرد Grizzly Gully، که احتمالاً یک رویکرد درجه پنج پایین با صفحات زیاد است. همه چیز دارد. حرکت هست، خاک شیب دار درجه چهارم هست. به همین دلیل است که فکر می‌کنم در دوی فنی کوهستانی، تریل دویدن و کوهنوردی بهترین است، زیرا شما دائماً دنده‌ها را عوض می‌کنید.

چن: هنگام تمرین از چه سیستم های طنابی استفاده کردید؟

ریس: ما همیشه این کار را ترکیبی از کوهنوردی و صعود به طور همزمان انجام داده ایم. به طور کلی، ما همزمان به مهم ترین بخش یا بخش ها می رویم. و سپس در آن بخش های کلیدی، من رهبری می کردم و می ایستم و [built a] لنگر سنتی و آنها را ایمن کنید. به این ترتیب می توانند بیمه خوبی برای تمرین قسمت اصلی به من بدهند.

چن:  آیا قبل از انجام آن رزرو داشتید؟

ریس:  خیلی چیزها بودند که تقریباً به جایی رسیدند که نتوانم رکورد را به دست بیاورم. مثلاً از بیرون بودن در سرما خیلی مریض شده بودم. سرفه داشتم دو روز پیش مچ پایم را چرخاندم. بنابراین سعی می‌کردم از همه این چیزها مراقبت کنم و دقیقاً در مورد رفتن به این حصار بودم، “آیا آنقدر سالم هستم که بتوانم از این طریق عبور کنم؟”

چن:  در روز ضبط چطور آماده شدید؟

ریس:  دو روز قبلش تحقیق کرده بودم سپس یک روز تعطیل خوب داشتم که فقط برای یک پیک نیک رفتم. سعی کردم پاهایم را یخ بزنم و مچ پایم را چسباندم.

دوستم چند ساعت قبل از من شروع به راه رفتن کرد تا در موقعیت قرار بگیرد زیرا می خواستم او فیلمی در پایگاه بگیرد. در دهکده کری قرار گذاشتم و استراحت کردم. من روال معمول خود را انجام دادم، نوشیدن یک قاشق غذاخوری پودر ماچا برای بیدار شدن و سرحال شدن. من مقدار زیادی الکترولیت نوشیدم زیرا می دانستم کم آبی می تواند مشکل ساز باشد. روز بسیار آفتابی بود.

به سمت پارکینگ رفتم، کفش هایم را پوشیدم و گتر پوشیدم تا سنگی وارد نشود.[to my shoes in] زمین بسیار کثیف فقط ساعت و کفش و شورت دستم بود. بدون پیراهن چون گرمتر می شد. سپس گرم کردن معمولی خود را انجام دادم. 15 دقیقه دویدم. من کمی از گریزلی گلی بالا رفتم تا ماهیچه هایم را در پیاده روی شیب دار گرم کنم. چند قدم 30 ثانیه ای برداشتم تا ضربان قلبم را بالا ببرم.

مقداری آب خوردم اما سعی کردم زیاده روی نکنم، چند قدم دیگر برداشتم و سپس چند دقیقه مدیتیشن کردم تا فضای خوبی داشته باشم تا بگویم: “این چیزی است که برای آن تمرین کرده ام. این فرصت من است و وقت آن است که در لحظه زندگی کنم.”

چن:  سر راه شلوغ بود؟

ریس: نه به خصوص. مردم طوری به من نگاه می کردند که انگار دیوانه هستم. چرا دارم با سرعت به جلو و عقب در مسیر راه می روم؟ چرا وقتی بیرون 40 درجه است تیشرت ندارم؟

چن:  [laughs] بله، می توانم سردرگمی سایر گردشگران را تصور کنم. و بعد شروع کردی به دویدن؟

ریس:  بله، ساعت جی‌پی‌اس خود را وصل کردم و تلاش را از مسیر Mist Trailhead روی پیاده‌روی آنجا شروع کردم. من مجبور شدم برای یک دقیقه چند کوهنورد را دور بزنم و سپس به سمت گریزلی گالی چرخیدم. من کسی را ندیدم [else] تا اینکه به پایگاه رسید.

چن:   چه ساعتی از روز شروع شد؟

ریس:  حوالی ظهر هوا خیلی سرد بود، حدود 40 درجه. بدم نمیاد کمی گرم بشه و همچنین به این دلیل که باید مراقب سایر کشورهای مسیر بودم. در بیشتر جاها می‌توانستم از یک مهمانی عبور کنم، اما در چند مکان، مانند اولین زمین‌های مسابقه، برگزاری یک مهمانی در راه می‌تواند ویرانگر باشد.

چن:   بله، قطعا.

ریس: من فکر کردم که شروع دیرتر شانس من را برای اینکه طرف های دیگر حداقل از بحران خارج شوند و کمی بالاتر باشد، افزایش می دهد، و خوشبختانه به همین شکل انجام شد.

چن:  آیا هنگام در نظر گرفتن نیاز بالقوه برای حذف مهمانی ها، آیا آنها را به عنوان جایگزین های بالقوه برای رفتن به مهمانی ها تکرار می کنید؟ یا درجا بداهه گویی؟

ریس:  بله، سوال خوبی است. کمی از هر دو. جاهای زیادی وجود دارد که بتا آنقدر متفاوت است که نمی توانم همه چیز را تکرار کنم. از طرف دیگر همانطور که می دانید چندین بخش وجود دارد که دایک به دو قسمت تقسیم می شود و من هر قسمت را تمرین می کنم. بنابراین در بیشتر موارد من گزینه هایی دارم و جدا از این بخش اصلی خوب است. این بسیار فاجعه بار خواهد بود.

چن:   اگر در یکی از این بخش‌های کلیدی در طول تلاش برای ثبت رکوردتان با مهمانی روبرو می‌شدید، آیا تسلیم می‌شدید یا ادامه می‌دادید؟

ریس:  این یک سوال واقعا خوب است. من همیشه ایمنی را در اولویت قرار می دهم. بنابراین اگر به گروهی برخورد کردم و هر دو روی یک لنگر بودند، یا مثلاً، اگر شاید فقط یک فالوور بود که روی یک طناب تاپ محکم ایمن بود و خطری برای آنها نداشت… و من در سرعتی بی سابقه بودم، بسیار مشتاق بودم که راهی پیدا کنم تا آن را درست کنم و شاید از آنها بخواهم که تکان نخورند و من می توانستم نوک پاها را بالا بکشم. اگر موردی وجود داشت که یک رهبر اصلی وجود داشت که محکم به نظر نمی رسید، و من فکر می کردم که تغییر به آن ها یا من خطر می افزاید… ممکن است از تلاش منصرف شوم. ایمنی حرف اول را می زند. پس بله، من ول می کنم.

چن:   بنابراین شما در قلب مسیر هستید. و سپس؟

ریس:   من واقعا سخت پیش می رفتم، اما به اندازه کافی بنزین را ذخیره کردم تا بدانم قرار نیست کاملاً به درون هسته خم شوم. بعد از آن بالا رفتم و احساس خیلی خوبی داشتم. من فورا می دانستم که روز راک قرار است خوب باشد. من فقط هر ظرف کوچکی را کشف می کردم و به نوعی بتا را میخکوب کردم. و افرادی بودند که از من در بخش انتقادی عکس می گرفتند و تشویق می کردند. آنقدر آن را تمرین کرده بودم که صرفاً مرور کردن به اصل موضوع و پایان دادن به همه چیز و احساس بسیار محکم در آنجا احساس لذتی به نظر می‌رسید. هنوز نمی‌دانستم که می‌خواهم آن را به دست بیاورم یا نه، زیرا هنوز باید برای یک رکورد سریع‌تر از همیشه از آن صعود می‌کردم.

اما خیلی خوب جریان داشت. بنابراین من Snake Dike را در 10 سالگی انجام دادم [minutes] 55 [seconds]. یک لحظه خاص بود که می دانستم قرار است رکورد را به دست بیاورم زیرا می دانستم که باید آنها را در 16 دقیقه یا چیزی به پایان برسانم. من می دانستم که آنها را حدود 12 یا 13 سال پیش انجام دادم. [That day] من آنها را در حدود 11 دقیقه درست کردم. آن راهپیمایی مرگ – نکته این بود. همانطور که می دانید، در آن شیب ها بعد از Snake Dyke، من شروع به خم شدن کردم و سردرد ناشی از کم آبی داشتم. زانوها و بازوهایم از اسید لاکتیک شروع به کمانش کردند. اما می‌دانستم که قرار است رکورد را به دست بیاورم، اما همچنین می‌خواستم بهترین کاری را که می‌توانم انجام دهم و زمانی را بسازم که ماندگار باشد. بنابراین من خودم را به سمت بالا هل دادم، به سمت قله واقعی، در امتداد کابل ها تا بالاترین انتهای جبهه شمالی دویدم. آنجا مهمانی بود.

دویدم و بالای آن را علامت زدم، نفس سنگینی کشیدم. آنها می گفتند: “خدایا یار”، “چه کردی، چه کردی؟” حتی نمی‌توانستم… پاسخ من فقط یک تکان خشک بود چون خیلی قوی بودم.

چن: [laughs] اوه خدای من، می توانم تصور کنم که مردم فقط با تو جمع می شوند و می گویند “چی شده؟” در حالی که سعی می کنید پرت نکنید.

ریس: بله، درست است.

چن: چه کفشی پوشیدی؟

ریس:   پنج ده تنی. قبل از اینکه در سال 2021 وارد بازار شوند، سهام زیادی از اینها خریدم، زیرا می‌دانستم بهترین کفش‌های موجود در بازار هستند و ممکن است دیگر ساخته نشوند. اینها همان هایی هستند که دین پاتر در آزمایش خود از آنها استفاده کرد.

چن:    با تجربه دویدن خود، آیا تا به حال به پوشیدن یک جلیقه سبک وزن یا سایر وسایل مشابه فکر کرده اید که ممکن است کمک کند؟ حمل الکترولیت های دنباله دار یا بسته های ژل؟ چرا فقط با کفش و ساعت بدون پیراهن بروید؟

ریس:    من فکر می کنم مدت زمان به نوعی مرزی بود. من فکر می کنم هر چیزی دیگر برای داشتن چیزی مهم خواهد بود. به طور خلاصه، شما واقعاً به آن نیاز ندارید. نکته خوبی داری این در واقع نوعی سناریوی مرزی بود. هر کس متفاوت است. برای من، این یکی درست روی حصار بود که آیا چیزی بیاورم یا نه. و بستگی به روز دارد. اگر روز گرم تابستان باشد، شاید لباس عوض کنم و چیزی بیاورم. همه چیز برابر است، من راضی هستم که هیچ چیز نداشته باشم.

چن: به نظر شما چرا تا قبل از امروز کسی نوار را از دین نگرفت؟

ریس:    فکر می کنم به خاطر منحصر به فرد و خاص بودن این خط است. جادو این است که بیشتر قله ها، سریع ترین راه دویدن به سمت قله خواهد بود. در ال کپ، یک رکورد شنل چشمگیر، می دانید، ساعت 50… شما می توانید دور ال کپ سریعتر از آن بدوید. می توانید در کناری بدوید و در کمتر از دو ساعت به آنجا برسید.

در Half Dome جالب است زیرا از مسیر Mist Trailhead به بالا از کابل بالا می روید. اکثر مردم از کابل های Subdome بالا می روند. بنابراین این نیاز به دویدن در اطراف همه چیز در حالی که دایک مار اجازه می دهد تا یک خط بسیار مستقیم به بالا.

یکی از دلایلی که فکر می کنم طولانی شد این است که دین پاتر با ترکیبی از دویدن و کوهنوردی، ورزشکاری باورنکردنی بود. او دارای آن سطح بالایی از دویدن همراه با توانایی انفرادی بود دایک مارظاهرا یک سولو رایگان بسیار آسان برای او. بنابراین افرادی هستند که می توانند کمی سریعتر بدود، اما نمی توانند به تنهایی کار کنند دایک مار. افرادی هستند که می توانند تکنوازی کنند دایک مار، اما آنها جایی نزدیک به ورزشگاه ندارند.

ورزشکاران شگفت انگیزی مانند نیک السون از کانادا بودند.  او با عبور از میانبر در جنگل و دویدن به اطراف، جدا کردن Liberty Cap و Broad Nick، عبور از جنگل برای شکستن سوئیچ ها و سپس بالا بردن کابل ها، توانست زمان دین را به پایان برساند.  اکنون همه، از جمله من، از Mist Trailhead شروع می کنند. که یک 60 ثانیه اضافی است. [Editor’s note: Elson’s trailhead-to-summit time was 1 hour 20 minutes 57 seconds. He currently holds the round-trip speed record on Half Dome, with 2 hours 3 minutes 52 seconds].

وقتی مردم گفتند: “اوه، آیا دید دین پاتر واقعا برای صعود از گریزلی گالی و مار دایک بهترین است؟” فکر می‌کنم کاری که انجام دادم ثابت می‌کند که دین پاتر این دیدگاه را داشت، زیرا نیک السون، به عنوان یکی از بهترین دوندگان تریل… او بسیار قوی، یکی از بهترین ورزشکاران است. من نتوانستم هشت دقیقه از زمان او تا اوج آمادگی جسمانی خالص پیشی بگیرم. بنابراین تفاوت هشت دقیقه ای نشان می دهد که خط دین پاتر، گریزلی گالی-دایک مار، به سادگی سریعتر از میانبر در جنگل و بالا رفتن از کابل است.

چن: فکر می کنید رکورد شما تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟

ریس:    پاسخ صادقانه این است که نمی دانم. شاید کسی واقعاً انگیزه پیدا کند و زودتر او را شکست دهد. شاید این یک کشش واقعا طولانی دیگر باشد. من سعی کردم به اندازه کافی تفاوت را در جایی که قرار بود کمی دشوار باشد به دست بیاورم.

رکوردها ساخته شده اند که شکسته شوند. اگر روزی بشکند تعجب نمی کنم. من نمی دانم چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد. مسئله این است که احتمالا باید توسط گریزلی گالی شکست بخورد-دایک مار، همانطور که قبلاً ثابت شده است که برخی از بهترین دوندگان تریل نمی توانند با هیچ وسیله دیگری به جز دویدن زیر 1 ساعت و 20 دقیقه حرکت کنند. من فکر می کنم و امیدوارم که این کار باید توسط کسی که به تنهایی با مارها راحت است، مانند دونده-کوهنورد دورگه انجام شود. چیزی که Half Dome را بسیار خاص می کند. سریعترین راه رسیدن به قله بالا رفتن است. باید توسط یک کوهنورد انجام شود.