Uوقتی در حال ارزیابی وسایل مورد نیاز برای سفرها هستم، تمایل دارم در مورد وزن خیلی سخت صحبت کنم. برای اینکه چیزی در کوله پشتی من جای بگیرد، باید سطحی از لذت را به پیاده روی من اضافه کند که بیشتر از تنبیهی باشد که بر پشتم از وزن آن وسیله احساس می کنم.
در طول سال‌ها، من تعداد انگشت شماری پیشرفت‌های کوچک و نسبتاً ارزان را در تجهیزاتم کشف کرده‌ام که تفاوت زیادی در سهولت یک روز در مسیر ایجاد کرده‌اند. اگرچه کاملاً ضروری نیست، من مجازات وزن را برای هر یک از موارد زیر تقریباً در هر مسیری می‌گیرم.
شماره 1: باد کردن یک پد خواب
سال‌ها شکایت می‌کردم که بدترین کار در کمپ منفجر کردن تختم بود. بیشتر کوله‌پشتی‌های من در ارتفاع 10000 فوتی یا بالاتر انجام می‌شد و وقتی پدم باد می‌کرد، دیدم تار می‌شد و احساس سرگیجه و وحشت می‌کردم.
به علاوه، دمیدن یک دسته هوای مرطوب در پد خواب من به سرعت منجر به رشد کپک می شود. در عرض یک ماه می‌توانستم لکه‌های کوچکی را ببینم که در داخل پد رشد می‌کنند، وقتی آن را در مقابل نور نگه داشتم.
آخرین کاری که می‌خواهم انجام دهم وقتی به کمپ می‌روم، منفجر کردن یک پد خواب است. عکس از طریق کیتی جکسون
یک پمپ باتری کوچک مانند Flextail یا – مورد علاقه شخصی من – Alpenblow Lux تنها چند اونس وزن دارد و در کمتر از یک دقیقه پد من را باد می کند. من را از از دست دادن نفس هر شب نجات می دهد و عمر پد را افزایش می دهد. با این حال، بیشتر از همه، هر شب در کمپ را به میزان قابل توجهی کمتر خسته کننده می کند.
شماره 2: ارتقاء بطری آب
سال‌ها با دو بطری Smartwater در جیب کناری پیاده‌روی کردم – یکی برای آب تمیز و دیگری برای آب کثیف. در نهایت، من از استفاده مجدد مداوم از یک نوع پلاستیک خسته شدم نه برای استفاده مجدد در نظر گرفته شده است. دیواره های نازک یک بطری یکبار مصرف دائماً چروک می شود و خاک را در شیارهای عمیق نخ به دام می اندازد و مقادیر زیادی میکروپلاستیک را در آب آشامیدنی رها می کند.
بطری Cnoc ThruBottle چیزی است که من در حال حاضر وقتی می خواهم یک جایگزین دقیق آب هوشمند اما با مواد مختلف داشته باشم، به آن دست پیدا می کنم. عکس از طریق کیتی جکسون
با این حال، متأسفانه من عملکرد بطری Smartwater را دوست دارم، بنابراین هر جایگزینی که احساس می‌کردم ضروری است، باید به طور مشابه بدون اضافه کردن وزن انجام شود. برندهایی مانند Mazama Designs، Igneous Gear و CNOC به ترتیب با M!GO Bottle، NOBO Bottle و ThruBottle بازی را تغییر داده اند. هر سه بادوام، قابل فشردن و سازگار با محبوب ترین فیلترهای بک کانتری هستند و به من این امکان را می دهند که سیستم فعلی بطری آب “یک کثیف، یک تمیز” را در مسیر خود نگه دارم.
شماره 3: برس ردیابی
به من گوش کن چون این عجیب است. پذیرش Trailbrush در واقع دارد پایین آورد وزن کوله پشتی من
من واقعا در هنگام پیاده روی با مسواک زدن دندان هایم مشکل دارم. من متوجه شدم که تلاش ذهنی برای رسیدن از نقطه A به نقطه B چیزی در مخزن باقی نمی گذارد. وقتی وارد کمپ می‌شوم، پناهگاهم را درست می‌کنم و شام می‌پزم، آخرین کاری که می‌خواهم انجام دهم این است که دندان‌هایم را در جنگل بدون آب جاری مسواک بزنم. بهداشت دهان و دندان من در مسیر عالی نبود… عالی نبود.
من از اینکه نمی توانم مسواکم را با آب جاری بشورم متنفرم. عکس از طریق کیتی جکسون
Trailbrush یک سر مسواک کوچک است که به یک دسته بلند متصل می شود که من متوجه شدم واقعاً اصطکاک را در کارهای روزمره من کاهش می دهد.
آیا این یک جایگزین فوق العاده خوب برای مسواک است؟ نه. اما وقتی شام تمام شد، درست کردن آن همانجا مسواک زدن من را تا حدود 1000 درصد افزایش داد. من اغلب خود را در نظرات پست های دفاع از این لوازم جانبی کوچک می بینم.
اگر فکر می‌کنید احمقانه به نظر می‌رسد، احتمالاً برای شما مناسب نیست، اما اگر هر مسیری را با این نگرانی به پایان می‌رسانید که به ندرت دندان‌هایتان را مسواک می‌زنید، من نمی‌توانم این Trailbrush کوچک را به اندازه کافی توصیه کنم.
شماره 4: چتر
من مدت زیادی را صرف جستجوی ژاکت بارانی کامل کرده ام و در نهایت مجبور شدم بپذیرم آنچه می خواهم در قالب ژاکت وجود ندارد. هیچ ژاکتی واقعاً ضدآب نخواهد بود، اجازه جریان هوا را می دهد، بدون اینکه باعث گرم شدن بیش از حد من شود، من را گرم نگه می دارد و تا هزاران مایل موثر خواهد بود. میدونی همه این کارها چیه؟ یک چتر
من برای اولین بار از چتر CDT برای محافظت در برابر آفتاب در نیومکزیکو استفاده کردم، اما به سرعت متوجه شدم که در هنگام باران و طوفان تگرگ چقدر مفید است. به جای اینکه طبق برنامه او را به خانه بفرستم تا لب بیابان، او را تا کانادا بردم. از اینجا به بعد در هر پیاده روی که به وسایل بارانی نیاز دارد، یک چتر حمل خواهم کرد. خیلی کاربردی است و به راحتی نمی توان آن را از دست داد.
من فکر می کنم یک چتر به طرز چشمگیری نحوه دیدن باران را در مسیرها تغییر داده است. عکس از طریق کیتی جکسون
برای CDT از چتر Gossamer Gear استفاده کردم و هیچ شکایتی نداشتم. با این حال، من به چتر Hyperlite Mountain Gear توجه کرده ام زیرا فکر می کنم دریچه های اطراف بالا به تثبیت آن در هنگام باران شدید کمک می کنند.
شماره 5: کفش های اردویی بهتر
روزی که از چنگال کروکس روی خودم خلاص شدم، روزی بود که ارزش بیشتری برای کفش های اردوگاهی پیدا کردم.
اگر کروکس برای شما کار کند، عالی است. آنها روی کاغذ معنی دارند: ضد آب، نسبتا سبک و به اندازه کافی قوی برای عبور از رودخانه. اما من از اینکه چقدر آنها در کوله پشتی من حجیم بودند در مقایسه با استفاده ای که از آنها استفاده کردم خسته شده بودم.
من به صندل Xero Shoes Z-Trail EV تغییر دادم و شدم دوست داشتنی آنها را وزن آنها بسیار کمتر از یک جفت کروک است، هنوز هم می توان آنها را با جوراب پوشید، و حدود یک چهارم فضای کوله پشتی من را اشغال می کند.
روزگاری که کروکس هایم را در جعبه خرس فرو می کردم تا در کوله پشتی ام جا شود، گذشته است. عکس از طریق کیتی جکسون
کفی هنوز هم برای کسانی که گاهی با کفش های کمپ پیاده روی می کنند، کشش عالی دارد. آنها به قدری مینیمالیست هستند که حتی اگر فقط در اطراف چادرم از آنها استفاده کنم، از پوشیدن آنها احساس بدی نمی کنم.
شماره 6: پارچه برج
یافتن تعادل بهداشت شخصی خود در طول انتقال به اولویت شخصی بستگی دارد. من از دئودورانت یا خیلی چیزهای دیگر که در خانه استفاده می کنم برای شاداب و تمیز ماندن استفاده نمی کنم. قبول کردم که پیاده روی ناخوشایند است و احتمالاً در حین انجام آن فقط ظاهر و بوی ناخوشایندی خواهم داشت.
من دوست دارم آن را به جلوی بسته خود بچسبانم زیرا اگر مجبور نباشم برای رسیدن به آن بسته را برداریم، احتمال اینکه آن را بگیرم بیشتر است. عکس از طریق کیتی جکسون
با این حال، حوله کولا چیزی است که من همیشه با خود حمل می‌کنم، اگر همیشه بوی ادرار نمی‌دهم. پارچه کولا یک پارچه قابل استفاده مجدد ضد میکروبی است که جایگزینی سازگار با محیط زیست برای دستمال توالت سنتی در حومه شهر است (فقط برای ادرار کردن! نه برای شماره 2!).
قبل از اینکه شروع به استفاده از آن کنم، ادرار کردن در مسیر به معنای بسته بندی کاغذ توالت یا خشک کردن شبه موثر بود. حوله Kula به قسمت بیرونی بسته من چسبانده می شود، جایی که در تمام روز زیر نور خورشید خشک می شود. به لطف نخ نقره ای که در آن بافته شده است، بو ندارد. برای چنین افزودنی کوچک و سبک به کوله پشتی من، افزایش تمیزی نجومی است.
شماره 7: آب بندی کیسه زباله
با هزینه کم و کم سکه، می توانید ضد آب ترین کیف موجود در بازار را داشته باشید.
من صدها مایل را برای پیاده روی با روکش کوله پشتی صرف کرده ام. مشکل این راه‌اندازی این است که در باران شدید و طولانی، آب همچنان از طریق پانل پشتی بدون محافظت به داخل بسته نفوذ می‌کند. علیرغم استفاده صادقانه از پوشش بسته، از رسیدن به کمپ با وسایل خیس خسته شده بودم، در نهایت به کیسه تراکم زباله روی آوردم.
من دوست دارم نگران خرید پوشش اندازه مناسب برای بسته خود نباشم. همان کیسه تراکم زباله من را تقریباً از کل CDT عبور داد و هنوز هم قوی است. عکس از طریق کیتی جکسون
به جای پوشاندن قسمت بیرونی بسته خود، قبل از بسته بندی وسایل خود، داخل بسته خود را با یک کیسه فشرده سازی زباله سنگین بپوشانید. همه چیز مهم، به خصوص کت خواب و کت شما، مستقیماً در این آستر پلاستیکی قرار می گیرد. وقتی باران می بارد، مجبور نیستید متوقف شوید و چیزی به بسته خود اضافه کنید تا وسایل خود را خشک نگه دارد.
کسری از اونس وزن دارد، تقریباً هیچ هزینه ای ندارد، و تضمین می کند که وسایل شما خشک می مانند حتی اگر کل بسته شما خیس شده باشد.
شماره 8: بسته فانی کمیک بزرگ
گاهی اوقات وقتی راه می‌روم، روی کاری که دارم تمرکز می‌کنم و برای اولویت‌بندی استراحت‌های غذا و آب تلاش می‌کنم. اگر خوردن یک میان وعده به این معنی است که باید بایستم، کوله‌ام را بردارم و در آن حفاری کنم، اغلب گرسنگی را نادیده می‌گیرم و آنقدر به راه رفتن ادامه می‌دهم تا آنقدر بداخلاق و حریص نباشم که ادامه دهم.
از طریق آزمون و خطا، متوجه شده ام که عملی ترین راه حل این مشکل این است که تمام تنقلات روزانه و نوشیدنی های پودری خود را در یک بسته نگه دارم تا بتوانم بدون توقف به آنچه می خواهم دسترسی داشته باشم.
این پسر بد می تواند تنقلات زیادی در خود نگه دارد. عکس از ویل استندیش
نزدیک بودن همه چیز نه تنها به من کمک می کند تا کارهای مهم (خوردن، نوشیدن، استفاده مجدد از ضد آفتاب و غیره) را انجام دهم، بلکه مقداری از وزن وسایل من را به جلو منتقل می کند که به تعادل و کمردرد کمک می کند.
من از یک کیسه سوئیچ 2.5 لیتری Trailmix از Chicken Tramper Ultralight Gear استفاده می کنم، اما هر کیسه سینه ای بزرگ، کیسه جانبی یا کیسه با اندازه مشابه به همان اندازه خوب کار می کند.
شماره 9: یک بالش خوب
بالش در لیست وسایل پیاده روی من قرار نمی گیرد، بیشتر به این دلیل که بسیاری از گزینه های بسیار سبک و فوق العاده کوچک را نیز بسیار ناراحت کننده می دانم. وقتی وزن و فضای بسته بندی در بالاترین حد است، یک ژاکت پایین که در جیب خودش قرار می گیرد به عنوان یک بالش برای من کار بسیار خوبی می کند.
با این حال، نمی‌توانم دروغ بگویم و وانمود کنم که یک بالش حجیم و کمی سنگین‌تر، زمانی که می‌خواهم آن را حمل کنم، کیفیت خواب من را به طرز چشمگیری بهبود نمی‌بخشد. من بالش هایی را ترجیح می دهم که داخل آن فوم باشد زیرا بیشتر شبیه بالش در خانه هستند و کمتر شبیه کیسه های خشک پر از هوا هستند. NEMO Fillo یک فوم هیبریدی خوب و گزینه بادی است.
اگر نگران بافت بالش خود در برابر گونه خود هستید، هنوز هم می توانید یک پشم گوسفند زیبا روی آن بیاندازید تا به عنوان یک روبالشی موقت عمل کند. عکس از طریق کیتی جکسون
شماره 10: چیزی سرگرم کننده و غیر عملی
این بدیهی است که برای هر سفری کار نمی کند، اما اخیراً من ارزش زیادی در القای عمدی سرگرمی در ماجراجویی های خود در فضای باز پیدا کرده ام. گاهی اوقات یک کاردستی می‌آورم، مانند پروژه بافندگی فعلی‌ام. مواقع دیگر به سراغ یک قایق استخری بادی می‌روم یا اگر آن روز احساس قوی‌تری می‌کنم، تخته پارویی بادی خود را دراز می‌کنم.
من حتی یک مایو اضافی برای مسیری که من را درست در کنار اقیانوس می برد، بستم. عکس از طریق کیتی جکسون
هر چیزی که بهانه خوبی به من بدهد تا مدتی راه نروم و واقعاً در محیط اطراف بنشینم، مسیرهای پیاده روی من را بهبود بخشیده است. ایده های خوب دیگر برای این دسته: یک کتاب فیزیکی، یک مجموعه آبرنگ، یک مجموعه کورن هول، یک بازی رومیزی یا چند چراغ پری برای چادر شما.
این چیزها مرا مجبور می‌کند تا زمانی که از غروب تا سحر برای رسیدن به یک هدف مسافت پیموده شده زحمت بکشم، سرعت را کم کنم و در سواری‌ها لذت ببرم.
