از سال 1972، آلاسکا به پاتاگونیا یک مسیر دوچرخه سواری کلاسیک به طول 30000 کیلومتر یا بیشتر بوده است. در هر لحظه، چندین دوچرخه سوار مشتاق برای انجام این کار تلاش می کنند. اما هیچ کس مانند توبیاس رگلی از لوسرن سوئیس این کار را انجام نمی دهد.
این ورزشکار 23 ساله استقامتی نه تنها در حال دویدن این مسافت است، بلکه در حال صعود به بلندترین قله در هر یک از 35 کشوری است که طی می کند. و در حالی که این بیشتر بخشی از بازاریابی است تا ماجراجویی، تصاویر تا کنون – که هم توسط رنگگلی و هم یک گروه تولید فیلم که او متعلق به مجموعه جنگل‌های سیاه است گرفته شده است – برای چنین سفر دشواری خیره‌کننده هستند.
شفق شمالی عکس: توبیاس رنگلی
با وجود سن او، این اولین ماجراجویی رنگلی نیست. در سال 2022، در سن 18 سالگی، او تمام 44 کشور اروپایی را در مدت هفت ماه رکاب زد و بالاترین قله را در هر کدام صعود کرد و هر شب کمپ زد. در سال 2024، او در حدود سه هفته از بلندترین کوه های 26 کانتون سوئیس صعود کرد.
چرخه سازی سطوح منفی عکس: توبیاس رنگلی
رنگلی در آوریل از Deadhorse، آلاسکا، در ساحل دریای بوفور شروع شد – هنوز زمستان عمیق در این عرض جغرافیایی است، اگرچه روزهای طولانی قطب شمال بازگشته بود. او با رکاب زدن 1200 کیلومتر در دمای 30- درجه سانتیگراد، به Talkeetna رسید، سپس در حالی که سورتمه می کشید به مدت هشت روز اسکی کرد.
عکس: توبیاس رنگلی
اول به بالا
او سپس به همراه شریک معمولی خود هلی هافمن از مک کینلی 6190 متری صعود کرد – اولین مهمانی قله سال، که به این معنی بود که آنها مجبور بودند مسیری را از میان برف عمیق بگذرند. 36 روز طول کشید.
عکس: توبیاس رنگلی
سپس به ارتفاع 5959 متری کوه لوگان، بلندترین قله کانادا رسید. دوباره با هلی هافمن، اما بدون راهنما، در اواخر ژوئن قله را صعود کردند. این بار آنها آخرین مهمانی سال بودند که لوگان را فتح کردند.
عکس: توبیاس رنگلی
سپس راگلی با یک دوست دیگر به ونکوور دوچرخه‌سواری می‌کند، پس از 3000 کیلومتر راندن و صعود به دو قله از سخت‌ترین قله‌هایی که با آن روبرو می‌شود، دو هفته استراحت می‌کند، سپس به تنهایی در سراسر ایالات متحده ادامه می‌دهد. او معمولاً 100 تا 160 کیلومتر در روز دوچرخه سواری می کند و چند روز کوتاه تر است.
عکس: توبیاس رنگلی
در سیاتل. عکس: توبیاس رنگلی
برخلاف اکثر دوچرخه سواران ترانس آمریکا، او باخا کالیفرنیا را به جای سرزمین اصلی مکزیک انتخاب کرد. عبور از باجا دشوارتر از حد انتظار بود. او دمای بیش از 40 درجه سانتیگراد و امتداد 120 کیلومتری لورتو را توصیف می کند که تنها با دو لیتر آب شروع می شود.
در دره مرگ عکس: توبیاس رنگلی
بعداً، در نزدیکی شورشیان Ciudad، طوفان های رعد و برق جاده ها را سیل کردند. او شب هنگام دوچرخه‌اش را از میان سیلاب‌هایی که به سرعت حرکت می‌کردند و تا ران‌ها می‌شد حمل می‌کرد.
عکس: توبیاس رنگلی
رنگلی قصد داشت از هیچ وسیله نقلیه موتوری استفاده نکند، فقط از قایق های بادبانی در هنگام برخورد با آب – او همچنین می خواست از 12 نقطه مرتفع در دریای کارائیب صعود کند. با این حال، این یک تعهد در مقیاس بزرگ است که او خیلی به خودش سخت نمی گیرد. اگرچه او مثلاً در دنالی اسکی کرد، اما به Talkeetna برگشت. و از لاپاز در باجا با کشتی به Mazatlán در سرزمین اصلی رفت و از آنجا ادامه داد.
جزئیات از باجا کمیاب است، اما رنگلی اخیراً وارد گواتمالا شده است. اعتقاد بر این است که او قبل از ترک مکزیک از 5636 متری Pico de Orizaba صعود کرده است و اکنون به سمت آتشفشان Tahumulco 4220 متری، بلندترین قله گواتمالا می رود. او 202 روز در راه بوده است.
مسیر رگل و مکان فعلی.
