26 کیلومتر، Wananaki تا خلیج Nikau
من بالاخره شاید چند ساعت قبل از زنگ ساعت خوابم برد و ساعت 6 صبح بیدار شدم. آرام آرام خودم را جمع کردم و حرکت کردم. چادر من یک مستطیل خشک کامل روی زمین گذاشته بود – خوب است بدانید که حدس می زنم ضد آب است! کودی و ایو اول رفتند و فکر می کنم نفر بعدی من بودم. همه در حال برنامه ریزی برای وصل کردن قطعات جاده بودند، اما من هنوز می خواستم فعلا راه بروم.
مستطیل خشکی که کنار چادرم مانده بود
طولانی ترین پل عابر پیاده در نیمکره جنوبی
مستقیماً از دروازه، مسیر به ادعای شهرت واناناکی رسید. طولانی ترین پل عابر پیاده در نیمکره جنوبی راستش را بخواهید، آنقدرها احساس نمی‌شد (یا آنقدر قوی!) اما من را از آب درآورد. از طرف دیگر، مسیر جزر و مد در امتداد لبه خور بود، اما چون جزر و مد بود، مسیری شنی را در پیش گرفتم. این بار از کنار چند پادوک رد شد که من یک جفت مرغابی را دیدم! راستش را بخواهید، شاید بیشتر شبیه نوجوانان بودند، اما هنوز هم ناز و نوازش بودند.
جوجه اردک های بهشتی!
مسیر ساحلی از آن زمان به بعد بسیار زیبا بود. مسیر خود را از طریق برخی از زمین‌های کشاورزی و باچی‌های گذشته (خانه‌های تعطیلات)، با مناظر زیبای ساحلی در طول مسیر، طی کرد. هر از چند گاهی باران می بارید، اما بعد از آن هوا خیلی آفتابی شد! با ایو و کودی تماس گرفتم، بعداً وقتی برای زدن کرم ضد آفتاب ایستادم، آنها از من سبقت گرفتند. خیلی زود مسیر خوب تمام شد و من به جاده اجتناب ناپذیر بازگشتم. در ابتدا فقط یک جاده سنگریزه بود، سپس آسفالت. در جاده مهر و موم شده، کودی و ایو برای توقف تلاش کردند. جلیقه هیویزم را پوشیدم و ادامه دادم. جاده از تپه بزرگی بالا رفت و ماشین های کلاسیک زیادی از پشت سرم رد شدند. حدس می زنم حتماً نوعی ملاقات یا چیزی در جریان بوده است. بعد از چند کیلومتر داشتم به سمت تقاطعی می رفتم که مسیر پیچید و چند توریست را دیدم که آنجا ایستاده بودند. من حدس زدم که باید ایو و کودی باشند، اما در واقع لیندزی و سون بودند. آنها راحت‌تر سوار می‌شدند و از کنار دیگران در جاده رد می‌شدند – ظاهراً سون به‌طور غیرمنطقی با اتوتوپی خوش شانس است. در حالی که لیندزی و سون در حال بحث بودند که چقدر منتظر توقف باشند، به جاده بعدی پیچیدم. جاده خلوت تری بود و حداقل برای مدتی آنجا بودند. من فکر کردم goby خیلی خنده دار خواهد بود اگربا راه رفتن همه ی هیچ هاکرها را شکست داد!
مناظر زیبا از مسیر ساحلی
کودی و ایو از باند فرود می آیند
راه چند کیلومتر دیگر ادامه داشت. من خیلی بالای جاده بودم که تا این نقطه راه می رفتم. برای ناهار در یک نقطه سایه ایستادم و پیرمردی از خانه اش پایین آمد تا با من صحبت کند. من به او توضیح دادم که چه کار می کنم و او کاملاً علاقه مند به نظر می رسید و حتی ممکن است او را متقاعد کنم که خودش به کوهنوردی برود! به نظر می رسید که او به ویژه به مسیر E1 که از بالای نروژ تا پایین ایتالیا کشیده می شود علاقه مند است. من خودم زیاد به آن توجه نکرده ام، اما فکر می کنم این یک هدف بلند مدت عالی برای یک بخش پیاده روی زمانی است که به اروپا بازگردم.
کمی بعد مسیر به یک جاده شنی تبدیل شد که به مسیر دوچرخه سواری تبدیل شد. تصمیم گرفتم برای بعدازظهر به انگیزه ای موسیقایی نیاز داشته باشم و آهنگ هایم را بسازم. پیست دوچرخه سواری بسیار زیبا بود، اما هنوز هم مرز جاده بود و می دانستم که در انتهای آن هنوز راهی برای رفتن دارم.
اسب های کنار جاده
وقتی در انتهای دوره دوچرخه سواری بیرون آمدم، دو چیز دیدم که انگیزه ام را بی نهایت افزایش داد. اول، چند اسب را در کنار جاده دیدم، هر چند که آنها تمایلی به صحبت با من نداشتند. سپس یک کوهنورد را جلوتر دیدم. نمی‌توانستم دقیقاً تشخیص دهم که کیست، اما مصمم بودم که به این موضوع برسم و بفهمم. سرعت گرفتم و به جاده نزدیک شدم.
معلوم شد که توریست لوسی است و قبل از اینکه او را پیاده کنم، کمی با هم گپ زدیم. مغازه های Ngunguru (که فکر می کنم nu-nu-ru تلفظ می شود؟) اکنون آنقدر نزدیک بودند که من عملاً می توانستم بستنی و سودای سردی را که می خواستم بخرم بچشم. بالاخره به خواربارفروشی رسیدم. کوله‌های کودی و ایو از قبل بیرون در گذاشته شده بودند و من هر دوی آنها را در حال بررسی قفسه‌های داخل آن دیدم. فروشگاه به طرز شگفت‌آوری انبار شده بود و آرزو می‌کردم که کاش چیزهایی را که در واناناکی خریده بودم ذخیره می‌کردم تا به جای آن از اینجا بخرم. من موفق شدم چیزهایی را که می خواستم و نیاز داشتم به دست بیاورم و برای لذت بردن از پسته مگنوم و نارنجی فانتا به بیرون رفتم. لوسی نیز در این زمان رسیده بود و من و او به راه افتادیم در حالی که کودی و ایو در یک غذای آماده ناهار خوردند.
مصب نگونگورو
تابلوی جشنواره کدو تنبل نگونگورو
برای رسیدن به کمپینگ بعدی خود در خلیج نیکو، به یک قایق سواری در عرض رودخانه نیاز داشتیم. ما به جیمز میزبان اطلاع دادیم که نزدیک هستیم و لوسی برای شنا رفت در حالی که ما منتظر بقیه بودیم. بقیه به موقع رسیدند و ما به سمت لبه آب حرکت کردیم. ما 8 نفر بودیم و به غیر از من و ریو، همه تصمیم گرفتیم که آنطرف را شنا کنیم. جزر و مد بسیار دور بود و اگر مجبور بودم قطعا می توانستم این کار را انجام دهم، اما من به خصوص قوی نیستم یا شناگر مشتاقی نیستم. جیمز با سرعت کمی با قایق خود رسید و چمدان ها را بار کردیم. ریو و من ماندیم در حالی که جیمز کوله ها را حمل می کرد و سپس ما را دور می کردند. من فکر می کنم قایق واقعاً می توانست بیشتر از آن که آدرنالین را تحریک کند!
اردوگاه شگفت انگیز بود. تعداد زیادی چمن سبز مسطح برای چادر زدن، آشپزخانه مشترک زیبا و منطقه نشیمن در فضای باز، دوش آب گرم عالی… بهشت توریستی! ما می‌دانستیم که دوست داریم آنجا بنشینیم و معلوم شد که یک زوج آمریکایی همین کار را کرده‌اند. آنها با یک کایاک که قرض گرفته بودند برگشتند در حالی که من چادر زدم. خیلی خوشحال شدم که اومدم اینجا تقریباً یک مسیر انحرافی در پیش گرفتم تا از تکان های احمقانه غافل شوم، اما در نهایت همراه با دیگران تگ کردم. و این یک انتخاب عالی بود!
یک خط دیگر دورستون
منطقه مشترک بزرگ
در حالی که همه ما شام را آماده می کردیم و می خوردیم، جیمز یک قابلمه بزرگ برنج و مقداری سبزیجات خوشمزه از باغ خود برای ما آورد. غذای تازه!! وی سپس در مورد بخش بعدی دوره توضیحاتی ارائه کرد. قبلاً در مورد تقاطع مصب پیش رو بحث کرده بودیم. من هنوز آنقدر جلوتر نگاه نکرده بودم، بنابراین خوب بود که دیگران در کشتی بودند. از خور Taiharuru، 26 کیلومتری از جایی که ما بودیم، می توان در عرض دو ساعت از دو طرف جزر و مد با خیال راحت عبور کرد، اما جزر و مد در چند روز آینده در زمان های نسبتاً نامناسبی بود. برنامه‌ای در نظر گرفتیم که روز بعد زودتر حرکت کنیم و تا آنجا که می‌توانیم برای عبور از آن بعدازظهر به موقع به خور برسیم. راه جایگزین این بود که به سمت کمپینگ بعدی بروید و تمام صبح روز بعد برای جزر و مد صبر کنید. جیمز به ما اطمینان داد که باید بتوانیم وصل شویم – جاده بن بست بود اما به ساحل منتهی می شد و قرار بود یکشنبه آفتابی باشد.
نقشه مسیر جیمز
بعد از صرف غذا و گپ زدن، بقیه آتش روشن کردند. اما من خسته بودم و به سمت چادرم رفتم تا صبح روز بعد برای شروع زودهنگام آماده شوم.
سبزیجات تازه! چه لذتی
نمایی از دروازه جیمز
از دروازه به بالا نگاه می کند
بلوک توالت
این وب سایت حاوی پیوندهای وابسته است، به این معنی که The Trek ممکن است درصدی از هر محصول یا خدماتی را که خریداری می کنید از طریق پیوندهای موجود در مقالات یا تبلیغات دریافت کند. خریدار همان قیمتی را می پردازد که در غیر این صورت می پردازد، و خرید شما به حمایت از هدف دائمی The Trek برای ارائه مشاوره و اطلاعات با کیفیت کوله پشتی به شما کمک می کند. با تشکر از حمایت شما!
برای کسب اطلاعات بیشتر، لطفا به صفحه درباره این سایت مراجعه کنید.
