چگونه در “دودکش تیر گمشده” یوسمیتی غرق شدم

در قسمت اول سری Benighted ما، شینو جوموتو با کوهنوردی داستان عجیب و شبح‌آلود شب او در دودکش در 17 سپتامبر 2023 – و آنچه که همه کوهنوردان می‌توانند از حماسه او بیاموزند.

با بیش از دو دهه تجربه سنگنوردی، جوموتو او در حماسه ها تخصص دارد، که او آن را به عنوان صعودهای ماجراجویی با شن و ماسه با تعداد زیادی پله و دیوارهای بزرگ تعریف می کند که بسیار بیشتر از حد انتظار طول می کشد. اما بزرگترین حماسه او در مسیر افسانه ای دودکش (5.10a) به بالا اتفاق افتاد Spire of the Lost Arrow در یوسمیتی

در اوایل این هفته، یک خبرنامه مفصل انجمن سنگنوردی یوسمیتی (YCA). داستان Spire of the Lost Arrow، از جمله مسیر دودکش. اولین صعود جان سالات در نزدیکی قله در سال 1946 انجام شد. سال بعد، او “برای تلاش همه جانبه” که بیش از پنج روز طول کشید، بازگشت. «از میان سایه‌های کلاستروفوبیک دودکش Lost Arrow، Salathé و [Anton] نلسون گرمای سوزان، کم آبی و فعالیت بدنی وحشیانه را تحمل کرد.» YCA به اشتراک گذاشت. آن‌ها چهار بیواک را از بانوج‌های خام آویزان کردند که به گوه‌هایی به دیوار بسته شده بودند.»

اعتقاد بر این است که دودکش تیر گم شده حاوی اسکلت انسان است. در 19 مارس 1961، ایروینگ اسمیت 17 ساله در یک تصادف راپل از قله جان باخت. در گزارشی از سفر به باشگاه آلپاین آمریکایی آمده است که جسد اسمیتز در دودکش باقی مانده است: “در حالی که یک محیط بان و تیم نجات داوطلب برای تلاش برای برداشتن سخت و خطرناک آماده می شدند، والدین اسمیت و مسئولان پارک تصمیم گرفتند که دیگر جانی به خطر نیفتد و جسد باید در جایی که قرار داشت باقی بماند.”

در صفحه پروژه کوه یوسمیتی نظر دهید دودکش پیکان گم شده (5.10a) پیش‌بینی می‌کند که چه اتفاقی می‌افتد: “اجازه ندهید میانگین امتیاز شما را فریب دهد. بعد از مرحله 7، نیمه راه را تمام کرده‌اید.” را دودکش پیکان گم شده 10 زمین است.

تناسب اندام ضعیف، کم آبی و کم خوابی شروع شد و در مرحله هشتم به چراغ های جلو نیاز داشتیم. خیلی خسته از ادامه کار، تنها کار معقول را انجام دادیم: در دودکش خوابیدیم.

من کوهنوردی را در سال 2005 شروع کردم، بیشتر به دلیل نفرت از شغل شرکتی ام. این منجر به سالها زندگی در خارج از یک استیشن واگن شد تا بفهمد چگونه صخره نوردی را بیابد. چند دهه بعد، من در تجارت فیلم حماسی هستم – خیلی.

جیم هرسون گفت شما می توانید یک نسخه چاپی کامل را فقط بر روی حماسه های من بنویسید. من تجربیات حماسی نزدیک به مرگ مانند رعد و برق و هیپوترمی روی یک دیوار بزرگ داشته ام. اما من آن را اینگونه بیان می کنم: می توانم از ال کپ سریعتر از صعودم بالا بروم دودکش پیکان گم شده.

چرا دودکش پیکان گم شده جوانش را می خورد

دلیلی که می خواستم این را به اشتراک بگذارم این است که از هر ده کوهنورد، نه نفر موفقیت حماسی خواهند داشت یک تیر گم شده. ممکن است بتوانید 5.13 صعود کنید، اما سعی کنید از 10 طناب روی یک دودکش قدیمی بالا بروید – ببینید آیا هنوز هم می توانید خود را یک کوهنورد 5.10 بنامید. فکر می کنم همه با اعتماد به نمره وارد می شوند. پس از آن، آنها فقط توسط کوهنوردی مدرسه قدیمی له می شوند.

روی مال من دودکش پیکان گم شده به طور حماسی، ما در خطر نبودیم. ما هرگز YOSAR (جستجو و نجات یوسمیتی) را صدا نکردیم. شما فقط به طرز احمقانه‌ای ناراحت هستید زیرا این ارزیابی احمقانه است.

به غیر از افرادی مانند چاک پرات یا کوهنوردان مدرسه قدیمی، کسی را نمی شناسم که این مسیر را دوباره کار کرده باشد. هنگامی که یک صعود انجام می دهید، معمولا آن را تکرار می کنید. شما یک نقطه قرمز می خواهید یا دوباره برگردید. هیچکس آنقدر احمق نیست که این صعود را تکرار کند. ما این کار را سه بار انجام دادیم، بنابراین واقعاً نشان می‌دهد که چقدر احمق هستیم، یا چقدر حماسه به یاد ماندنی بود، که فقط باید رکورد را پاک می‌کردیم.

داستانی که جیم هرسون با من در میان گذاشت این بود که مردی را می‌شناخت که از آن بالا رفته بود دودکش پیکان گم شده و بعد از آن دیگر هرگز از صخره ها بالا نرفتم. واقعیت این است که او به دانشکده پزشکی رفت و کوهنوردی را رها کرد. اما این آخرین صعود او بود. او به سادگی روح را تجسم می بخشد دودکش پیکان گم شده.

لاستیک کلاسیک حرکت می کند

اولین باری که من و جان این کار را کردیم دودکش پیکان گم شده به مدت 26 ساعت در 5 اکتبر 2019 به عنوان یک گروه سه نفره و ما در واقع وضعیت مناسبی داشتیم.

وقتی چند سال بعد در دودکش خوابیدیم، یک گروه دو نفره بودیم. فکر می کردیم در فرم هستیم. اما ما تمام حرکات لاستیک کلاسیک را انجام دادیم. ما خیلی دیر بیدار شدیم و در مسیر راه گم شدیم. برای بازگشت به مسیر، مجبور شدیم راپل کنیم. مشخص است که کجا باید بروید، اما ساعت چهار صبح گم شده اید. و آب کافی نیاوردیم.

در راه بالا شروع به از دست دادن نور روز کردیم. دوستم به دلیل کم آبی و بی شکلی شروع به خشک شدن کرد. او در میانه راه در یک دودکش ایستاد – نتوانست ادامه دهد.

واقعاً در تاریکی چیزی نمی توان گفت. ما اهل راکی ​​تاکی نیستیم. ما برای آن غرور زیادی داریم. بنابراین ما فقط باید با یک طناب ارتباط برقرار می کردیم. بالاخره بیمه شدم به سمتش رفتم. ما وسط دودکش بودیم – حتی ایستگاه بیمه هم نبود.

جان گفت: نمی توانم، دیگر نمی توانم این کار را بکنم. و او 10 برابر بهتر از من کوهنورد است. بنابراین من اینگونه گفتم: “باشه، من می روم.” گفت: مطمئنی؟ با خودم گفتم ما اینجا نمی توانیم بخوابیم خیلی جاها می توانیم بخوابیم اینجا جای خواب نیست.

همیشه ترسناک است که یک فرد بسیار با تجربه می گوید: “من می ترسم”. جان به ندرت می گوید که می ترسد. گفتن آن جسارت می خواهد. وقتی در تاریکی هستید، کاری برای انجام دادن وجود ندارد. شما نمی توانید شروع به فریاد زدن و آرام شدن کنید، می دانید؟ درست در آن نقطه است که متوجه می شوید این یک صعود جدی است. و هنوز باید آن را با 10a تطبیق دهید.

شب ما در یک دودکش

پس رفتم و این دودکش را که درست در کنار کوهنوردی بود، پیدا کردم. این دودکش نبود که در راه از آن رد می شدی، اما همه از آن می گذرند.

ما دو زمین با جایگاه فاصله داشتیم. آیا باید شش ساعت عذاب بکشیم، سپس راپل کنیم و آن را روزی بنامیم؟ یا تمام شب رنج بکشید؟ شما این محاسبات را انجام دهید. ما تصمیم گرفتیم که به جای فشار دادن به منابع برای فراخوانی YOSAR یا هر نوع جستجو و نجات، در جای خود باقی بمانیم. من فکر می کنم این اولین چیز است: آیا می توانید خود را نجات دهید؟

ما سالادی گرفته بودیم که فکر می کردیم در پایگاه بخوریم. بنابراین با سالاد اما بدون آب وارد بیواک شدیم. خوردن سالاد بدون آب سخت است. بنابراین تمام فحش های من مربوط به سالاد یا سبزی بود. مهم نیست که یک بوفه کامل داشته باشید، اگر آب نداشته باشید، نمی خواهید چیزی بخورید. بنابراین ما فقط به این سالاد در دودکش خیره شدیم. این یکی از مواردی است که در سلسله مراتب مزلو وجود دارد – اگر آب نداشته باشید، نمی توانید کاری انجام دهید.

هر دو طناب کوهنوردی را طوری گذاشتیم که کمی از زمین منزوی شدیم. ما رقص بیواک را انجام دادیم. از بسیاری از سایت‌های بیواک که من در آن خوابیده‌ام، صاف‌تر بود. ما واقعاً افسرده بودیم، فقط منتظر روشنایی روز بودیم.

خوابیدن به پشت غیرممکن بود، بنابراین مجبور شدیم تا شش ساعت آینده به پهلو بخوابیم. راهی برای خوابیدن وجود نداشت جز یک قاشق بزرگ، یک قاشق کوچک. دیوارها خیلی سرد بود. چهره غمگین بزرگی را در جایی که بودم در گچ گذاشتم. گروهی دیگر رفتند و بعداً این کار را کردند و گفتند: «ما می‌دانستیم کجا زندگی می‌کنی، چون چهره‌ای غمگین داشتی».

روشنایی روز آمده است.

اما آنقدر تشنه بودیم که حماسه تمام نشده بود. می توانستیم آبشار یوسمیتی را بشنویم. مغزمان رفت: شاید بتوانیم آنجا قدم بزنیم. درس دیگر این است که وقتی حماسه دارید، منطقی نیستید. بنابراین نیم روز دیگر را برای رفتن به آبشار تلف کردیم. توی حوض آبی نشسته بودیم که نمی توانستیم بنوشیم. و ما متوجه شدیم که نمی توانیم حرف را قطع کنیم. پس مجبور شدیم برگردیم. یک روز و نیم بعد به ماشین برگشتیم.

را دودکش پیکان گم شده گروه پشتیبانی

سرانجام، در 2 ژوئن 2024، بازخرید خود را دریافت کردیم. ما این کار را در یک روز انجام دادیم و بالای جایی که مردم تیرول را انجام می دهند علامت گذاری کردیم. با این حال، تمام روز ما را گرفت – و حتی آن را آزاد نکردیم. مجبور شدیم وسایل را حمل کنیم. این باعث می شود به تاریخ اولین صعود کنندگان احترام بگذارید – دودمان افرادی که آن را امتحان کردند و نجات یافتند. ضمانت‌های بسیار قدیمی زیادی وجود دارد.

شما آنجا هستید و این یک گردباد است. این ترسناک است من آدم عرفانی نیستم، اما نفرین هایی هست که به نوعی در صخره جذب می شود. این یک موزه ارواح وحشتناک از تجهیزات است. وقتی آنجا هستید، متوجه می شوید که چه کسی قبل از شما به آن صعود کرده است و سبکی که آنها به آن صعود کرده اند، زیرا وحشتناک است.

احساس می کنم نشان دودکش یوسمیتی ام را گرفته ام. باید یک باشگاه برای آن وجود داشته باشد: دودکش پیکان گم شده گروه پشتیبانی اگر بتوانید کل صعود و راپل را در یک روز انجام دهید، احترام دیوانه‌وار خواهم داشت. افراد بیشتری در حال صعود هستند بینی نسبت به دودکش پیکان گم شده. هر کسی که به اندازه کافی گنگ و ماجراجو باشد که بتواند با آن سطح از مازوخیسم همراه شود، بیشتر از زمانی که شما در حال صعود از C1 در یک زمین 30 باشید، با من طنین انداز می شود.

اگر از 9 یا 10 پرتاب دودکش با شریک زندگی خود جان سالم به در ببرید، چه خوب و چه بد، برای همیشه در پیوند خواهید بود. آنها همه این مطالعات را در برنامه های تلویزیونی واقعیت، مانند خواستگاری، انجام داده اند. شما مردم را در موقعیت‌های استرس‌زا قرار می‌دهید و آن‌ها آندورفین‌هایشان را با عاشقانه اشتباه می‌گیرند، اما در واقع این فقط آدرنالین است. بخشی از آن پیوند تروما است. برخی از زوج ها تمایل بیشتری به صعود دارند دودکش پیکان گم شده از رفتن به زوج درمانی

زیبایی شب ماندن

زیبایی حماسه در این است که خاطرات سرگرم کننده بسیار بیشتری نسبت به حمل و نقل وجود دارد. هر داستان اعزام خیلی زودگذر است. اما وقتی به شدت تحت تاثیر چیزی ترسناک قرار گرفته اید یا نیاز به کمبود خواب یا رنج باورنکردنی دارد، آن تجربیات را برای چندین دهه به یاد می آورید.

اگر کمی خوش بینی هذیانی نداشته باشید، هرگز از زمین خارج نخواهید شد. این توهم در یک نقطه شما را فرا خواهد گرفت. اما شما باید مقداری سوخت داشته باشید. به شرطی که بالای سرتان نباشد یا برای شما و دیگران خطرناک نباشد. آیا می توانید آنقدر خوب و ایمن زندگی کنید که یک روز دیگر زنده بمانید؟ برو انجامش بده

هذیان در نقطه ای با واقعیت روبرو می شود، مانند زمانی که شما یک حماسه دارید. Benighted زیرمجموعه ای از حماسه ها است – در طبقه بندی. به طور کلی باید تاریکی وجود داشته باشد، اما نیازی نیست که بخوابید.

راه آسان برای تشخیص این است که وقتی خود را در پارکینگ می بینید، بهترین دوستان خود را می بینید و آنها از یکدیگر می پرسند “چطور بود؟” صورت دروغ نمی گوید در واقع نیازی به گفتن کلمات ندارید. آنها چهره شما را می بینند و می گویند: “این حماسه بود.”

من و جان یک مقیاس درجه بندی حماسی داریم. این معدل معکوس است.

• 1.0: بدون چراغ جلو برگشتید – حماسه ای نیست
• 2.0: شما چراغ‌های جلو را در مسیر حمل می‌کنید
• 3.0: شما با لامپ های سرپیچ راپل می کنید یا از صعود پایین می آیید
• 4.0: شما هنوز در حال صعود هستید و برای خروج از صعود به شاتل نیاز دارید

هر بار که فارغ التحصیل می شویم، به آنها امتیاز می دهیم. را دودکش پیکان گم شده مثل 5.0 بود

همانطور که به مایا سیلور گفته شد. این داستان برای طول، ساختار و وضوح ویرایش شده است.

آیا شما هم داستان گیج شدن خودتان را دارید؟ اینجا بفرست.