تسهیل دسترسی به فیلم مسابقه اسکی

چگونه شان دوکت، پیتر زاوادزکی و جرمی استونیر از طریق اسکی به هم متصل شدند تا ویدیو را برای ورزشکاران، مربیان و خانواده‌ها در دسترس‌تر کنند.

هر کسی که مربی مسابقه اسکی بوده می‌داند که چقدر کار لازم است تا ورزشکاران ویدیو داشته باشند. شما مسیرها را تنظیم می کنید، دروازه ها را حمل می کنید، اسکیت می زنید، زمان می کنید و سعی می کنید قبل از اجرای بعدی به هر ورزشکار چیزی مفید بدهید. جایی در طول آن روز، شما همچنین باید عکس بگیرید، ردیابی افرادی که در هر کلیپ هستند را دنبال کنید، و مطمئن شوید که فیلم واقعاً به کسی می رسد که باید آن را ببیند.

من به عنوان یک ورزشکار و مربی دو طرف این روند بوده ام. من می دانم که تماشای یک دویدن چقدر مفید است در حالی که هنوز می توانید آنچه را که احساس می کنید به خاطر بسپارید، و می دانم که چقدر آسان این ویدیو تبدیل به یکی دیگر از کارهای دشوار در پایان یک روز تمرینی طولانی می شود. تا زمانی که همه از تپه پایین می آیند و فیلم آماده می شود، برخی از ورزشکاران قبلاً حرکت کرده اند. ورزشکاری که روزهای سختی را سپری کرده است، ممکن است کمترین علاقه را به تماشای داشته باشد، حتی اگر چیزهای زیادی از آن یاد شود.

این مشکلی است که YULLR برای حل آن تلاش می کند. سیستم دوربین خودکار آن تمرینات و مسابقات را ضبط می کند و ویدیو را به صورت آنلاین در دسترس قرار می دهد و به ورزشکاران اجازه می دهد در حالی که هنوز در کوه هستند، خود را در حال اسکی ببینند. پشت آن شان دوکت، پیتر زاوادزکی و جرمی استونیر قرار دارند، سه بنیانگذار که سوابق مختلف آنها را حول عشق مشترک به اسکی و ایده ای که می خواستند بسازند گرد هم آورد.

والدین با مشکل دوربین

برای Doucet، این ایده در Cranmore، جایی که پسرش در حال مسابقه دادن بود، شروع شد. مانند بسیاری از والدین مسابقه، او می خواست به مربیان کمک کند و عکس ها برای شروع مفید به نظر می رسید. گروهی از والدین داوطلب شدند تا از بازی فیلمبرداری کنند تا مربیان بتوانند روی ورزشکاران تمرکز کنند، اما این طرح به سرعت با مشکلات آشنا روبرو شد.

Doucette گفت: “ما دوربین ها را نصب کردیم و به معنای واقعی کلمه روز اول از هم پاشید.” دوربین لود نشد، گوشی‌ها پر از کلیپ بود و شناسایی ورزشکاران و رساندن فیلم مناسب به هر خانواده به پروژه‌ای برای خودش تبدیل شد. والدین موفق شده بودند اسکی را ضبط کنند، اما تبدیل آن ضبط ها به چیزی مفید موضوع دیگری بود.

سابقه حرفه ای Doucette به او رویکرد متفاوتی داد. او تجربه‌ای با دوربین‌ها، یادگیری ماشینی و تشخیص اشیا داشت و شروع به تحقیق در مورد اینکه آیا دوربین می‌تواند تپه را ضبط کند در حالی که نرم‌افزار اسکی‌بازان را شناسایی می‌کند و کلیپ‌های جداگانه ایجاد می‌کند، شروع کرد. برای مسابقات، او دریافت که پیوند دادن جدول زمانی ویدئو به گزارش آب و هوا به او اجازه می‌دهد تا دویدن‌ها را جدا کرده و برچسب‌گذاری کند. تمرین نیاز به رویکرد متفاوتی داشت زیرا ورزشکاران در طول مسابقات بدون این رکوردها سقوط کردند.

هدف پشت کار روشن بود: اینکه ورزشکاران بیشتری بتوانند اسکی خود را بیشتر تماشا کنند. Doucette می‌خواست که دسترسی به ویدیو در همه گروه ثابت باشد، نه اینکه به کسی وابسته باشد که تصادفاً یک عملکرد خاص را ضبط می‌کند.

ویدئویی که آنها را گرد هم آورد

اولین نسخه این سیستم همچنین شامل مسابقات تلویزیونی در لژ بود، جایی که زاوادزکی آن را کشف کرد. او در کرانمور برای مسابقه پسرش بود که متوجه پخش فیلم روی صفحه شد. او عکس گرفت، به خانه رفت و به آنچه دید ادامه داد.

زاوادزکی با پیشینه ای در مهندسی پخش، محصولات دیجیتال و تجارت ساخت و ساز، فرصت هایی فراتر از صفحه نمایش را در مقابل خود دید. والدین می‌توانند بیش از یک مسابقه را دنبال کنند، ورزشکاران می‌توانند به فیلم‌های آنها دسترسی داشته باشند، و افرادی که در جعبه نشسته‌اند می‌توانند با رویدادی ارتباط برقرار کنند که در غیر این صورت اطلاعات کمی درباره آن داشتند. او در نهایت به Doucet رسید.

زاوادزکی گفت: «ایجاد یک جامعه پیرامون ویدیو واقعاً چیزی بود که می‌توانستم ببینم.

استونیر پس از ملاقات با زاوادزکی در یک رویداد اتحاد فناوری نیوهمپشایر که در آن استونیر صحبت می کرد و زاوادزکی در حال سخنرانی YULLR بود، به آن پیوست. استونیر که رئیس سابق جهانی Rollerblade با سالها تجربه در صنعت اسکی است، جذابیت این را که بتوانید خودتان اسکی را تجربه کنید، درک می کند. اما افرادی که پشت این ایده بودند به همان اندازه برای تصمیم او برای مشارکت مهم بودند.

در یک شام زودهنگام با هم، این سه شروع به اشتراک گذاشتن ریشه های خود کردند. استونیر، که زندگی خود شامل ده ها حرکت قبل از اقامت در ورمونت بود، انتظار داشت غیرمعمول ترین داستان را روی میز داشته باشد. در عوض، او خندید که در نهایت به مقام سوم رسید.

استونیر گفت: “یک ارتباط فوری بین ما سه نفر وجود داشت.” ما انرژی شگفت انگیزی بین خود داشتیم.

این ارتباط در گفتگوهای من با آنها به چشم می خورد. هر کدام با پیشینه ای متفاوت به شرکت آمدند و هر کدام به گرمی از آنچه دیگران برای شرکت آورده بودند صحبت کردند. Doucet سیستم اصلی را از مشکلی که به عنوان والدین تجربه کرده بود ساخته بود. Zawadzki می‌توانست ببیند چگونه آن را به یک محصول گسترده‌تر توسعه دهد، در حالی که Stonier سال‌ها ارتباطات صنعتی و تجربه ساخت برند را به ارمغان آورد. دوستی آنها در کنار تجارتشان شکل گرفت و اسکی از همان ابتدا به آنها زبان مشترکی داد.

دیدن اجرا قبل از بعدی

YULLR از طریق دوربین های نصب شده در اطراف یک مسیر تمرینی یا مسابقه ای مشخص کار می کند. فیلم به صورت محلی در کوه پردازش می‌شود، جایی که سیستم اجراها را شناسایی می‌کند و نماهای دوربین را قبل از آپلود ویدیوی نهایی ترکیب می‌کند. به گفته زاوادزکی، این فیلم معمولاً در کمتر از یک دقیقه پس از پایان ورزشکار و گاهی اوقات در چند ثانیه بسته به اتصال و تنظیم کوه در دسترس است.

برای یک رقیب، این فرصتی را برای تماشای یک دویدن قبل از بازگشت به شروع ایجاد می کند. مربیان می توانند ضبط را در حین گفتگو با یک ورزشکار دانلود کنند و نظرات خود را برای بازبینی مجدد بگذارند. ارزش این است که ویدیو را در زمان نیاز آماده کنید، بدون اینکه کسی ابتدا فایل‌ها را منتقل کند، هر اسکی باز را شناسایی کند و کلیپ‌های جداگانه ارسال کند.

Doucette از این سیستم در مسابقات لیگ خود استفاده می کند و جذابیت را از نزدیک درک می کند. بعد از اینکه او دویدن را انجام داد، می‌خواهد تا زمانی که تجربه تازه است، بتواند آن را تماشا کند. این بی واسطه بودن در طرز فکر او در مورد ارائه فیلم به ورزشکاران نقش اساسی دارد.

او گفت: «باید خیلی سریع برگردد.

این یکی از بخش‌های صحبت‌های ما بود که من بیشتر با آن در ارتباط بودم. زمانی که من یک مربی بودم، دریافت ویدئو برای ورزشکاران به سرعت باعث تفاوت شد زیرا می‌توانستیم فوراً از آن استفاده کنیم. یک ورزشکار می تواند قبل از رفتن دوباره به بالابر صندلی نگاه کند، سوالی بپرسد یا در مورد تنظیمات صحبت کند. داشتن فیلم مفید است. در دسترس داشتن آن در حالی که ورزشکار هنوز در آن دویدن مشغول است، تمرین از او را آسان تر می کند.

دادن زمان بیشتر به مربیان

مفید کردن این سیستم همچنین به معنای یادگیری زمان کمی است که مربیان برای مدیریت آن دارند. زاوادزکی گفت که کار اولیه در دره واترویل به بنیانگذاران نشان داد که حتی یک ابزار امیدوارکننده نیز می‌تواند از افرادی که انتظار استفاده از آن را دارند، تقاضای زیادی کند. برپایی جلسات و مدیریت مراحل اضافی در طول روز تمرین با همه چیزهایی که قبلاً روی تپه اتفاق می‌افتاد رقابت می‌کرد.

او گفت: «ما نمی توانیم ابزاری بسازیم که بار را اضافه کند.

این درس توسعه پلت فرم را شکل داد. آموزش را می توان از قبل برنامه ریزی کرد، فیلم را می توان با نوار آموزشی سازماندهی کرد، و مربیان می توانند گروهی را که با آنها کار می کنند بدون مرتب کردن کوهی از کلیپ ها پیدا کنند. برای برنامه های بزرگتر که چندین دوره را اجرا می کنند، این سازمان به اندازه خود رکورد اهمیت دارد.

استونیر هدف را اینگونه توصیف می کند: «کمتر شوت کن، بیشتر تمرین کن». مربیان هنوز باید ورزشکاران خود را مشاهده کنند، توضیح دهند و با آنها کار کنند، اما این سیستم طوری طراحی شده است که فیلمبرداری و توزیع فیلم را از فهرست آنها حذف کند. برای هرکسی که آموزش را کامل کرده و سپس شب را صرف آپلود و ارسال ویدیو کرده است، این منطقی است.

مشارکت خانواده ها در مسابقه

به گفته Zawadzki، همان دوربین‌ها همچنین به YULLR اجازه می‌دهند مسابقه‌ها را پخش کند، با مشاهده زنده بدون اشتراک ویدیوی فردی. این به خانواده‌ها راه دیگری برای تعقیب یک ورزشکار در مواقعی که نمی‌توانند روی تپه باشند، می‌دهد و به تماشاگران داخل جعبه دید بهتری از آنچه در بیرون می‌گذرد، می‌دهد.

Doucette متوجه شد که افزودن نام و تیم یک ورزشکار به فیلم، تجربه را تغییر داد. مردم می توانستند تشخیص دهند که چه کسی در حال رقابت است و شروع به دنبال کردن رویداد کنند. مسابقه ای که در جایی در بالای کوه اتفاق می افتاد به چیزی تبدیل شد که لژ می توانست با هم تماشا کند.

او گفت: «همه افراد حاضر در لژ اکنون به مسابقه متصل هستند.

برای بنیانگذاران، این دیده شدن ارزشی فراتر از خانواده هایی دارد که قبلاً درگیر آن بودند. دختر استونیر پس از تماشای رقابت دوستان و فهمیدن اینکه او هم می تواند این کار را انجام دهد، وارد مسابقه شد. او امیدوار است که نشان دادن مسابقات جوانان بیشتر در مکان‌هایی که سایر اسکی‌بازان می‌توانند آن را ببینند به بچه‌های بیشتری کمک کند که همین ارتباط را برقرار کنند.

حفظ مسابقات اسکی در مرکز شهر

بنیانگذاران برنامه‌هایی برای گسترش آموزش اسکی و سایر بخش‌های تجربه کوهستان دارند، اما هر سه مسابقه اسکی را مرکزی برای YULLR توصیف کردند. استونیر گفت که هدف بلندمدت آنها استفاده از رشد در سایر نقاط کسب و کار برای دسترسی بیشتر به خدمات مسابقه است. این یک جاه طلبی باقی می ماند، اما نشان دهنده جامعه ای است که می خواهند شرکت به آن خدمت کند.

خانواده های خودشان بخشی از این تعهد هستند. زاوادزکی پس از بیش از دو دهه دوری به اسکی بازگشت و اشتیاق خانواده‌اش در نهایت باعث شد از کیپ کاد به کاندوی کوهستانی نقل مکان کنند. Doucette هنوز به دنبال پیشرفت در مسابقات خود است، در حالی که استونیر دیده است که اسکی دخترش در یک فصل در یک برنامه رقابتی چقدر پیشرفت کرده است.

این تجربیات توضیح می دهد که چرا این سه به سرعت به هم پیوند می خورند. آن‌ها ساعت‌هایی را که خانواده‌ها برای حضور در مسابقات صرف می‌کنند و کاری که مربیان برای یک روز تمرینی صرف می‌کنند، درک می‌کنند. اشتیاق مشترک آنها برای اسکی به یک دوستی و تجارتی تبدیل شده است که بر اساس آن روزها را آسان تر می کند. برای مربیان، ورزشکاران و خانواده ها، این به معنای در دسترس بودن بیش از اسکی برای مشاهده، صحبت و ذخیره است.