برای تفریح با کوله‌پشتی کیوی که 220 پوند وسایل حمل می‌کند آشنا شوید

روز شنبه در کوه‌های تاترا اسلواکی، پل ریگان در صفی از کوهنوردان در پای صخره‌ای پر از نردبان و زنجیر ایستاده بود. بسته جنگی 120 لیتری خودش که با 132 پوند آذوقه پر شده بود به پشتش بسته شده بود. یک بند حمل بر روی پیشانی او رد شد. می گوید: زشت بود.

او نمی توانست کوله پشتی را از نردبان بالا بیاورد، بنابراین بریج کاری را انجام داد که هیچ کس نباید انجام دهد و از زنجیرها در مسیر فرود در دید کامل باربرهای محلی که به کشیدن وزنه های خارق العاده معروف هستند، بالا رفت.

در خانه در نیوزیلند، چیدمان پل 54 ساله مانند یک شیرین کاری به نظر می رسد. جعبه‌های ابزار روی هم چیده شده‌اند، نردبان‌ها و تا 220 پوند پشت یک راننده کامیون چوبی را تزئین می‌کنند. از نزدیک، او نقطه مقابل یک بدلکار است: او شبکه های اجتماعی ندارد و از سرگرمی اش پول در نمی آورد.

من در مورد دنده فوق سبک می نویسم، بنابراین روی کاغذ پل و من وجه اشتراک زیادی نداریم. من نور را حمل می کنم در حالی که او تا آنجا که می تواند حمل می کند. او از عابران شوخی می کند که کل خانه را آورده است و از من می پرسند که آیا دوست پسرم کیسه خواب من را پوشیده است؟ اما هر دوی ما آموخته‌ایم که چگونه دیگران به راحتی می‌توانند نحوه بسته‌بندی ما را اشتباه تعبیر کنند، و چقدر به دلیل انجام این کار ارتباطی ندارد.

بریج که قبلاً در بلند کردن سنگ مشغول بود، با آزمایش‌های غیرعادی قدرت غریبه نبود. علاقه او به حمل بارهای سنگین در حومه شهر زمانی آغاز شد که او داوطلب شد 15 تله شکارچی را برای یک پروژه حفاظتی در نیوزلند حمل کند. به طور معمول، کارگران فقط مجاز به کشیدن دو نفر در یک زمان بودند. بریج درخواست کرد که این قانون تغییر کند. سازمان محدودیت وزن خود را برای او لغو کرد و او همه آنها را در دو سفر پاک کرد. این تجربه حس او را از آنچه که بدن انسان می تواند تحمل کند، گسترش داد. او می گوید: «این تفکر من را توسعه داد،» و او شروع به جستجوی راه های جدیدی برای آزمایش آن کرد.

از آن زمان، بریج به آرامی وزن بیشتری به دست آورده است. تنظیمات او شامل کپی کردن وسایل پیاده روی، حتی چند جفت کفش، برای به حداکثر رساندن بار است. جعبه ابزار حاوی بطری‌های آب است که او آن‌ها را در بالا خالی می‌کند و تقریباً بار او را برای فرود به نصف کاهش می‌دهد. او از نردبان برای سوار و پیاده کردن کوله پشتی و استراحت در طول مسیر استفاده می کرد. هنگامی که وزن آن از 110 پوند (50 کیلوگرم) فراتر رفت، دیگر نمی تواند آن را به تنهایی از روی زمین بلند کند. بریج اعتراف می کند که اکنون برای افزایش آدرنالین، پیاده روی های شیب دار و سخت را ترجیح می دهد. سفرهای طولانی تر و چند روزه جذابیت خود را از دست داده اند.

پس از تماشای مستندی درباره باربران اسلواکیایی، باربران کوهستانی که وسایل را به کلبه های دورافتاده حمل می کنند، بریج به این امید سفر کرد که آن را برای خودش تجربه کند. همسر 25 ساله او مکانی را پیدا کرد که به کوهنوردان این امکان را می داد که در ازای دریافت قهوه رایگان، وسایل را بین کلبه ها حمل کنند. بار پیشنهادی 44 پوند یا 20 کیلوگرم بود. “به آن نگاه کردم و رفتم، من 20 پوند حمل نمی کنم.”

در عوض، بریج در روز اول دو برابر وزن پیشنهادی را به کلبه بالا برد و با قهوه و رم جایزه گرفت، که به گفته او، “این سفر را بسیار سرگرم کننده کرد.” روز بعد بالا رفتن او از زنجیر توجه باربران را به خود جلب کرد. آنها به او پیشنهاد کردند که یک چرخش بچرخد و چارچوب سنتی خود را با وزن 110 پوند حمل کند.

او فکر می کند: “آنها احتمالاً از راه خود خارج می شوند تا به من فرصت بدهند.” وقتی او به آنها گفت که این کار را برای سرگرمی در خانه انجام می دهد، آنها فکر کردند که او “کمی دیوانه” است. اما در میان باربرها غریبه نبود. او “یک دوجین سکه” بود.

مردم می توانند سریع قضاوت کنند. سایر گردشگران به او می گویند که این اتلاف وقت است. دیگران هشدار می دهند که زانوهای او دوام نمی آورند. و من رفتن آنها را تماشا می کنم، خوب، شما سرگردان هستید [hiking]. این هم اتلاف وقت است.»

او می گوید: “من می خواهم زندگی کنم. می خواهم کارهایی انجام دهم.” “اگر در 60 سالگی مجبور به انجام زانو باشم، زانو را انجام خواهم داد.”

او داستان پشت کار باربرها را دوست دارد، اما می‌گوید: «من فضایی را هم دوست دارم که در حین انجام کار من را در آن قرار می‌دهد». کوهنوردی قسمت مورد علاقه اوست. “کوهنوردی فقط مغزم را کمی بیشتر پاک می کند، اما من هنوز این فرصت را دارم که به جایی که هستم فکر کنم و به منظره نگاه کنم.” هبوط متفاوت است. او بیش از حد بر این تمرکز دارد که آسیب نبیند. من یک ساییدن رواقی و آرام را تصور کرده بودم. در عوض، او از موسیقی متنی از AC/DC تا موسیقی رقص دهه 90 استفاده کرد. بریج در پاسخ به این سوال که چه چیزی او را مجبور به بازگشت می کند، آن را به عنوان “فقط تغذیه روح” توصیف می کند.

سپس، او می خواهد 220 پوند (100 کیلوگرم) را از 2200 پله پیست Seeley Tarns در پارک ملی Aoraki بالا برود. اما تنظیم دقیق او صعودهای باز را دشوار می کند.: “در آنجا باد می آید، جهنم است.”

قبل از اینکه تلفن را قطع کنیم، ریگان سوالاتی را که قبل از مصاحبه فرستاده بودم که چاپ کرده بود بیرون کشید و آنها را بررسی کرد تا مطمئن شود همه چیز را پوشش داده ایم. او حقایق را درست می خواست زیرا از طریق ترجمه همه چیز می تواند تغییر کند.

او می گوید: «ناگهان 120 کیلوگرم (264 پوند) را حمل می کنم. من نمی‌خواهم مردم فکر کنند من کاری را انجام داده‌ام که نکرده‌ام.»

او هیچ حامی و فالوور ندارد، اما همچنان می‌خواست همه اعداد درست باشد – بدون زاویه چاپلوس، هیچ دستاورد بزرگ‌تری، فقط مردی که اعتباری برای پوندی که حمل نمی‌کرد نمی‌خواست.

وقتی تماس به پایان رسید، بریج برای گذراندن یک ساعت تمرین، همانطور که شش روز در هفته انجام می‌دهد، ترک کرده بود. قبلاً از او پرسیده بودم که آیا هرگز قله ای وجود خواهد داشت، وزنی که در آن بگوید “بس است”.

او می گوید: “یک روز بیدار می شوم و می روم، آره، من آنجا هستم. خوشحالم.” “تا آن زمان، این به سرگرمی ادامه خواهد داد.”