با لیونل آگوتین، مرد پشت پرچم های جام جهانی اسکی آشنا شوید

لیونل آگوتین و لیندسی فون، اعتبار: لیونل آگوتین

چند سال پیش، وقتی داشتم جام جهانی اسکی آلپاین را از تلویزیون تماشا می‌کردم، چیزی فراتر از نمایش‌های خارق‌العاده و داستان‌های متقاعدکننده توجه من را به خود جلب می‌کرد: هواداران چقدر هماهنگ بودند.

در بسیاری از غرفه‌ها می‌توانستم گروه‌هایی از مردم را با تی‌شرت‌ها، کلاه‌ها یا کلاه گیس‌های یکسان و در نهایت تعداد باورنکردنی بنر ببینم. از آنجایی که اسکی ورزش زیبا و قابل احترامی است، با جامعه هواداران نزدیک، شروع کردم به توجه بیشتر به جزئیات جمعیت.

بنرهایی که ورزشکاران را از سراسر زمین شروع به تصویر می کشند، که در رنگ های تیمی آنها طراحی شده است، سکوها را در مسابقات جام جهانی و سایر رویدادهای مهم اسکی روشن می کند. اما چه کسی پشت آنهاست؟ آیا FIS است؟ فدراسیون های ملی اسکی که آرم آنها روی بنرها است؟ از کجا می توانم یکی برای حمایت از ورزشکاران مورد علاقه ام تهیه کنم؟

و بعد با او آشنا شدم.

او فوراً از تلویزیون آشنا به نظر می رسید: یک مرد فرانسوی که چند ساعت قبل از شروع مسابقه، در سرمای سرد لوی فنلاند، بنرهایی با نوارهای لاستیکی آویزان می کرد.

لیونل آگوتین داستان سرگرمی نسبتاً غیرمعمول خود را با Ski Racing Media به اشتراک گذاشت: اداره جامعه هواداران جام جهانی اسکی آلپاین.

تولد مشترک و کلوپ هواداران لیندزی فون

“دخترم در مسابقات اسکی در سطح نوجوانان شرکت کرد. او در 18 اکتبر 2000 به دنیا آمد – درست در همان روزی که معبود بزرگ او، لیندسی فون، فقط چند سال بعد. به عنوان یک پدر مغرور، از دخترم حمایت کردم. وقتی او مجروح شد و مجبور شد اسکی را متوقف کند، از من خواست که به جای لیندسی با او حمایت کنم. بنابراین من یک بار دیگر در رایانه Vinsey نشستم.” به عنوان بی گناه آگوتین آغاز سرگرمی خود را.

لیندسی یک اسکی باز فوق العاده است و حرفه برجسته او به طور طبیعی توجه عمومی زیادی را به خود جلب کرده است. کلوپ طرفداران او به سرعت محبوب شد و در رویدادهای مهم اسکی بسیار قابل مشاهده شد.

آگوتین درباره نقش خود در غرفه‌ها می‌گوید: “مردم شروع به درخواست بنر کردند. آنها می‌خواستند بخشی از نمایش باشند. و لذتی که وقتی یک پرچم یا بنر را در دستان کسی قرار می‌دهید، می‌بینید، واقعاً قوی است. من دوست دارم کمک کنم تا مردم را خوشحال کنم.”

از لیندسی تا دنیا

مردم این ایده را پسندیدند و به زودی درخواست برای بنرهایی با سایر ورزشکاران، معمولاً از طرف والدین یا دوستانی که برای حمایت از آنها در مسابقات جام جهانی آمده بودند، دنبال شد.

پس از کناره گیری فون از مسابقات جام جهانی در سال 2019، مسیر بعدی آگوتین کم و بیش مشخص بود: جامعه هواداران گسترده تری که از کل زمین شروع حمایت می کنند.

انرژی باورنکردنی طرفداران، خانواده ها و دوستان ورزشکاران او را به ایجاد یک وب سایت و آپلود تدریجی بنرهای ورزشکاران از همه کشورها و تیم ها برانگیخت که برای دانلود رایگان توسط هر کسی در دسترس است.

آگوتین اذعان می کند: “کار زیادی پشت آن است. من می توانم ساعت ها و روزها را پشت کامپیوترم بنشینم، عکس ها را ویرایش کنم، گرافیک تهیه کنم و با تیم ها یا فدراسیون های ملی در مورد عکس ها و لوگوها ارتباط برقرار کنم. گاهی اوقات از این پروژه ای که برای خودم ساخته ام کاملا خسته می شوم.”

اما بعد از آن زمان نمایش است.

تمام این کار سخت به شادی هواداران، علاقه تلویزیون و سایر رسانه ها، قدردانی از ورزشکاران و خانواده های آنها و رضایت خود آگوتین تبدیل می شود.

تیم کاری

لیونل به عنوان مربی پرواز کار می کند، بنابراین مسئولیت قطعا برای او تازگی ندارد.

بدون چمدان بزرگ

برای برخی از مسابقات، او با هواپیما وارد می‌شود و تا 220 پوند (100 کیلوگرم) چمدان را حمل می‌کند: بنرها و پرچم‌هایی که نماینده کشورهای سراسر جهان هستند.

او که معمولاً با شریک زندگی خود واندا و چند دوست همراهی می شود، از این سرگرمی غیرمعمول تقریباً مانند یک تعطیلات لذت می برد و به مقاصد مختلف سفر می کند. همانطور که آنها کشورها و مکان های جدید را کشف می کنند، همچنین برای جامعه هواداران – و برای خودشان – شادی به ارمغان می آورند.

آگوتین توضیح می دهد: “هواداران آنجا هستند. آنها مسافت های طولانی را تا مسابقات طی می کنند، موارد مورد علاقه خود را دارند، گریه می کنند، فریاد می زنند، جشن می گیرند. و من فقط با دادن چیزی ملموس به اشتیاق آنها را خوشحال می کنم.”

طرفداران و برگزارکنندگان

بسیاری از سازمان دهندگان مسابقه در رویدادهای خود با کلوپ های هواداران ارتباط برقرار می کنند و آگوتین نیز از این قاعده مستثنی نیست.

“همه جا فرق می کند. این به طرز فکر تبلیغ کننده بستگی دارد. برخی به من بلیط رایگان می دهند تا بتوانم بیایم و در اجرای نمایش در جایگاه ها کمک کنم. جاهای دیگر به شما اجازه نمی دهند بنر نصب کنید یا مجبور شوید در طول مسابقه بنشینید…”

او می‌گوید که معمولا رویدادهای کوچک‌تر را ترجیح می‌دهد، اگرچه این یک قانون سخت و سریع نیست. خیلی به ارتباط و نگرش برگزارکنندگان بستگی دارد.

مسابقه در ایالات متحده به او بیشترین آزادی را برای “بازی” می دهد و او مجموعه کاملی از بنرها را در خانه دوستش کن ویلیس در ایالات متحده نگه می دارد.

او همچنین از Courchevel و Levy لذت می برد. در فصل 2025-26، او جذابیت کرانیسکا گورا و اشپیندلروو ملین را کشف کرد، جایی که برگزارکنندگان یک جایگاه ویژه برای باشگاه هواداران برای او فراهم کردند و آن را به گونه‌ای تطبیق دادند که بتواند از تمام عرض آن برای بنرها استفاده کند.

اتفاقاتی هم می افتد که او به دلیل عدم علاقه یا مشکلاتی که با برگزارکنندگان دارد دیگر به آن باز نمی گردد. واقعاً متوجه نمی‌شوم. اگر یک سازمان‌دهنده رویدادی را برای مردم برگزار می‌کند، چرا اجازه نمی‌دهیم به این شیوه معصومانه سرگرم شوند؟ او می پرسد.

بر کسی پوشیده نیست که در شرایط کنونی اقتصاد جهانی، با کاهش هزینه سفر، تعداد بینندگان در حال کاهش است. این امر درک اینکه چرا برخی از سازمان‌دهندگان موانع و محدودیت‌های بیشتری را برای افرادی که مشتریان هدف آنها هستند، ایجاد می‌کنند، دشوارتر می‌کند. با این حال، آنها خوشحال هستند که همین طرفداران را در ویدیوهای تبلیغاتی برای فروش بلیط نشان می دهند…

پایداری

با در نظر گرفتن اثرات زیست محیطی فعالیت های طرفداران، آگوتین سعی می کند تا حد امکان از بنرهای بیشتری استفاده کند. با این حال، وقتی می بیند چشمان کودکی با دیدن بنری با ورزشکار مورد علاقه اش روشن می شود، با خوشحالی اجازه می دهد کودک آن را در دست بگیرد.

او هر سال صدها بنر چاپ می کند، از جمله بنرهای بزرگ برای آویزان کردن و نسخه های کوچکتر برای نگه داشتن در غرفه ها.

مهمتر از همه، او می خواهد آنها را بسازد در دسترس همه به صورت آنلاین این پروژه غیرتجاری و بر اساس عشق طرفداران است.

به این ترتیب، طرفداران می توانند یک بنر مورد علاقه خود را چاپ کرده و توسط یک شرکت محلی چاپ شده و شاید آن را توسط ورزشکار در یک مسابقه امضا کنند.

پرچم های او را می توان در طول فصل مشاهده کرد، حتی در رویدادهایی که او شخصاً نمی تواند در آن شرکت کند.

او همچنین شروع به دریافت درخواست هایی برای بنرهای ویژه ای کرد که به مناسبت های خاص اختصاص داده شده بودند: اولین شروع یک ورزشکار در جام جهانی، تولد در آخر هفته مسابقه یا نقطه عطف دیگری.

واقعاً حجم زیادی از کار است. بنابراین طبیعتاً بسیاری از مردم می پرسند که او از این کار چه چیزی به دست می آورد.

آگوتین می‌گوید: “شادی. ما مردم را خوشحال می‌کنیم. من روابط برقرار می‌کنم، دوستان زیادی دارم و در مورد جوامع محلی چه در اسکی و چه در خارج از آن بیشتر می‌فهمم. خانواده ورزشکاران به‌ویژه از آنها سپاسگزار هستند، اما باید بگویم که بسیاری از فدراسیون‌های ملی نیز هواداران و کار من را می‌شناسند و قدردانی می‌کنند.”

وقتی یک رویا به حقیقت می پیوندد

همچنین درباره اهمیت هواداران در ورزش با ایوا لوکاکووا، یکی از حامیان فداکار لیندسی فون، که یک آرزوی بسیار ویژه برای تولد 50 سالگی خود داشت، صحبت کردیم: دیدار با معبود خود. او نمی‌توانست تصور کند که این جلسه چقدر فوق‌العاده می‌شود.

آگوتین توصیه های ارزشمندی به او کرد. او بنر خود را چاپ کرد و با همسرش به مسابقات در Zauchensee رفت.

“در روز اول تمرین، به کوه رسیدم و دیدم که اسکی بازان در حال بررسی مسیر هستند. و ناگهان – اوه، لیندزی درست روبروی من ایستاده بود! زمانی که موافقت کرد با من عکس بگیرد، به معنای واقعی کلمه می لرزیدم. او فوق العاده خوب بود و حتی اجازه داد او را لمس کنم. اکنون می خندم، اما برای من چیزی فراموش نشدنی بود!”

روز بعد، لوکاکووا با یک نشانگر طلا و کتاب وان بازگشت. او آن را در برف انداخت و وقتی سعی کرد نشانگر را به وان بدهد، به طور تصادفی برق لبش را بیرون آورد. هر دو شروع به خندیدن کردند و لوکاکووا امضا گرفت.

“قلب من در بقیه روز از خوشحالی می تپید. و انگار این کافی نبود – لیندسی در مسابقه پیروز شد!”

لحظه ای برای یادآوری

آن شب، لوکاکووا و همسرش در مراسم اهدای جوایز برندگان در روستا شرکت کردند. او یک تی شرت با عکس وان، کلاهی از مجموعه وان و بنر او پوشید.

هنگام خروج از تریبون، فون لوکاکووا را دید، گوشی او را بیرون آورد و با او سلفی گرفت. لوکاکووا می گوید که وان بعداً این عکس را در اینستاگرام منتشر کرد.

“تقریبا از حال رفت. اشک، ناباوری. چه اتفاقی افتاد؟ کاملاً شگفت‌انگیز بود!… رویای من به بهترین شکل محقق شد!”

لوکاکووا می‌گوید که از مردم می‌خواهد رویاهایشان را باور کنند و هرگز تسلیم نشوند. او می‌گوید که امضای وان را روی کت اسکی‌اش گلدوزی کرده است، صاحب کتاب‌های وان است و اراده او را تحسین می‌کند. او وان را الهام بخش ورزشکاران و غیرورزشکاران می داند.

طرفداران اسکی مهم است

اوا همچنین نظرات خود را در مورد اینکه چرا جوامع طرفداران اینقدر مهم هستند به اشتراک گذاشت:

“من معتقدم که تشویق کردن و کلوپ های هواداران بسیار بیشتر از آن چیزی است که بسیاری از مردم تصور می کنند. این فقط در مورد ورزش نیست. بلکه در مورد احساسات و حس با هم بودن است که متأسفانه به نظر می رسد از دنیای ما ناپدید می شود.”

هواداران می توانند به ورزشکاران یادآوری کنند که آنها تنها نیستند. ساعت‌های بی‌شماری تمرین می‌کنند، با فشار مواجه می‌شوند، شک و تردید دارند و گاهی اوقات همه چیز طبق خواسته‌شان پیش نمی‌رود. همه انتظار نتیجه را دارند، اما من معتقدم در آن زمان است که حمایت هواداران می تواند ارزشمندترین باشد.

یک هوادار واقعی به ورزشکار نشان می دهد که حتی زمانی که برنده نمی شود برای آنها ارزش قائل هستند. … به همین دلیل است که همه آن بنرها و پرچم ها و کلوپ های هواداران اهمیت دارند. آنها فقط تکه های پارچه نیستند.

یک بنر ممکن است برنده مسابقه یک ورزشکار نباشد، اما می تواند به آنها یادآوری کند که تلاش های آنها برای کسی معنی دارد. و برای طرفداران، این یک تجربه مشترک است. غریبه ها شروع به صحبت می کنند، در آغوش می گیرند، با هم تشویق می کنند و خاطراتی خلق می کنند که هرگز فراموش نخواهند کرد.

«اینها همان افرادی هستند که ورزش به آنها نیاز دارد. … برای من یکی از زیباترین روزهای زندگیم بود. ورزشکاران همچنین به افرادی نیاز دارند که بتوانند صمیمانه عملکرد خود را جشن بگیرند.”

بدون طرفداران، این ورزش کاملاً متفاوت به نظر می رسد.