همه ما آن را کمی جلوتر انداختهایم، اما به نقطهای میرسد که حتی گردشگران نمیتوانند بو یا چربی را تحمل کنند.
(عکس: اولگا پانکووا/گتی ایماژ)
ارسال شده در 9 نوامبر 2026، ساعت 11:59 صبح
صفحات Backpacker پناهگاهی امن برای کسانی از ما است که عادات دنبالهرویشان خارج از محدودههای عادی بهداشت است. اما من اولین کسی خواهم بود که اعتراف می کنم که از این مرزها فراتر رفتم، حتی با استانداردهای ضعیف جامعه سفر. من موهایم را از یک دم اسبی 10 روزه بیرون آورده ام و باعث شده ام که دم اسبی بمانند، شانه ای به اندازه ای گیر کرده ام که مجبور شدم دندان هایم را بشکنم تا آن ها را بیرون بیاورم، و با تعجب تماشا کردم که جوراب هایم که روزهای پر از عرق و کثیفی بودند، پس از درآوردن آنها بدون تکیه گاه ایستادند.
ممکن است زمانی که در جنگل زندگی می کنیم از پروتکل استاندارد دوش گرفتن پیروی نکنیم، اما چند راه برای کاهش وحشت اطرافیان شما در طول مدت طولانی مدت بعدی شما در بین روزهای شهر بدون بسته بندی یک بسته بهداشتی 4 پوندی وجود دارد.
موهای خود را تا حد امکان کمتر لمس کنید، ترجیحا هرگز.
موهای شما چرب نیست، اما پوست سرتان مطمئنا چرب است. اگر قصد دارید بین شستن موها فاصله زیادی داشته باشید، تمام تلاش خود را بکنید تا روغن پوست سر روی موهایتان کشیده نشود. اینجاست که یک Buff، هدبند یا کلاه مفید است. هرچه موهایتان کمتر روی صورتتان بیفتد، کمتر به لغزش آن ادامه می دهید و روغن ها و کثیفی ها را از دست ها و پوست سرتان از میان تارها حرکت می دهید.
اگر موهای بلندی دارید، تا جایی که ممکن است آن را بافته نگه دارید.
به نظر غیر منطقی می رسد، اما اگر هدف شما این است که کمتر خشن باشید، باید موهای خود را کمتر برس بزنید، نه بیشتر. میتوانید این کار را با بافتن موهای بلند یا بازگرداندن آنها به صورت ترکیبی دم اسبی/باف انجام دهید. این کار مضاعف را انجام می دهد و از (برخی) گره خوردن جلوگیری می کند و در عین حال دستان شما را از آن دور نگه می دارد. من یک قیطان فرانسوی تنگ را انتخاب میکنم تا پردهها را رام کند، سپس یک هدبند یا Buff را روی آن میاندازم تا در جای خود بماند. من این قیطان را بیش از یک هفته در جای خود داشتم، و با اینکه وقتی بالاخره آن را برس کشیدم زیبا نبود، کمتر از آنچه که اگر هر روز آن را بهم می زدم چرب بودم.
دستمال مرطوب مناسب را انتخاب کنید.
دستمال مرطوب برای افراد بسیار سبک تر یک کالای لوکس است، اما برای بقیه ما بهترین چیز بعد از دوش گرفتن است. تنوع خود را بر اساس نیاز خود انتخاب کنید. دستمالهای مرطوب استاندارد به لطف ترکیبی از عوامل تمیزکننده، مرطوبکننده و آنتیباکتریایی، کار اکثر کوهنوردان را انجام میدهند.
شما همچنین می توانید یک گزینه خاص استان مانند Pact را انتخاب کنید – هر دستمال به اندازه یک درب بطری است و با چند قطره آب هیدراته می شود. دستمال مرطوب Sea to Summit در فضای باز نیز نسبت به دستمال مرطوب معمولی روی صورت شما ملایم تر است. (هشدار: اگر پوست حساسی دارید، تمام آنچه را که گفتم نادیده بگیرید و از متخصص پوست خود در مورد بهترین گزینه برای جلوگیری از جوش ها بپرسید.)
شما نمی توانید همه چیز را تمیز نگه دارید، بنابراین قسمت های مرطوب بدن را با جریان هوای کمتر در اولویت قرار دهید
برای اکثر افراد، قوی ترین بو زیر بازوها و اطراف کشاله ران جمع می شود. هر دو مکان دارای غلظت بالایی از غدد عرق، چین های پوستی هستند که گرم می مانند و رطوبت را به دام می اندازند و باکتری های طبیعی (سالم!) که به تجزیه چربی کمک می کنند. پاک کردن و شاداب نگه داشتن این اعضای بدن در پایان هر روز به جلوگیری از ساییده شدن پوست کثیف کمک می کند و از آن بوهای قوی تر جلوگیری می کند.
فقط مواظب باشید PH طبیعی بدنتان را بر هم نزنید و اگر نگران دستمال های معطر یا مواد تشکیل دهنده آن هستید، مراقب باشید و آنها را از قسمت های واقعا حساس بدن دور نگه دارید. من از طرفداران پر و پا قرص دستمال مرطوب ضد میکروبی Kula به جای روش خشک کردن هستم و احتمالاً نیازی به توضیح ندارم که چرا انتخاب خوبی برای بهداشت است.
ناخنهای دست و پا را مرتباً کوتاه کنید.
سیلی زدن یک بوریتو یخ زده روی پیشخوان پمپ بنزین با ناخن های سیاه شده از خاک بسیار ناخوشایند است، اما فضای زیر آن ناخن های نامرتب فقط بد به نظر نمی رسد: این مکان اصلی برای به دام افتادن سلول های مرده پوست، کثیفی و روغن است. هیچ یک از ما دست های خود را در جنگل به اندازه خانه نمی شوییم، و محدود کردن احتمال باکتری ها با کوتاه نگه داشتن ناخن ها تفاوت زیادی ایجاد می کند. انگشتان پا نیز همین داستان را دارند، اما خطر ابتلا به عفونتهای قارچی و ناخنهای فرورفته را افزایش میدهند.
مواد مقاوم در برابر بو را برای لایه های پیاده روی خود در اولویت قرار دهید.
نکات معتبر زیادی در هر دو طرف بحث الیاف مصنوعی در مقابل الیاف طبیعی وجود دارد، اما وقتی صحبت از مقاومت در برابر بو می شود، الیاف طبیعی برنده آشکار هستند. مواد مصنوعی مانند نایلون یا پلی استر به روغنهای پوست متصل میشوند و بستری برای رشد باکتریهایی ایجاد میکنند که عرق به دام افتاده را به بوهای چسبناک و بدبو تبدیل میکنند. از طرف دیگر الیاف طبیعی، میکروکلیمای شما (فضای بین پوست و لباس) را بهتر تنظیم می کنند و به جای گیرکردن در الیاف، رطوبت را آزاد می کنند.
هر دو ماده جاذب هستند، اما الیاف طبیعی دارای خواص ضد میکروبی هستند که رشد این میکروارگانیسم های بدبو را تا حد زیادی کاهش می دهد. اگر هدف شما پیشگیری از بو است، یک ترکیب سبک وزن مرینو/بامبو برای بالاتنه کوهنوردی، الیاف طبیعی برای لباس زیر و مرینو یا آلپاکا برای لایه های میانی پیاده روی خود انتخاب کنید. از لباس هایی که عمدتاً از پلی استر یا نایلون ساخته شده اند اجتناب کنید، اگرچه تقریباً همه آنها دارای درصدی از الیاف مصنوعی برای دوام هستند.
از رفتن با لباس کمپ خودداری کنید.
در یک سفر کوتاهتر یا پیادهروی در هوای سرد، جایی که سعی میکنم در وزن کولهها صرفهجویی کنم، گهگاه شلوار کمپیم را برای مایلهای سرد صبح میپوشم یا برای خوابیدن، لباس میانی پیادهروی خود را میپوشم. اما برای سفرهای طولانیتر که لباسهای پیادهروی شما (و خودتان) با علامت هشدار خطرات زیستی مبارزه میکنند، لباسهای کمپ خود را برای کمپ و لباسهای پیادهروی خود را برای مایلهای روزانهتان ذخیره کنید.
شما می توانید با استفاده از جیره دستمال مرطوب خود برای پاک کردن بدن و پاهای خود قبل از پوشیدن لباس های اردوگاهی حتی تمیزتر نگه دارید، که همچنین به حفظ روغن و کثیفی از کیسه خواب شما کمک می کند.
