غرب کانادا خانه برخی از بهترین اسکی های جهان است. از صخره‌های زیبا گرفته تا کوه‌های ساحلی خیره‌کننده، غرب کانادا برخی از بهترین مناظر هر منطقه روی زمین را ارائه می‌دهد. این مناطق اسکی نه تنها زیبا، بلکه بزرگ نیز هستند. این منطقه خانه برخی از بزرگترین پیست های اسکی در این قاره است. این استراحتگاه ها نه تنها دارای افت های عمودی چشمگیر هستند، بلکه برخی از بزرگترین ردپای اسکی در آمریکای شمالی را نیز فراهم می کنند. این لیست به بزرگترین پیست های اسکی در غرب کانادا از نظر منطقه قابل اسکی نگاه می کند.
#10 پانوراما، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 2,975
افت عمودی: 4265 فوت
بارش برف سالانه: 204 اینچ
پانوراما در کوه های پرسل بریتیش کلمبیا در امتداد بزرگراه معروف باروت واقع شده است. مانند بسیاری از استراحتگاه های دیگر در این منطقه، پانوراما چشم اندازهای کلاس جهانی را برای اسکی بازان فراهم می کند. این استراحتگاه همچنین دارای هفتمین افت عمودی بزرگ در آمریکای شمالی است که باعث می‌شود تورهایی به شدت پا سوزنده شود.
زمین مبتدی در پانوراما محدود است، اما جایی که پانوراما واقعا می درخشد، زمین میانی آن است. Blue Cruisers را می توان در سرتاسر منطقه میانی کوهستان یافت و به اسکی بازان مسیرهای بسیار طولانی را ارائه می دهد که یافتن آنها در استراحتگاه های دیگر دشوار است. کوه بالایی از تمام زمین های پیشرفته تشکیل شده است و به اسکی بازان دارای این توانایی، گزینه های زمینی زیادی از زمین های باز تا زمین های شیب دار را می دهد.
شماره 9 رولستوک، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 3,120
افت عمودی: 5620 فوت
بارش برف سالانه: 413 اینچ
همچنین در کنار بزرگراه بریتیش کلمبیا داست و ریولستوک واقع شده است. با بزرگترین افت عمودی در آمریکای شمالی، Revelstoke یک کوه واقعاً عظیم است. دلیل اینکه در این لیست رتبه بالاتری ندارد این است که یک استراحتگاه نسبتاً جدید است که درهای خود را فقط در سال 2007 باز کرد. سایر استراحتگاه های این لیست چندین دهه فرصت داشته اند تا زیرساخت های خود را در طول زمان گسترش دهند. Revelstoke هنوز یک استراحتگاه جوان است و به احتمال زیاد در طول زمان به آرامی مانند بسیاری از این استراحتگاه های دیگر گسترش خواهد یافت.
زمین در Revelstoke به اندازه استراحتگاه های دیگر در این لیست گسترده نیست، اما طول بسیار زیاد مسیرها آن را جبران می کند. اسکی بازان باتجربه بیشترین بهره را از سفر به Revelstoke خواهند برد، زیرا اکثر زمین ها دارای رتبه بندی تخصصی و بالاتر هستند. زمین های بک کانتری نیز در رولستوک در کلاس جهانی قرار دارند و باید در لیست سطل اسکی بازان قرار گیرند زیرا زمین های خارج از استراحتگاه چقدر بیشتر است.
#8 SilverStar، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 3282
افت عمودی: 2493 فوت
بارش برف سالانه: 276 اینچ
SilverStar در کوه های Monashee در منطقه Okanagan در بریتیش کلمبیا واقع شده است. در حالی که SilverStar با افت عمودی خود هیچ کس را شگفت زده نمی کند، ردپای بزرگ آن کاملاً چشمگیر است. با زمین های مبتدی و متوسط در سراسر استراحتگاه، مهمانان با هر توانایی می توانند کل کوه را تجربه کنند. اگرچه بسیاری از کوه ها متوسط تا مبتدی رتبه بندی می شوند، SilverStar دارای زمین های متخصص مناسبی است. بیشتر زمین های متخصص در پشت کوه واقع شده است، از بقیه استراحتگاه جدا شده است، به این معنی که ترافیک کمتری را می بیند و برف تازه را برای مدت طولانی تری نسبت به جلو در خود نگه می دارد.
یکی از ویژگی های منحصر به فرد این اقامتگاه این است که روستای آن در میان کوه واقع شده است که تجربه ای منحصر به فرد از دهکده کوهستانی را ایجاد می کند. این همچنین به این معنی است که منطقه اصلی بر روی آن ساخته نشده است و به کوه احساس منزوی تری می دهد. SilverStar یک استراحتگاه خانوادگی واقعا عالی است که همه می توانند در آن تفریح کنند، چه شما یک کهنه کار با تجربه باشید یا تازه شروع به کار کنید.
شماره 7 بنف سان شاین، آلبرتا
هکتارهای اسکی: 3300
افت عمودی: 3510 فوت
بارش برف سالانه: 364 اینچ
Banff Sunshine که در قلب کوه‌های راکی واقع شده است و در کنار شکاف قاره‌ای قرار دارد، مناظری خیره‌کننده از پارک ملی بنف همراه با برخی از بهترین برف‌های کشور را برای اسکی‌بازان فراهم می‌کند. در نتیجه ارتفاع زیاد، این پیست خانه یکی از طولانی‌ترین فصول اسکی در این قاره است که عملیات‌های آن از اواسط نوامبر تا اواسط مه ادامه دارد.
آفتاب به داشتن طولانی‌ترین مسیرها معروف نیست، اما استراحتگاه کاملاً گسترده است و حس کوهستانی واقعی به استراحتگاه می‌دهد. در نتیجه چیدمان استراحتگاه، بازدیدکنندگان به دلیل فراوانی آسانسورهای پرسرعت که در سراسر استراحتگاه پراکنده شده اند، نباید انتظار داشته باشند که در صف های زیادی منتظر بمانند. تنها استثنا در این مورد خط تله کابین در ابتدای روز است که همه باید منتظر بمانند تا به پایگاه استراحتگاه برسند، اما احتمالاً این تنها خطی است که در تمام روز در آن منتظر می‌مانید.
از نظر زمین، بنف چیزی برای همه دارد. آرایشگران متوسط را می توان در سراسر استراحتگاه و حتی در مناطق مرتفع کوهستانی یافت. زمین‌های تخصصی نیز در سراسر استراحتگاه یافت می‌شوند، که بیشتر آن در خارج از صندلی چشم بزی قرار دارد. Sunshine همچنین یک بخش فری راید شدید به نام Delirium Dive را ارائه می دهد که برای کسانی که تجهیزات بهمنی مناسب دارند، کانال های شیب دار و زمین کاسه ای را ارائه می دهد.
شماره 6 کیکینگ هورس، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 3,486
افت عمودی: 4134 فوت
بارش برف سالانه: 295 اینچ
کیکینگ هورس یکی از سخت ترین استراحتگاه هایی است که می توانید پیدا کنید. Kicking Horse که در گلدن، بریتیش کلمبیا و در نزدیکی بزرگراه پودر قرار دارد، به‌خاطر برخی از مسخره‌ترین اسکی‌های ورودی در جهان شناخته می‌شود. اسکی‌بازان با تجربه می‌توانند هفته‌ها را به کاوش در زمین‌های وسیعی که Kicking Horse ارائه می‌کند، بگذرانند. با این حال، بسیاری از زمین‌ها نیاز به پیاده‌روی دارند و بسیاری از زمین‌ها را برای اکثر مهمانان غیرقابل دسترس می‌سازد. حتی زمین‌هایی که در آسانسور ارائه می‌شوند خارج از منطقه راحتی اکثر مردم است، بنابراین، مگر اینکه یک اسکی‌باز باتجربه باشید، Kicking Horse ممکن است بهترین پیست اسکی برای شما نباشد.
Kicking Horse همچنین یکی از بزرگترین پیست های عمودی در آمریکای شمالی را ارائه می دهد، و بهتر است برای اسکی کردن همه آن را آماده کنید، زیرا استراحتگاه در درجه اول توسط دو آسانسور انجام می شود. با مناظر خوش منظره از کوه‌های پرسل و برخی از چالش‌برانگیزترین زمین‌هایی که می‌بینید، Kicking Horse بهشت اسکی بازان با تجربه است، اما قطعاً برای همه مناسب نیست.
#5 کوه قلعه، آلبرتا
هکتارهای اسکی: 3,592
افت عمودی: 2854 فوت
بارش برف سالانه: 335 اینچ
قلعه قلعه که در رشته کوه های راکی در جنوب آلبرتا واقع شده است، تجربه اسکی واقعا منحصر به فردی را ارائه می دهد. با زیرساخت‌های محدود، قلعه ممکن است مانند یک استراحتگاه مقصد احساس نشود، اما مطمئناً مانند آن اسکی می‌کند. قبل از فصل 2025-26، قلعه فاقد آسانسورهای پرسرعت بود. با اضافه شدن یک کواد پرسرعت که از Banff Sunshine جابجا شده است، این در حال تغییر است. این آسانسور جدید برای اولین بار دسترسی آسانسور به Haig Ridge را فراهم می کند، که قبلاً فقط با ماشین برفی قابل دسترسی بود.
این قلعه زمین های محدودی را برای مبتدیان ارائه می دهد، اما بیشتر به مناطق کوهستانی پایین تر محدود می شود. اسکی بازان متوسط در سرتاسر استراحتگاه، زمین های از بالا تا پایین را پیدا می کنند، اما نقطه قوت واقعی قلعه، زمین پیشرفته و متخصص آن است. قلعه با کاسه‌های باز تا درختان تنگ، زمین‌های زیادی برای اسکی‌بازان با تجربه در سراسر کوه دارد.
#4 کوه قرمز، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 3850
افت عمودی: 2919 فوت
بارش برف سالانه: 300 اینچ
کوه قرمز در کوه‌های موناشی در بریتیش کلمبیا، تنها ۷ مایلی از مرز ایالات متحده واقع شده است. این استراحتگاه تقریباً به طور کامل زیر خط درخت قرار دارد، بنابراین اگرچه زمین محدودی وجود دارد، استراحتگاه به خاطر اسکی روی درختان شناخته شده است. مسیرهای آزاد را می توان در سراسر استراحتگاه پیدا کرد، از درختان نرم و فاصله دار نزدیک پایه گرفته تا خطوط تنگ و فنی خارج از قله. تقریباً نیمی از استراحتگاه به عنوان پیشرفته و متخصص رتبه بندی شده است، این استراحتگاه بهترین انتخاب برای مبتدیان و افراد متوسط نیست. با این حال، چندین مسیر آبی و سبز از قله وجود دارد، بنابراین افراد مبتدی و متوسط به کوه پایین محدود نمی شوند.
زیرساخت آسانسور درخشان ترین نیست، زیرا استراحتگاه فاقد آسانسورهای پرسرعت است. با این حال، این بدان معنا نیست که قرمز دارای دم بلند است. قرمز به دلیل موقعیت دوردستش به ندرت خطوط را می بیند. جدا از شلوغی صبح، مهمانان باید انتظار داشته باشند که در اکثر آسانسورها با حداقل تا بدون خط اسکی کنند.
شماره 3 لیک لوئیز، آلبرتا
هکتارهای اسکی: 4200
افت عمودی: 3251 فوت
بارش برف سالانه: 179 اینچ
دریاچه لوئیز برای مدت طولانی یکی از محبوب ترین مقاصد اسکی کانادا بوده است. دریاچه لوئیز که در پارک ملی بنف واقع شده است، زمین های زیادی را برای تمام سطوح توانایی ارائه می دهد. 70 درصد دریاچه لوئیز از مبتدی تا متوسط رتبه بندی می شود، به این معنی که اکثر مهمانان می توانند در حالی که در منطقه آسایش خود هستند، کل کوه را تجربه کنند. این استراحتگاه همچنین زمین‌های متخصص زیادی را در کاسه‌های پشتی با تعداد زیادی ناودان و زمین‌های باز برای کاوش ارائه می‌دهد.
دریاچه لوئیز همچنین قرار است با افزودن ریج اکسپرس ریچاردسون، که دارای 5 مسیر مبتدی و متوسط است، زمین خود را گسترش دهد. این گسترش جدید به ردپای چشمگیر دریاچه لوئیز اضافه می کند و حتی زمین های مبتدی و متوسط بیشتری را اضافه می کند.
شماره 2 سان پیکس، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 4270
افت عمودی: 2940 فوت
بارش برف سالانه: 236 اینچ
Sun Peaks در داخل بریتیش کلمبیا واقع شده است و برخی از بهترین زمین های متوسط را در این لیست ارائه می دهد. 58٪ از زمین آن متوسط است، با رزمناوهای آبی رنگ در سراسر استراحتگاه یافت می شود. Sun Peaks رویای یک هیزم شکن با امکانات رفاهی عالی است که بخش اعظم استراحتگاه را پوشش می دهد و این کوه را بسیار خانواده پسند می کند.
اگر به دنبال کوهی با زمین های بسیار شدید هستید، احتمالاً سان پیکس کوه مناسبی برای شما نیست. با این حال، زمین کمی فنی تر در نزدیکی بالای استراحتگاه فراهم می کند. این استراحتگاه همچنین راه های مختلفی را ارائه می دهد که از خطوط تندتر و تنگ تر گرفته تا درختان نرم و با فاصله بیشتر را شامل می شود. سان پیکس ممکن است چالش‌برانگیزترین استراحتگاه نباشد، اما ردپای بزرگی را ارائه می‌کند که هر سطحی از اسکی بازان می‌توانند از آن لذت ببرند.
شماره 1 ویسلر بلککامب، بریتیش کلمبیا
هکتارهای اسکی: 8,171
افت عمودی: 5278 فوت
بارش برف سالانه: 465 اینچ
جای تعجب نیست که ویستلر در این لیست رتبه اول را به خود اختصاص دهد، زیرا نه تنها بزرگترین پیست در کانادا، بلکه بزرگترین پیست اسکی در آمریکای شمالی است. رد پای این استراحتگاه بسیار زیاد است و دو کوه متفاوت را در بر می گیرد. واقعاً چیزی برای همه در ویسلر وجود دارد، از رزمناوهای ملایم گرفته تا سنگ‌ها و کولورهای شدید. فرود عمودی Whistler نیز چشمگیر است، در رتبه دوم در آمریکای شمالی قرار دارد و دارای مسیر Peak to Creek است که کل فرود عمودی را در طول حیرت آور 7 مایل در بر می گیرد.
پارک آسانسور Whistler نیز چشمگیر است و دارای 36 آسانسور است که به وسعت 8171 هکتار خدمت می کنند. در حالی که این راه‌اندازی آسانسور چشمگیر است، اما Whistler هنوز خطوط بلندی دارد زیرا استراحتگاه دقیقاً یک جواهر پنهان نیست. حتی با وجود بالابرهای طولانی، Whistler باید در لیست سطل هر اسکی باز باشد زیرا اندازه و تنوع زمین واقعا در نوع خود بی نظیر است.
غرب کانادا یکی از بهترین مناطق اسکی در جهان است و وسعت و زیبایی این استراحتگاه ها پشتیبان آن است. دوری و شلوغی بیشتر این استراحتگاه ها نیز تجربه اسکی صمیمی تری را فراهم می کند که یافتن آن در هر جای دیگری سخت است. هر یک از این استراحتگاه ها ارزش یک هفته تعطیلات را دارند، زیرا همگی زمین بیش از اندازه کافی برای نگه داشتن مهمانان برای روزها درگیر هستند.
