اولین قدم‌ها در اورست تنها برای چهار کوهنورد روسی که سعی کردند از آبشار یخی خومبو عبور کنند، ترسناک بود. آنها به سرعت خود را وفق دادند، به جای آن به سمت Lo La رفتند و در گردنه مرتفع در پایه وست ریج اردو زدند.
آندری واسیلیف، ناتالیا بلیانکینا، سرگئی کوندراشکین و والری سیپیلوف در اولین تور خود به بالای کوه هفته گذشته از لوبوچه حرکت کردند. برنامه اولیه آنها این بود که آبشار یخی خومبو را امتحان کنند که در این زمان از سال هیچ نردبان یا طناب ندارد. آنها ساعت 5 صبح روز 9 اکتبر به راه افتادند و به دنبال راهی از میان پیچ و خم سراک ها و شکاف ها بودند.
سرگئی کوندراشکین بعداً نوشت: “در نگاه اول به نظر می رسد که این یک هرج و مرج خالص و بدون تقلب است.” “با این حال، با بررسی دقیق تر، بخش های جداگانه را می توان تشخیص داد. ما بخش مرکزی را انتخاب کردیم که کمی محکم تر به نظر می رسید – اگرچه “جامد یک اصطلاح نسبی است… حداقل تصور یک مسیر مناسب در اینجا بین سراک ها، میدان های برفی و دیواره های یخی آسان تر بود.”
طلسم برفی اخیر که نپال را درنوردید بسیاری از شکاف ها را پر کرد، اما یک نکته منفی نیز وجود داشت: مسیر بسیار سختی که از برف عمیق عبور می کرد.
برف خیلی عمیق است
کوندراشکین گزارش داد که آنها از سخت ترین زمین تنها با چند طناب در برخی بخش ها عبور کردند و عمدتاً به عنوان یک تیم چهار نفره طناب حرکت کردند. او نوشت: “بارها و بارها سطح را شکستم و تا کمر یا حتی سینه ام فرو رفتم.” “در پایان روز به ارتفاع 5700 متری رسیدیم، با 500 متر عمودی دیگر به بالای آبشار یخی و بزرگترین شکاف ها در بالای آن.” آنها چادر خود را روی یک سکوی مسطح کوچک زدند.
ناتالیا بلیانکینا گزارش داد: “شرایط صبح روز بعد بهتر نشد.” در روز دوم، بعد از شش ساعت تنها 100 متر از ارتفاع را صعود کردیم، بنابراین تصمیم گرفتیم به پایین برگردیم.
تیم روسیه در آبشار یخی خومبو در اورست. عکس: ناتالیا بلیانکینا
با این حال، آنها چهار روز غذا داشتند، بنابراین به جای بازگشت به Lobuche، گام‌های خود را در عرض سه ساعت از آبشار یخی عقب‌نشینی کردند (یک روز و نیم را به کوهنوردی گذراندند) و درست زیر گردنه مرتفع معروف به Lo La چادر زدند.
این دومین مسیر بالقوه آنها بود. Lho La ستونی است بین Khumbutse، قله کوچکتری که به سمت چپ بالا می رود، و قله هرمی مشخصی که به نام شانه غربی اورست شناخته می شود. واقع در مرز بین نپال و تبت، دسترسی به یال غربی بسیار طولانی را به قله می دهد. این هم مسیری است که یوست کوبوش تا دو ماه دیگر امتحان خواهد کرد. این آلمانی در زمستان امسال چهارمین تلاش خود را برای صعود به اورست به تنهایی انجام می دهد.
چادر تیم روسیه در مقابل دیوار منتهی به لو لا بین نپال و تبت. عکس: ناتالیا بلیانکینا/اینستاگرام
پیشرفت سریع
پیشروی به سمت لولا بر خلاف آبشار یخی سریع بود. این تیم در یک روز زمین های مختلط دیوار 600 متری را طی کرد، سپس چادر خود را روی سره زد. آلپیمون گزارش داد، در روز چهارم، آنها زمین را از بالا بررسی کردند و قبل از بازگشت به Lobuche فعلاً به پایگاه West Ridge رفتند.
تیم روسیه در اورست تنها. عکس: ناتالیا بلیانکینا
کوهنوردان تجربه تنها بودن در اورست را دوست داشتند. بلیانکینا به یاد می آورد: “گروه های گردشگران فقط به آن صخره معروف می آیند – شوخی می کنند، می خندند و به یکدیگر سلام می کنند.” همین دیروز، در نزدیکی صخره بیس کمپ اورست، مرد جوانی در حال نواختن ساکسیفون بود. صدای زیبایی داشت. اما وقتی از چند مورن رد شدیم، تمام شد – ما همه در کوه تنها هستیم.
