مقالات

جستجوی آملیا ارهارت درختان را پیدا کنید، نه دشت ها. رمز و راز باقی می ماند » Explorersweb


سفری که مدت ها در انتظار آن بودیم برای حل یکی از بزرگترین معماهای هوانوردی بدون یافتن بقایای هواپیمای گم شده آملیا ارهارت به پایان رسید.

یک تیم 17 نفره از مؤسسه میراث باستانی و دانشگاه پردو اخیراً از نیکومارورو، یک جزیره مرجانی دورافتاده و خالی از سکنه در اقیانوس آرام بازگشته اند.

هدف اصلی آنها مطالعه ویژگی تارایا بود، شکلی مرموز در یک تالاب کم عمق که محققان برای اولین بار در سال 2020 در عکس های هوایی ماهواره ای و تاریخی مشاهده کردند. در حالی که برخی امیدوار بودند این ناهنجاری بقایای لاکهید الکترای ارهارت باشد، اکسپدیشن به این نتیجه رسید که کاملا طبیعی است.

شی تارایا در تصویر ماهواره ای. واقع در نیکومارورو. عکس: موسسه میراث باستانی

به گفته مقامات دانشگاه پوردو، این شی گروهی از درختان بزرگ افتاده است که روی یک شن و ماسه قرار گرفته اند. بسیاری از زباله‌هایی که در تصاویر ماهواره‌ای دیده می‌شوند قبلاً شکسته شده و شسته شده‌اند و یک قطعه Y شکل باقی می‌مانند. درخشش فلزی و انعکاسی که از بالا دیده می‌شود، یک لایه سخت شده از ماسه مرجانی است که درخت را پوشانده است.

روی دریا.

در راه رسیدن به جزیره مرجانی. عکس: بنیاد تحقیقات پوردو

خرچنگ های غول پیکر

این عملیات پنج روزه از نظر لجستیکی پیچیده بود. کارگران با بوته های ضخیم و جمعیت زیادی از خرچنگ های نارگیلی غول پیکر روبرو هستند. فعالیت های شبانه خرچنگ های عظیم الجثه، خدمه را مجبور کرد که برنامه های خود را برای کمپ در جزیره مرجانی کنار بگذارند و هر شب به کشتی بازگردند. در طول روز، خرچنگ ها فقط به دنبال کار خود بودند.

مردی که یک خرچنگ بزرگ در دست دارد

یکی از خدمه یک خرچنگ نارگیل در دست دارد. عکس: بنیاد تحقیقات پوردو

با وجود مشکلات، محققان چندین مصنوع کوچک را برای مطالعه الگوهای رانش در تالاب پیدا کردند، از جمله یک لوله فولادی 76 سانتی متری.

این تیم تاکید کرد که حذف سایت تارایا “فرضیه غرق شدن کشتی” را رد نمی کند. برای دهه‌ها، مورخان این نظریه را بررسی کرده‌اند که ارهارت و فرد نونان، دریانورد، طی تلاش‌های خود در سال 1937 برای دور زدن از مسیر خود منحرف شدند و پس از ناکامی در یافتن جزیره هاولند، بر روی ریف نیکومارورو فرود آمدند.

آملیا ارهارت

آملیا ارهارت عکس: amelia.prf.org

دانشگاه پردو، جایی که ارهارت زمانی به عنوان مشاور شغلی و مشاور هوانوردی در آن خدمت می کرد، گفت تعهد او به جستجو بدون تغییر باقی می ماند.

استیو شولتز، مشاور عمومی و دستیار میدانی پوردو، پس از اکسپدیشن گفت: «آملیا ارهارت هرگز تسلیم نشد – او همچنان مرزها را پیش می‌برد و به سوی ناشناخته‌ها پرواز می‌کرد. او به پرواز ادامه داد و ما به جستجو ادامه خواهیم داد.

برای جزئیات بیشتر، اسناد پروژه گسترده و گالری عکس های اکسپدیشن، می توانید به سایت رسمی ماموریت در Amelia.prf.org مراجعه کنید.

از چپ به راست: استیو شولتز، سیریشا بندلا و مارک هاگل، اعضای تیم تحقیقاتی.

از چپ به راست: استیو شولتز، سیریشا بندلا و مارک هاگل، اعضای تیم تحقیقاتی. عکس: بنیاد تحقیقات پوردو




Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا