سارسنبای کوتیراشوف زمانی که در سال 2023 برای عبور از قفقاز عازم قفقاز شد، هرگز زادگاهش قزاقستان را ترک نکرد. کوتیراشوف آهنگری از استان صنعتی اولیتو در مرکز قزاقستان، تنها یک چمدان ضربه خورده و کلاه چرمی امضا شده خود را هنگام عبور از مرز قزاقستان به همراه داشت. او 73 سال داشت.
اکنون، سه سال بعد، کوتیراشوف تقریباً 30000 دنبال کننده در اینستاگرام دارد که با پای پیاده به سفرهای او در سراسر اوراسیا پیوسته اند. مردم جلوی او را می گیرند و از او درخواست سلفی می کنند اولیتومن، نام مستعار آنلاین او و اشاره به استان زادگاهش.
کوتیراشوف همراه با حضور رو به رشد خود در رسانه های اجتماعی، با یونسکو برای مستندسازی شیوه های صنایع دستی قزاقستان همکاری می کند. او اکنون 76 سال دارد و سفرهایش هنوز به پایان نرسیده است.
کارگر موزه به گردشگر
کوتیراشوف اولین کار خود را در سن نه سالگی به عنوان چوپان آغاز کرد. در زمانی که وارد دهه 70 زندگی خود شد، در انواع شگفت انگیز مشاغل یدی کار می کرد: نجار، نجار، سنگ تراشی، تراشکاری، فلزکار، و اخیراً آهنگر. سوابق او در صنایع دستی سنتی باعث شد در موزه ملی Ulitau، یک موزه در فضای باز با مساحت 150000 هکتار، شغلی پیدا کند که همه چیز از کوه گرفته تا مقبره را در خود جای داده است. از سال 2010 تا 2020، کوتیراشوف روی مرمت بناهای تاریخی در این ذخیره‌گاه کار کرد که قدمت برخی از آنها به عصر برنز بازمی‌گردد.
مقبره جوچی خان، فرمانروای مغول قرن دوازدهمی، تنها یکی از 25 مجموعه ساختمانی موجود در موزه ملی اولیتو است. عکس: Wikimedia Commons
گردشگران از سراسر جهان برای بازدید از این ذخیره‌گاه آمده بودند. کوتیراشوف شروع به رویای سفر مانند آنها کرد. “چرا نه؟” از خود پرسید. “چرا من خودم تمام دنیا را ندیده ام؟ من تمام عمرم فقط اولیتو و آستانه را دیده ام.”
سپس همه گیری فرا رسید و همسر 40 ساله او درگذشت. کوتیراشوف یک گاری دستی کوچک می سازد و پیاده در سراسر قزاقستان حرکت می کند. او توضیح داد: «من پیاده‌روی سفر را انتخاب کردم زیرا وقتی پیاده‌روی می‌کنی متوجه چیزهای بیشتری از جمله طبیعت، مناظر، حیوانات و گیاهان می‌شوی.» همچنین زمانی برای فکر کردن، تأمل و درک چیزها وجود دارد.»
اولین سفرهای کوتیراشوف
اولین سفر کوتیراشوف در سال 2022 یک نامه عاشقانه به قزاقستان بود. در حالی که او به مدت 181 روز از شهری به شهر دیگر راه می رفت و یک گاری دست ساز به وزن حدود 60 کیلوگرم می کشید، با صنعتگران محلی در مورد صنایع دستی آنها صحبت کرد. او برای تبلیغ جشنواره قیمیزموریندیک که نوشیدنی سنتی قزاقستانی کومیس یا شیر مادیان تخمیر شده را جشن می گیرد، پرچمی را به گاری خود گره زد. مقامات محلی شروع به برگزاری کنفرانس های مطبوعاتی برای او و ترتیب دادن محل اقامت کردند.
عکس: سرسنبای کوتیراشوف/اینستاگرام
او به یک نشریه قزاقستان گفت: «هر روز بین 150 تا 500 نفر در نقاط مختلف کشور ملاقات می کردم. “بزرگترین کشف سفر من مردم – شهروندان قزاقستان بودند. آنها سخاوتمند، مهربان، نجیب و دل باز هستند؛ من واقعاً تحت تأثیر مردمی قرار گرفتم که در قزاقستان ما زندگی می کنند. این به من امید به آینده ای بهتر می دهد.”
در سال 2023 از مرز روسیه می گذرد، سپس ستون فقرات کوه های قفقاز را از طریق چچن و گرجستان و در نهایت وارد ترکیه می کند. گاهی اوقات او در کیسه خواب خود دوخته بود. اما در شهرها، ساکنان گرجستان چچن و اینگوش از او دعوت کردند تا نزد خود بماند. در ترکیه در مساجد می خوابید.
کوتیراشوف گاری خود را به افتخار قزاقستان با پرچم تزئین کرد. عکس: Kazinform
از طریق اروپا
کوتیراشوف پس از سفر به ترکیه، چین را در دست گرفت. برخلاف آسیای مرکزی و قفقاز، او در نهایت مجبور شد هزینه هتل ها را بپردازد. با این حال، در حال حاضر، او یک هماهنگ کننده سفر و حامیان مالی برای کمک به پوشش هزینه ها به دست آورده بود. او از دیوار بزرگ عکس گرفت و سفر خود را در پکن به پایان رساند.
اروپا با مشکلات بزرگتری مواجه است. هرجای دیگری که بازدید کرده بود در کنار بزرگراه قدم می زد. زمانی که او در سال 2026 سفر خود را در 3000 کیلومتری بلگراد تا پاریس آغاز کرد، بدون اطلاع او، پیاده روی در بزرگراه ها تا حد زیادی در اروپا غیرقانونی است. او کالسکه خود را با یک چمدان قدیمی جایگزین کرده بود، اما چمدان گرد و غبار را در یک مسیر پیاده روی آسفالت نشده در 150 کیلومتری خارج از پاریس گاز گرفت.
اما کوتیراشوف ترتیبی داشت. او که مصمم به موفقیت بود، چمدان را زمین گذاشت و با کوله بار خود به جلو رفت.
او در 24 آوریل به مرکز میراث جهانی یونسکو در پاریس رسید و زنگ آهنی دست ساز را به کارکنان آنجا هدیه داد. در این مرکز، او با نماینده دائم یونسکو قزاقستان ملاقات کرد و تحقیقات خود را در مورد صنایع دستی قزاقستان و سفرهای عشایری به اشتراک گذاشت.
کوتیراشوف در دیوار بزرگ چین. عکس: آستانه تایمز
در ایالات متحده در سال 2027
پس از بازگشت از پاریس، کوتیراشوف دوباره به عنوان آهنگر شروع به کار کرد تا برای سفر بعدی خود پول پس انداز کند. اسپانسرهایش در اتاق و غذا به او کمک می کنند، اما او همچنان باید هزینه وسایلش را خودش بپردازد. او گفت: «در طول شش ماه، هفت جفت کفش پوشیدم.
در سال 2027، او به قاره دیگری می رود: آمریکا. هدف آن عبور از ایالات متحده از ساحلی به ساحل دیگر است که از فلوریدا شروع می شود و به کالیفرنیا ختم می شود. او پس از تجربه در اروپا به تحصیل در رشته حقوق راهداری آمریکا پرداخت.
سه سال پیش، کوتیراشوف برای اولین بار قزاقستان را ترک کرد. اکنون او امیدوار است که سفر به آمریکا به هدف گسترده‌تر او برای ثبت رکورد جهانی گینس برای بیشترین مایل رانندگی توسط افراد بالای ۷۵ سال کمک کند.
او گفت: «من هرگز در عمرم سفر دوری نکرده ام. اما هیچ وقت برای سفر دیر نیست.»
عکس: سرسنبای کوتیراشوف/اینستاگرام
چهار انتقال اصلی کوتیراشوف:
مسافت سالانه مسیر
2022 از طریق قزاقستان، پایان در آکتائو در دریای خزر ~ 8000 کیلومتر
2023 آتیراو، قزاقستان → روسیه → قفقاز → ترکیه ~ 3000 کیلومتر
2024 قزاقستان → آلتای روسیه → مغولستان → چین نامشخص است
2026 بلگراد → مجارستان → اتریش → آلمان → پاریس ~ 3000 کیلومتر
