EDC شما برای پیاده روی چیست؟ ویراستاران کولهپشتی وسایل «لباس روزمره» خود را به اشتراک می‌گذارند.
روند پوشیدن روزمره به صورت آنلاین در حال گسترش است، و ما میخواستیم بدانیم که کوهنوردان بدون چه وسایلی هرگز وارد مسیر نمیشوند—بنابراین از خودمان شروع کردیم.
دستیار ویرایشگر ویل برندزا EDC به سه تا چهار جیب نیاز دارد، اما او با ابزار، کپسول آتش نشانی، چراغ و عینک آفتابی مورد علاقه اش آماده شده است. (عکس: ویل برندزا)
به روز شده در 5 نوامبر 2026، 08:27 صبح
به نظر می رسد در همه جا آنلاین، مردم تصاویری از کیت های “Every Day Carry” (EDC) خود را به اشتراک می گذارند. ساعتها، چاقوهای جیبی، جاکلیدی و سایر وسایل روزمره در یک پخشکننده عکسبرداری میشوند و در شبکههای اجتماعی با شرح عجیبی منتشر میشوند. اغلب برادران تاکتیکی فقط می خواهند چاقوها و تفنگ های خود را به رخ بکشند. برای دیگران، این فرصتی است تا رولکس خود را به رخ بکشند یا شلاق گران قیمت خود را با متواضعانه نشان دهند. این یک روند اینترنتی است که در بین علاقه مندان به تجهیزات، کلکسیونرها، بقاها، و آماده سازان در حال انفجار است.
اما توریست ها چطور؟ همه ما یک لیست دنده ویژه داریم که بدون آن به دنبال آن نمی رویم. اگر مردم را تکان دهید تا بفهمید چه چیزی در جیب آنها وجود دارد، روند EDC چگونه به نظر می رسد؟
می خواستیم بدانیم. بنابراین ما شروع می کنیم کوله پشتی ویراستاران – برای دیدن اینکه دنباله EDC ما چگونه به نظر می رسد و چگونه از فردی به فرد دیگر متفاوت است. ما همچنین کنجکاو هستیم که دیگران چگونه به نظر می رسند. Backpackermag@ را در عکسی از کولهپشتی EDC خود در اینستاگرام تگ کنید و ما آن را بررسی میکنیم.
این چیزی است که تیم ما هرگز بدون آن خانه را ترک نمی کند. #hikerEDC
ویل برندزا، دستیار ویرایشگر (تصویر بالا)
مهمترین وسیله ای که با خودم حمل می کنم عینک آفتابی امبراز هندزفری من است. من چشمان حساسی دارم و تمایل به از دست دادن چیزها دارم – این شیک پوشان هر دو مشکل را حل می کنند. آنها حتی در زیر آب یا وارونه به گردن یا سر من بسته می شوند و از چشم کاملاً پلاریزه شده محافظت می کنند. بعدی چاقوی تاشو من Knives of Alaska است که برای اکثر کارهای کمپینگ به اندازه کافی بزرگ است و هنوز در جیب جا می شود. من همچنین همیشه یک باندانا را در دست دارم زیرا همه کاره ترین ابزاری است که یک کوهنورد می تواند حمل کند (به عنوان پیشانی بند، دستمال، پاک کننده سطوح، دستکش داغ، ماسک صورت و غیره).
اگر دنبال کنید کوله پشتی با ابزار انتخاب ویرایشگر، شما تک چشمی Nocs Zero Tube من را به عنوان یکی از ابزارهای کوله پشتی مورد علاقه من می شناسید. برای جستجوی مسیرها، مشاهده حیات وحش، یا به سادگی افزایش جزئیات یک منظره، یک همراه باورنکردنی است. چراغ جلوی بی عیب و نقص Petzl من در حال قدیمی شدن است، اما هنوز هم وقتی بعد از تاریکی هوا در مسیر گیر می افتم، به خوبی به من کمک می کند.
سپس معمولاً دستمال کاغذی برای زمانی که بو می کشم، خودکار و کاغذ برای یادداشت برداری، شناسنامه و پولم، کرم ضدآفتاب و رژ لبی که در حال حرکت می زنم، و البته فندک (ترجیحاً با گرافیک قابل تشخیص، نگه می دارم تا مردم کمتر «به طور تصادفی» آن را بگیرند).
بدون تصویر: سگ من، قطب نما و ساعت Coros Pace 4 Pro من.
آدام روی، سردبیر
من در تلاشی بی پایان هستم تا ببینم چه تعداد از وسایل ضروری را می توانم در یک بسته فننی جمع کنم، اما یکی از چیزهایی که تمایل دارم در خانه ترک کنم، گوشی هوشمندم است. دریافته ام که هر چه بیشتر ارتباطم را قطع کنم، خوشحال تر هستم. در عوض، من معمولاً یک تلفن تاشو AT&T Cingular Flex 2 بسته بندی می کنم که هزینه آن 15 دلار است و علاوه بر پیامک و تماس، می تواند نقشه های ابتدایی گردشگری را با برنامه O.map نمایش دهد. با یک دکمه قطب نما، که برای من برای تعیین تقریباً جهت ها کافی است، و Life Camera S168، یک دوربین دیجیتال کوچک که می تواند عکس ها و فیلم های بهتری نسبت به تلفن Walmart من بگیرد.
یک پتوی فضایی ارزان حداقل یک بار بیکن من را نجات داده است و من معمولاً یک فندک پیچیده شده در نوار چسب و یک لوله ضد آفتاب به اندازه سفر اضافه می کنم. دستبند چند ابزاری Leatherman Tread من (متأسفانه متوقف شده) ابزار برش TSA و ایمنی و سر پیچ گوشتی های متعدد را در دست نگه می دارد، و برای پیاده روی های روزانه که احتمال گرفتار شدن در آن پس از تاریکی زیاد است، من 40 لومن (همچنین متأسفانه متوقف شده) خود را می اندازم. چند باند چسبی با الگوهای مناسب برای کودکان برای زانوها و آرنج های اجتناب ناپذیر که در پیاده روی های خانوادگی اتفاق می افتد.
من یک دفترچه یادداشت ضد آب دارم تا چیزها را یادداشت کنم. قلم انتخابی من قلم یکبار مصرف Pilot Precise Varsity است. احتمالاً سبکترین خطنویس نیست، اما نوشتن با آن سرگرمکننده است. من معمولاً عینکهای آفتابی ارزان میزنم تا وقتی آنها را میشکنم استرس نداشته باشم – اینها مربوط به روزهای بیرونی سال گذشته در دنور است. انتخاب میان وعده های من نیز ارزان است: میان وعده های میوه، موسلی، یا هر چیزی که اخیرا به صورت عمده برای بچه هایم خریده ام. و مسواک؟ تازه متوجه شدم که اگر بتوانم هر زمان که بخواهم دندان هایم را مسواک بزنم، کیفیت زندگی من بسیار بالاتر است.
زوئی گیتس، سردبیر ارشد
بیشتر روزها از جلوی در بیرون میروم و در حالی که چیز کمی در جیبم دارم به جز آیفون و یک یا دو کیسه مدفوع سگ (هر مارکی که آخرین باری که رفتم در فروش بود) به مسیرهای محلی میروم. اگر تنقلاتی به همراه داشته باشم، آدامس اولین چیزی است که به آن دست می گیرم و Nerds Gummy Cluster هرگز من را ناامید نکرده است. برای تلاش های طولانی و سخت، من جویدن انرژی ارگانیک هانی استینگر را دوست دارم. ساعت خورشیدی Garmin Instinct من همیشه در بازوی من است تا مسافت پیموده شده یا ارتفاع را ردیابی کنم، و البته اگر دورتر بروم، inReach خود را بسته بندی می کنم تا در مواقع اضطراری با کمک تماس بگیرم. چه من به دنبال مسیر باشم یا در حال کاوش در یک شهر جدید، Nalgene من نیز با من است.
بدون تصویر: حوله Kula من، یک فرستنده بهمن برای ماجراهای زمستانی، یک کاسه تاشو سگ، و مقداری چسب نواری که دور چوب ضد آفتابم پیچیده شده است.
